Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Δυο υπέροχες παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες από το μακρινό 1960....στα μπουζούκια της εποχής.

Ελληνική επαρχία...Λάρισα  1960 
σε κέντρο διασκέδασης της εποχής 
με μπουζούκια...αλλά και
οικογενειακή ταβέρνα.
Υ.Γ: Να μην σας εκπλήσσει το μικρό κοριτσάκι 
που απολαμβάνει την μπύρα του από το μπουκάλι 
διότι τότε η μπύρα.................έκανε καλό. 

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Κόρινθος: Μακάρι να βρει μιμητές αυτή η καθημερινή συνήθεια του συμπολίτη μας.(3 φωτογραφίες)




Την ώρα που άλλοι αγωνιούν για την εξέλιξη στον Άγιο Δομίνικο.

Η κόρη του Γουίλ Σμιθ μάζεψε σκουπίδια
από τις παραλίες των Αντίπαξων.
Η κόρη του Γουίλ Σμιθ κάνει διακοπές στα ελληνικά νησιά και η εικόνα
 με τις παραλίες των Αντιπαξών «πνιγμένες» στα πλαστικά σκουπίδια
 δεν την άφησε ασυγκίνητη.
Έτσι η 16χρονη Γουίλοου ανέλαβε δράση και μαζί με την μητέρα της 
και άλλους 4 ανθρώπους, σταμάτησαν για μία μέρα την χαλάρωσή τους
 και άρχισαν να καθαρίζουν συνολικά 3 παραλίες, μαζεύοντας 22 μεγάλες 
σακούλες πλαστικών.
Μάλιστα το μήνυμά της στο Instagram έχει μαζέψει σε μία μέρα 58.000 likes.

Διαβάστε το μήνυμα της 16χρονης Γουίλοου
Αναλυτικά το μήνυμα που έγραψε:
«Όντας μακριά από αυτό που λέμε μολυσμένες πόλεις, δεν άντεξα να βλέπω
 αυτές τις πανέμορφες παραλίες της Ελλάδας γεμάτες με σκουπίδια. 
Είδα γλάρους πνιγμένους από πλαστικά. 
Κάποιοι πέθαναν επειδή έφαγαν ψάρια που είχαν φάει αυτά τα πλαστικά.
 Τέσσερις πανέμορφοι άνθρωποι, μαζί με την μητέρα μου και εμένα, 
μαζέψαμε 22 γεμάτες σακούλες σκουπιδιών από τρεις παραλίες στους Αντίπαξους. 
Όταν βλέπουμε αυτές τις εικόνες στην τηλεόραση ή στο κινητό, 
μας φαίνονται πολύ μακρινές.
 Όταν όμως τις βλέπεις μπροστά σου, νιώθω ότι είναι ανθρώπινη ευθύνη 
να κάνουμε το καλύτερο δυνατό (άμεσα και έμμεσα),
 όσο μικρή και αν είναι η πράξη αυτή. 
Αν ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, θα καταφέρουμε 
να κάνουμε την διαφορά. Ελπίζω σήμερα να καταφέραμε να επιμηκύνουμε
 και να διατηρήσουμε την ομορφιά και την ύπαρξη της τοπικής θαλάσσιας ζωής»
Δικό μας σχόλιο:
Την ώρα που άλλοι αγωνιούν
 για την εξέλιξη στον Άγιο Δομίνικο.

Εδώ η χορωδία Κορίνθου όταν πρωτοέγινε μικτή πλέον, τέλη της δεκαετίας του 50!

Γράφει, ο Αργύρης Σφήκας, για την φωτογραφία αυτή:
Εδώ η χορωδία Κορίνθου όταν πρωτοέγινε μικτή πλέον,
 τέλη της δεκαετίας του 50, έβδομος από δεξιά, 
ο πατέρας μου...τους υπόλοιπους δεν τους γνωρίζω, 
ας μας μιλήσουν οι παλαιοί Κορίνθιοι....χαχα


Ο Δούρειος Ίππος που κατέκτησε την Τροία αναβιώνει στην Κρήτη.(βίντεο)

Δείτε την εντυπωσιακή ξύλινη κατασκευή
 που εμπνεύστηκε ο Οδυσσέας.  
Το ύψος του ξεπερνάει τα 13 μέτρα. Είναι κατασκευασμένος εξολοκλήρου από ξύλο, 
όπως αυτός που έφτιαξαν οι αρχαίοι Έλληνες για να κατακτήσουν την Τροία. 
Η έμπνευση του Οδυσσέα αναβιώνει εδώ και λίγες ημέρες στην Κρήτη,
 όπου ο Πάνος Μακρίδης κατασκεύασε έναν Δούρειο Ίππο, με τον οποίο ντόπιοι
 κι επισκέπτες ταξιδεύουν νοερά στον τρωικό πόλεμο 
και στο μεγάλο επίτευγμα των Ελλήνων. 
Ο Δούρειος Ίππος βρίσκεται στο «Πάρκο Λαβύρινθος», στη Χερσόνησο Ηρακλείου 
Το «δώρο» των Ελλήνων στους Τρώες διαθέτει κρύπτη στο εσωτερικό του. 
Όμως αυτή τη φορά οι «πολεμιστές» δεν θα κρυφτούν εκεί, αλλά
 θα πολεμήσουν με σύγχρονα τόξα, σπαθιά και λέιζερ, για να φτάσουν 
στην τελική νίκη και την κατάκτηση της ωραίας Ελένης. 
Κι όλα αυτά υπό τους ήχους μουσικής και εφέ φωτισμού που «μεταφέρουν» 
τους επισκέπτες στην Τροία. 
Ο Δούρειος Ίππος βρίσκεται στο «Πάρκο Λαβύρινθος»
 στη Χερσόνησο Ηρακλείου. 
Δείτε το  βίντεο που τράβηξε ο Νίκος Σαράντος.... 
Ένας Δούρειος Ίππος σαν αυτόν που εμπνεύστηκε ο Οδυσσέας για να κατακτήσουν 
οι Αρχαίοι Έλληνες την Τροία, κατασκευάστηκε και βρίσκεται
 εδώ και λίγο καιρό στην Κρήτη.
Την έκπληξη διαδέχεται ο εντυπωσιασμός και το δέος για όσους βρεθούν μπροστά
 στον επιβλητικό σύγχρονο Δούρειο ίππο που ξεπερνάει τα 13 μέτρα σε ύψος, 
κατασκευασμένος εξολοκλήρου από ξύλο όπως αυτόν που έφτιαξαν οι Αρχαίοι Έλληνες.
Διαθέτει κρύπτη στο εσωτερικό του αλλά αυτή την φορά οι ''πολεμιστές'' 
δεν θα κρυφτούν εκεί αλλά θα πολεμήσουν με τα σύγχρονα τόξα και σπαθιά,
 τα λέιζερ, για να φτάσουν και αυτοί στην τελική νίκη και την κατάκτηση 
της ωραίας Ελένης.
Ο εμπνευστής και δημιουργός της μοναδικής, ίσος στον κόσμο αναβίωσης
 του Τρωικού πολέμου με τον Δούρειο Ίππο, Πάνος Μακρίδης, δίνει την ευκαιρία
 σε εκατοντάδες Έλληνες και ξένους κάνουν ταξίδι στον χρόνο και να πάρουν
 μια έντονη γεύση της Ελληνικής μυθολογίας μέσα από τις δραστηριότητες
 και το παιχνίδι στο ''Labyrinth Park'' λίγα χιλιόμετρα 
έξω από την Χερσόνησο Ηρακλείου.

A Trojan Horse like the one that Odysseus inspired to conquer Troy
 of the Ancient Greeks, was built and is still on Crete for a while.
Surprising is the impressiveness and awe of those who find themselves 
in front of the imposing modern Trojan horse that is over 13 meters in height, 
made entirely of wood like the one made by the Ancient Greeks.
It has a cache inside but this time the "warriors" will not hide there, 
but they will fight with modern bows and swords, the lasers to reach
 the final victory that is the conquest of the beautiful Helen.
The inspirer and creator of the unique, equal in the world revival 
of the Trojan War with the Trojan Troop, Panos Makridis, gives the opportunity
 to hundreds of Greeks and foreigners to travel in time and to get a strong taste
 of Greek mythology through the activities and Play at ''Labyrinth Park'' 
a few kilometers outside the Heraklion Peninsula.

Γιατί δύο οικογένειες μουσουλμάνων είναι εδώ και αιώνες οι φύλακες και κλειδοκράτορες του Ναού του Παναγίου Τάφου.

Οι έριδες και οι διαφορές μεταξύ των εκκλησιών 
για την κυριαρχία στο κορυφαίο προσκύνημα 
του Χριστιανισμού...................
H έναρξη των εργασιών συντήρησης, στον λαξευτό τάφο στην καρδιά 
του Ναού της Ανατάσεως όπου παραδοσιακά θεωρείται πως εναποτέθηκε
 η σορός του Ιησού Χριστού, έχει προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον επιστημόνων
 από ποικίλους κλάδους, πολλών πιστών αλλά και διεθνών ΜΜΕ. 

Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού αυτό είναι το ιερότερο μνημείο
 της Χριστιανοσύνης εκεί που όπως γράφει η Washington Post
 «εκατομμύρια προσκυνητών έχουν γονατίσει και προσευχηθεί, εκεί που το αλάτι 
των δακρύων κι ο ιδρώτας έχουν λειάνει την πιο σκληρή πέτρα». 

Από τις λιγότερο, σε πολλούς τουλάχιστον, πτυχές της ιστορίας του είναι αυτές
 που σχετίζονται με τις αντιπαλότητες, τα μίση και τα πάθη που έχει προκαλέσει. 
Η ιστορία του Ναού 
Ο πρώτος ναός χτίστηκε με εντολή 
του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τον 4ο αιώνα,
 αφού κατέστρεψε τον προϋπάρχοντα ναό 
του Αδριανού που είχε χτιστεί 
προς τιμήν της θεάς Αφροδίτης. 
Ο Πανάγιος Τάφος διασώθηκε από τον μουσουλμάνο κατακτητή Ομάρ το 638 μ.Χ, 
αλλά καταστράφηκε από τον Αιγύπτιο χαλίφη Αλ-Χακίμ το 1009. 

Ακολούθησε η ανέγερση ενός ακόμη ναού από τους Σταυροφόρους και ξανά τέθηκε
 υπό την προστασία των μουσουλμάνων και συγκεκριμένα του διάσημου
 κατακτητή Σαλαντίν για να καταστραφεί όμως στη συνέχεια το στρατό
 της Δυναστείας των Χωρεσμίων, που εισέβαλαν έφιπποι στην εκκλησία 
ενώ αποκεφάλιζαν στο πέρασμά τους, τους μοναχών που προσεύχονταν. 

Όπως τονίζει όμως η Washington Post, ακόμη και όταν ο ναός δεν βρίσκεται
 εν μέσω του χάους που προκαλούν μικρής ή μεγάλης έκτασης εχθροπραξίες 
στην ευρύτερη περιοχή, οι θρησκευτικές εντάσεις είναι πάντα παρούσες. 

Εδώ και αιώνες τη «διαχείριση» του Ναού 
έχουν από κοινού έξι χριστιανικές Εκκλησίες.

 Η Ρωμαιοκαθολική, η Ελληνική Ορθόδοξη, 
η Αρμένικη Αποστολική,
 των Σύριων Ορθοδόξων, η Ορθόδοξη Εκκλησία 
της Αιθιοπίας και αυτή των Αιγυπτίων Κοπτών. 

Οι διαφορές των ομόθρησκων 
Οι διαφορές μεταξύ των Εκκλησιών έχουν προκαλέσει πολλές και συχνά 
μεγάλης έντασης ταραχές που δεν έχουν περιοριστεί σε αίθουσες συνεδριάσεων 
αλλά έχουν βάλει «φωτιά» και στους δρόμους της Ιερουσαλήμ. 

Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, κληρικοί διαφόρων ταγμάτων 
έχουν δώσει «μάχες» ακόμη και για πράγματα, όπως για την τοποθέτηση χαλιών
 μπροστά από τους βωμούς έως για το δικαίωμα συμμετοχής
 σε ιερή πομπή προς το Ναό. 

«Οι αντίπαλες ομάδες πιστών πολέμησαν όχι μόνο με τις γροθιές τους, 
αλλά με σταυρούς, κηροπήγια, δισκοπότηρα, λάμπες και λιβανιστήρια,
 ακόμη και με κομμάτια ξύλου που αφαίρεσαν από τα ιερά προσκυνήματα», 
έχει γράψει ο ιστορικός Orlando Figes, 

αναφερόμενος στην σφοδρή αντιπαλότητα Καθολικών και Ορθοδόξων το 1846
 και τονίζει: «Οι μάχες συνεχίστηκαν με μαχαίρια και πιστόλια 
που πέρασαν λαθραία μέσα στον Πανάγιο Τάφο οι πιστοί και των δύο πλευρών». 
Δείτε βίντεο και την συνέχεια του άρθρου: http://www.mixanitouxronou.gr

Κόρινθος: Ο Βασίλης Λέκκας χθες, παγκόσμια ημέρα μουσικής, στην πόλη μας (Βίντεο)

Ο Βασίλης Λέκκας και η φιλαρμονική
 του Δήμου Κορινθίων στον υπαίθριο χώρο
 του δημοτικού θεάτρου...
........ένα μικρό μόνο δείγμα.
Υ.Γ: Όπως μου είπε η φίλη και αναγνώστρια του Blog, 
που μου πρόσφερε αυτό το βίντεο, αλλά και όπως κι εγώ
ο ίδιος διαπίστωσα, οι διοργανωτές την επόμενη φορά 
θα πρέπει να προσέξουν καλύτερα ούτως ώστε
 η μυσταγωγία της μουσικής που πρόσφεραν οι καλλιτέχνες
να μην καταστρέφεται από τους διάφορους-αδιάφορους
που είδαν απλά τον χώρο ως παιδική χαρά ή κάποιους 
υπαίθριους λιανοπωλητές που βρήκαν την ευκαιρία
να πουλήσουν την πραμάτεια τους ή σε αντίθετη
περίπτωση ας επιλέξουν άλλον χώρο.......

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

21 του Ιουνίου: Η πιο μεγάλη ημέρα και με αρχαίο ελληνικό χρώμα!

Εάν ζείτε στο Βόρειο Ημισφαίριο, η Τετάρτη ορίζει 
το θερινό ηλιοστάσιο – τη μεγαλύτερη ημέρα του έτους.
 Για την ακρίβεια, αυτό θα συμβεί (συνέβη) σήμερα, 
το πρωί της Τετάρτης 21 Ιουνίου, στις 07:24 
ώρα Ελλάδας και, έτσι, 
ξεκινά -και επίσημα- το φετινό καλοκαίρι. 
Αντίστοιχα, το βράδυ της Τρίτης ήταν η μικρότερη
 νύχτα του έτους που διανύουμε. 
Από την Τετάρτη και μετά οι ημέρες θα αρχίσουν
 σιγά-σιγά να μικραίνουν, ώσπου σχεδόν να εξισωθούν
 με τις νύχτες, κατά τη φθινοπωρινή ισημερία.
«Ηλιοστάσιο» ονομάζεται η χρονική στιγμή κατά την οποία ο άξονας της Γης 
εμφανίζεται στραμμένος όσο περισσότερο προς ή μακριά από τον Ηλιο, 
κατά την ετήσια τροχιά της Γης γύρω από αυτόν.
Η ημέρα του ηλιοστασίου είναι είτε η μεγαλύτερη 
(το καλοκαίρι έχουμε θερινό ηλιοστάσιο) είτε η μικρότερη 
(τον χειμώνα, χειμερινό ηλιοστάσιο) ημέρα του έτους για όλες τις περιοχές της Γης,
 εκτός από τους Τροπικούς. 
Για μερικούς πολιτισμούς, το ηλιοστάσιο σηματοδοτείται με γιορτές 
σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο, με πιο γνωστή εκείνη στο Στόουνχεντζ, 
της Βρετανίας, μας θυμίζει στον Guardian 
o δρ. Στιούαρτ Κλαρκ – σπούδασε αστροφυσική, είναι εταίρος
 της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας και πρόεδρος 
της Ενωσης Βρετανών Επιστημόνων Συγγραφέων.
Πέραν των γιορτών για την έλευση του καλοκαιριού, το θερινό ηλιοστάσιο 
σηματοδοτεί την επέτειο ενός από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα
 του ανθρώπινου νου: την ημέρα που υπολογίστηκε,
 για πρώτη φορά, το μέγεθος της Γης. 
Αυτή η θεαματική ανακάλυψη δεν έλαβε χώρα στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή,
 με τα άπειρα μηχανήματα, 
αλλά πολύ πίσω -περισσότερα από 2.000 χρόνια πριν- κατά την εποχή
 των κλασικών Ελλήνων.
Ο Ερατοσθένης 
(Κυρήνη 276 π.Χ. – Αλεξάνδρεια 194 π.Χ.) 
ήταν έλληνας μαθηματικός, γεωγράφος,
 αστρονόμος, ιστορικός και φιλόλογος.
 Εκείνος θεωρείται ο πρώτος που υπολόγισε 
το μέγεθος της Γης και κατασκεύασε 
ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους
 και μεσημβρινούς. 
Και αυτή είναι η ιστορία του…

Αν και ο Ερατοσθένης γεννήθηκε στην Κυρήνη (στη σημερινή Λιβύη), έζησε, 
εργάστηκε και πέθανε στην Αλεξάνδρεια, πρωτεύουσα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου. 
Το 236 π.Χ. ορίστηκε από τον Πτολεμαίο τον Γ΄ τον Ευεργέτη βιβλιοθηκάριος 
της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. 
Από το 234 π.Χ. -και επί, περίπου, 40 χρόνια- διετέλεσε υπεύθυνος
 της περίφημης αυτής βιβλιοθήκης και δίδαξε στο Μουσείο της. 
Εκανε αρκετές σημαντικές συνεισφορές στα Μαθηματικά και ήταν φίλος 
τού σπουδαίου μαθηματικού Αρχιμήδη.
 Γύρω στο 225 π.Χ. εφηύρε τον σφαιρικό αστρολάβο,
 που τον χρησιμοποιούσαν ευρέως μέχρι τον 18ο αιώνα.

Πέραν της έλευσης του καλοκαιριού, το θερινό ηλιοστάσιο σηματοδοτεί
 και την ημέρα που υπολογίστηκε, για πρώτη φορά, το μέγεθος της Γης (Wikipedia)
Από τον Κλεομήδη, στο «Περί της κυκλικής κινήσεως των ουρανίων σωμάτων», 
αναφέρεται ότι, γύρω στο 240 π.Χ., ο Ερατοσθένης υπολόγισε 
την περιφέρεια της Γης χρησιμοποιώντας το ύψος του Ηλίου
 κατά το θερινό ηλιοστάσιο σε δύο διαφορετικά γεωγραφικά σημεία,
 που όμως βρίσκονταν στον ίδιο (περίπου) μεσημβρινό: κοντά στην Αλεξάνδρεια
 και στη νήσο Ελεφαντίνη -όπου ο Ηλιος ήταν στο ζενίθ του ουρανού- κοντά 
στη Συήνη (σημερινό Ασουάν, Αίγυπτος).
 Ο Ερατοσθένης πληροφορήθηκε ότι στη Συήνη ο ήλιος κατά το μεσημέρι
 του θερινού ηλιοστασίου ρίχνει τις ακτίνες του κάθετα στον ορίζοντα και φωτίζει 
τον πυθμένα ενός πηγαδιού. 
Την ίδια στιγμή, στην Αλεξάνδρεια, οι ακτίνες του ηλίου σχηματίζουν 
μια γωνία 7,2 μοιρών με την κατακόρυφο του τόπου. 
Στη συνέχεια μέτρησε την απόσταση Αλεξάνδρειας-Συήνης 
και υπολόγισε -με μεγάλη ακρίβεια- την περιφέρεια της Γης, καταλήγοντας ότι 
είναι 252.000 στάδια. Δεν ξέρουμε, όμως, ποιο είδος σταδίου χρησιμοποίησε. 
Αν χρησιμοποίησε το αττικό στάδιο (184,98 μέτρα), τότε υπολόγισε 
την περιφέρεια σε 46.615 χιλιόμετρα. 
Αν χρησιμοποίησε το οδοιπορικό στάδιο (157,50 μέτρα), 
τότε την υπολόγισε σε 39.690 χιλιόμετρα. 
Σήμερα, με όλα τα τεχνολογικά μέσα, η περιφέρεια της Γης υπολογίζεται 
σε 40.007,86 χιλιόμετρα και αυτό κάνει επιστήμονες από όλον τον κόσμο
 να υποκλίνονται με σεβασμό στον υπολογισμό του Ερατοσθένη.

Η λέξη προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση»
 επειδή κοντά στα ηλιοστάσια (λίγες ημέρες πριν ή μετά) ο Ηλιος φαίνεται 
να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του προς τα βόρεια ή προς τα νότια, 
μέχρι που την ημέρα τού ηλιοστασίου αυτή η κίνηση μηδενίζεται και αντιστρέφεται. 
Εξίσου ορθό ετυμολογικώς είναι και το συνώνυμο «ηλιοτρόπιο».

Εκείνος, δεν νυμφεύθηκε ποτέ. Το 194 π.Χ. τυφλώθηκε και έναν χρόνο αργότερα 
σταμάτησε να τρώει και πέθανε. Δεν μπόρεσε ποτέ να αντέξει τη στέρηση 
της ανθρώπινης γνώσης που του επέβαλε η τύφλωση.
Το επίτευγμά του, όμως, για μια ζωή θα σηματοδοτεί τα ηλιοστάσια μέσα 
στους χρόνους, ενώ αυτά θα συνοδεύονται πάντα με την εκπληκτική ιστορία του
 η οποία βασίστηκε μόνο σε λίγες, απλές παρατηρήσεις, 
αλλά και σε έναν ωκεανό σαφούς, ορθολογικής σκέψης.

Κόρινθος: Μα καλά τώρα, τι στο καλό πέρασε και το έσπασε....τανκς; (3 φωτογραφίες)




Κόρινθος: Κοίταξε να δεις κάτι ανυπόμονοι. Κάνε βρε συ λίγο υπομονή. (3 φωτογραφίες)




Το λούμπεν ήρθε για να μείνει...........

Η γλώσσα του περιθωρίου, η γλώσσα 
της αδιαβάθμητης ανόδου, η γλώσσα 
των προσωπικών απωθημένων, 
η γλώσσα της αυτοϊκανοποίησης, 
έγινε κοινό εκφραστικό εργαλείο για κάποιους
 που ούτε στα όνειρά τους δεν φαντάστηκαν 
ότι θα γευτούν εξουσία. 
Και τώρα την επιβάλλουν στη δημόσια σφαίρα.
Oταν ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος αποκαλούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους
 τενεκέδες ξεγάνωτους, φρίτταμε για τον ευτελισμό του δημόσιου λόγου. 
Hταν η εποχή που η πολιτική μας ζωή διατηρούσε ακέραιο το υπόστρωμα 
της αστικής αγωγής στο οποίο κινείτο
 και μικρές παρεκκλίσεις αυτού του είδους ξάφνιαζαν. 
Τότε οι πολιτικοί έρχονταν στη Βουλή με κοστούμια και γραβάτες 
και συνομιλούσαν μεταξύ τους με οξύτητα ασφαλώς, αλλά με ευπρέπεια 
και σεβασμό στον χώρο. 
Πολιτικοί σαν το μακαρίτη Γιαννόπουλο ήσαν η εξαίρεση ενώ τηλεαστέρες
 σαν τον κ. Λεβέντη ανήκαν στο μεταμεσονύχτιο περιθώριο. 
Hταν τα χρόνια πριν από την εισβολή του λούμπεν.
Αν ζούσε σήμερα ο Γιαννόπουλος θα κατατασσόταν άνετα στους κόσμιους
 την πολιτικής ζωής, όπου ήδη υπάρχει ο κ. Λεβέντης. 
Και το κακό είναι ότι αυτός ο διαχωρισμός δεν γίνεται καν. 
Το λούμπεν έχει γίνει κανονικότητα. 
Σήμερα μπορεί ένα υπουργός να ανεβάζει στον λογαριασμό του 
γραβάτες με φαλλούς και να θεωρείται αστείο. 
Να αναδημοσιεύει άλλος υπουργός τη φράση «στ’ αρχίδια μας» για μέχρι τότε 
συνεργάτη του κρατικό λειτουργό και να είναι λαθάκι. 
Να επιτίθεται καθημερινά άλλος υπουργός στους πολιτικούς του αντιπάλους
 με ανορθόγραφα υβριστικά παραληρήματα, ποταμούς μείγματος μίσους 
και τεστοστερόνης και αυτό να θεωρείται καθημερινότητα. 

Oλοι αυτοί είναι υπουργοί ενός ανθρώπου που ασφαλώς τον χαρακτηρίζουν απολύτως. 
Ενός ανθρώπου που συνομιλεί με ηγέτες του κόσμου σε στάση βαρύμαγκα καφενόβιου, 
που στέκεται στους εθνικούς ύμνους σαν να περιμένει το τρόλεϊ, που μιλά στη Βουλή 
σαν πολιτικό κουτσαβάκι. 
Που κάνει αστεία του είδους «μη διαβάζετε εφημερίδες για να βρείτε την υγειά σας», 
«αφού το πρόβλημα των προσφύγων είναι καθολικό, φέραμε τον προκαθήμενο 
των Καθολικών», και πολλά άλλα, κρύα μεν αλλά απολύτως ενδεικτικά ότι ποτέ 
δεν απέκτησε συναίσθηση του ρόλου που του ανατέθηκε
 και των προβλημάτων που διαχειρίζεται.

Ασφαλώς δεν ξεκίνησε το ’15 η επέλαση του λούμπεν. 
Ήδη από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων υπήρχαν δύο κόμματα που υπέθαλπαν 
κάθε αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά 
που λογιζόταν ως κοινωνικός αγώνας.

Τα κινήματα «δεν πληρώνω», οι μούντζες των μαθητών στις παρελάσεις, 
οι προπηλακισμοί, τα γιαουρτώματα και η βία κατά πολιτικών αντιπάλων, 
πάντα εβρισκαν μια κουβέντα συμπάθειας 
και κατανόησης από τους σημερινούς κυβερνήτες. 
Το λούμπεν είχε βαπτισθεί κοινωνικός αγώνας. 
Ετσι μετά φάνηκε πολύ φυσιολογικό να είναι Πρόεδρος της Βουλής κάποια 
που πέρασε τους θεσμούς πριονοκορδέλα χάριν της διαρκούς
 προσωπικής της προβολής, να είναι υπουργός κάποιος που παρότρυνε
 να λιντσαριστεί δήμαρχος ή να πέσουν στα τέσσερα οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, 
να είναι σύμβουλος του Πρωθυπουργού ένα «λαϊκό παιδί», φανατικός της Ελένης, 
που πίστευε ότι η καριέρα είναι χολέρα μέχρι να ξεκινήσει καριέρα στο Μαξίμου.

Ακόμα και αυτή η πρώην βουλευτής που τελευταία έσταξε το δηλητήριό της 
τη στιγμή της ασθένειας ενός πολιτικού, σε αυτούς χρεώνεται.
 Ακόμα και ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος και τα πληρωμένα τρολ που εμπλούτισαν
 το δημόσιο διάλογο με το λεξικό του «ψόφα», σε αυτούς οφείλουν την ύπαρξή τους
 και την ευκαιρία της πολιτισμικής τους συνεισφοράς στον τόπο.

Η γλώσσα του περιθωρίου, η γλώσσα της αδιαβάθμητης ανόδου,
 η γλώσσα των προσωπικών απωθημένων, η γλώσσα της αυτοϊκανοποίησης,
 έγινε ξαφνικά κοινό εκφραστικό εργαλείο για πάρα πολλούς ανθρώπους 
που ούτε στα όνειρά τους δεν φαντάστηκαν ότι θα γευτούν εξουσία, δημόσιο λόγο
 και ακροατήριο και φυσικά δεν είχαν καμία υποδομή ή προετοιμασία για αυτό. 
Και έτσι άγουρη, ανεπεξέργαστη και βίαιη εισέβαλε και κατέλαβε τη δημόσια σφαίρα, 
υπό τη θαλπωρή και νομιμοποίηση από δύο κόμματα που στο μεταξύ, 
όντας επίσης ανώριμα, κατέλαβαν την εξουσία.
 Και με δόσεις που ξεπέρασαν τη μέθοδο του μιθριδατισμού το λούμπεν 
έγινε κυρίαρχο, κανονικό και αναμενόμενο και πολύ δύσκολα πια θα φύγει.
Αντί για δικό μας σχόλιο:

Κόρινθος: Εμείς στην πόλη μας τα φροντίζουμε, τα ποτίζουμε αλλά και τα λιπαίνουμε. (13 φωτογραφίες)














Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Παράνομη αφισοκόλληση - Μια διαχρονική γάγγραινα.....

Ξεκινάω με ένα δωρεάν σεμινάριο σε κάποιους,
κατά δήλωσή τους νομικούς, που αυτές τις μέρες
διακινούν την απίθανη άποψη ότι 
το κατέβασμα αφισών του ΚΚΕ αποτελεί “αυτοδικία”. 
“Ποιος είσαι που θα πάρεις το νόμο στα χέρια σου;” με εγκαλούν.
 Φαίνεται ότι πήραν το πτυχίο στα χέρια τους κολλώντας αφίσες. 
Μόνο έτσι εξηγείται τέτοια άγνοια στοιχειωδών αρχών του Ποινικού Δικαίου. 
Για να τους προστατέψω από το να εκτίθενται, ειδικά όσους και όσες διεκδικούν 
πολιτικό ρόλο, ας μάθουμε μερικά πράγματα με τη μέθοδο βου και α, βα.

Ακόμα και το να πετάξεις τη γόπα στην άμμο είναι παράνομο.
 Ο νόμος (1650/1986, άρθρο 28 παράγραφος 1) τιμωρεί όποιον ρυπαίνει το περιβάλλον 
με φυλάκιση τριών μηνών έως δύο ετών και χρηματικό πρόστιμο.
 Αν τη στιγμή που κάποιος πάει να πετάξει τη γόπα ή τα σκουπίδια του, εσύ πέσεις
 πάνω του για να τον εμποδίσεις, αυτό είναι αυτοδικία. 
Αν μαζέψεις εσύ τη γόπα ή τα σκουπίδια αφού τα έχει πετάξει ο άλλος
 και τα ρίξεις στον κάδο απορριμμάτων δεν είναι αυτοδικία, ούτε αντιποίηση αρχής.
 Κάνεις, απλώς, εθελοντικά τη δουλειά του σκουπιδιάρη. 
Κατανοητόν;

Πάμε τώρα στην αφίσα. 
Ο νόμος (2946/2001και 1491/1984) απαγορεύει την αφισοκόλληση σε δημόσιο χώρο, 
χωρίς να υπάρχει άδεια. 
Και η άδεια δίδεται από τους δήμους ή τις κοινότητες για συγκεκριμένους χώρους
 και συγκεκριμένη διάρκεια αφισοκόλλησης. 
Όποιος επομένως κολλάει αφίσες χωρίς άδεια διαπράττει αδίκημα. 
Αν ένα όργανο της τάξης τον αντιληφθεί τη στιγμή της διάπραξης του αδικήματος
 τον συλλαμβάνει επί τόπου και τον πάει αυτόφωρο. 
(Αυτό συμβαίνει σε οποιαδήποτε σοβαρή χώρα. Στην Ελλάδα δεν συνέβη ποτέ.) 

Αν εσύ προσπαθήσεις τη στιγμή της αφισοκόλλησης
 να τον εμποδίσεις, τότε, ναι, αυτοδικείς. 
Η πράξη είναι παράνομη αλλά διώκεται μόνο με έγκληση.
 Πρέπει δηλαδή ο αφισοκολλητής να σου κάνει μήνυση και το δικαστήριο 
θα κρίνει αν θα τιμωρηθείς ή όχι διότι και η αυτοδικία,
 υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όταν διακυβεύεται υπέρτερο έννομο αγαθό, 
δεν τιμωρείται, αλλά δεν επεκτείνομαι γιατί αυτά είναι δύσκολες έννοιες 
για την περίπτωσή τους και δεν θέλω να κουράσω τις 5-6 εγκεφαλικές τους συνάψεις.

Τι γίνεται λοιπόν όταν ο αφισοκολλητής κάνει τη δουλειά του και φύγει; 
Η αφίσα του θεωρείται ρύπος, δηλαδή σκουπίδι, όπως η γόπα στην άμμο 
ή η σκουπιδοσακούλα στον δρόμο. 
Γι’ αυτό και ο σχετικός όρος είναι «αφισορρύπανση». 
Ο νόμος δεν ενδιαφέρεται για το περιεχόμενο ή την αισθητική της αφίσας, 
αλλά για αυτή ταύτη την αφίσα ως αντικείμενο. 
Δεν λέει «απαγορεύεται η επικόλληση αφισών σε δημόσιο χώρο, εκτός αν πρόκειται 
για του ΠΑΜΕ, της Ουνέσκο ή της Ορχήστρας των Χρωμάτων.» 

Ούτε αυτός που την κόλλησε έχει κάποιο ιδιοκτησιακή σχέση μαζί της που πρέπει
 να προστατευθεί. 
Είναι σαν να εγκαταλείπεις ένα αντικείμενό σου στον δρόμο. 
Εκτός του ότι τον ρυπαίνεις παύει να είναι δικό σου.
 Μπορεί να το πάρει ο καθένας. 
Την αποκόλληση των αφισών δεν την διενεργεί ο... εισαγγελέας
 ή έστω αστυνομικό όργανο αλλά συνεργείο καθαρισμού, είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό. Όποιοσδήποτε λοιπόν ξεκολλάει αφίσες που βρίσκονται παρανόμως οπουδήποτε, 
οποιουδήποτε περιεχομένου δεν υποκαθιστά μια θεσμική αρχή, αλλά, ξαναλέω, 
κάνει τη δουλειά του σκουπιδιάρη, και μάλιστα τζάμπα.

Αλλά ακόμα κι αν δεχθούμε την ανυπόσταστη εκδοχή που θέλει τα κόμματα 
να είναι υπεράνω νόμου και να κολλούν αφίσες όπου γουστάρουν,
 κόμμα είναι το ΚΚΕ, κόμμα είναι και η «Δημιουργία, ξανά!» 
Και μάλιστα στο Περιφερειακό Συμβούλιο μπήκε με το 3% των ψήφων 
των πολιτών της Αττικής εκλέγοντας δύο συμβούλους.
Γιατί μπορεί να εκφράζει τις πολιτικές του θέσεις 
το ΚΚΕ και όχι η «Δημιουργία, ξανά!»; 
Η δική μας όμως πολιτική θέση είναι υπέρ της καθαριότητας 
και της ευπρέπειας του δημόσιου χώρου. 
Και κατά της επικόλλησης αφισών, είτε διαφημίζουν κόμματα είτε οτιδήποτε άλλο. 
Δεν είναι δυνατόν όμως να γράψουμε σε αφίσα «Καθαροί τοίχοι χωρίς αφίσες»
 και να την κολλήσουμε στον τοίχο! 
Πολιτική πράξη, λοιπόν, αν επιμένετε στην ανοχή της κομματικής ασυδοσίας, 
είναι η επικόλληση αφισών του ΠΑΜΕ, πολιτική πράξη είναι
 και η αποκόλληση των αφισών του από τη «Δημιουργία, ξανά!».

Όμως η παράνομη αφισοκόλληση είναι μια βαθειά διαχρονική πληγή. 
Εκτός από το ότι υποβαθμίζει την αισθητική του χώρου στον οποίον ζούμε, 
κάνει και κάτι άλλο πολύ χειρότερο: δημιουργεί προϋποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων. 
Το μήνυμα σε κάθε δέντρο και σε κάθε κολώνα της ΔΕΗ προσπαθεί να αποσπάσει
 την προσοχή του οδηγού, έτσι δεν είναι; 
Πώς θα αντιδράσει ο οδηγός αν πεταχτεί ένα παιδί μπροστά του την ώρα 
που εκείνος κοιτάει τη φάτσα του πολιτικού, του τραγουδιστή, 
του τηλεοπτικού αστέρα ή το μήνυμα του ΠΑΜΕ;

Αλλά γιατί παρότι είναι και παράνομη και αντιαισθητική 
και επικίνδυνη ζει και βασιλεύει; 
Διότι την έχουν επιβάλει τα κόμματα!
 ΟΛΑ τα κόμματα που έχουν διεκδικήσει την ψήφο σου μέχρι σήμερα,
 εκτός από τη «Δημιουργία, ξανά!» έχουν τυπώσει κι έχουν επικολλήσει αφίσες τους 
σε δημόσιο χώρο, χωρίς άδεια. 
Έτσι ζούμε το ελληνικό παράδοξο: τα κόμματα διεκδικούν την ψήφο σου,
 προσπαθώντας να σε πείσουν ότι θα είναι εγγυητές του νόμου, 
με 100% παράνομο τρόπο! 
Υπάρχει μεγαλύτερη αντίφαση;

Τα κόμματα σέρνουν τον χορό, κι από κοντά πάνε διαφημιστές και διαφημιζόμενοι. 
Γιατί να πληρώσουν νόμιμους χώρους, αφού μπορούν
 να διαφημίζονται, παράνομα, τζάμπα; 
Άλλωστε και το πρόστιμο συμφέρει, σε περίπτωση, μία στο εκατομμύριο, που επιβληθεί!
 Είναι πολύ μικρότερο από το αν πλήρωνες νόμιμους υπαίθριους χώρους. 
Άσε που αν αρνηθείς να το πληρώσεις και πας στο δικαστήριο, 
μπορεί να σου το διαγράψει όπως έκανε το Διοικητικό Εφετείο 
με το πρόστιμο των 10.000 ευρώ που είχε επιβάλει
 ο Δήμος Θεσσαλονίκης στο ΚΚΕ για παράνομη αφισοκόλληση!

Έτσι ο καθένας κολλάει, κρεμάει ή γράφει οτιδήποτε οπουδήποτε. 
Ο ένας πάνω στις αφίσες του άλλου. 
Στον τοίχο σου, στην πόρτα σου ή στη τζαμαρία σου.
 Ουσιαστικά σε κάθε ελεύθερη επίπεδη επιφάνεια μετατρέποντας τον δημόσιο χώρο
 και το το εσωτερικό των δημοσίων κτηρίων σε μια απέραντη κουρελαρία. 
Χώρους που έχουν πληρωθεί και συντηρούνται από το υστέρημα του φορολογούμενου,
 τον οποίο κανένας δεν ρωτάει αν θέλει να ζει σε έναν θεσμοποιημένο σκουπιδότοπο. 
Κι όλα αυτά, την εποχή που ο καθένας έχει άπειρους τρόπους
 να διαδώσει το μήνυμα ή τις ιδέες του και μπορεί να το κάνει 
από τα social media με μηδέν κόστος και σε ελάχιστο χρόνο.

Πώς διορθώνεται αυτό; 
Όχι πάντως από όσους το προκαλούν και το εκμεταλλεύονται.
 Όταν ένα καινούργιο κόμμα μολονότι χρειάζεται προβολή, αποφασίζει 
να μην τυπώσει ούτε μία αφίσα και να μην λερώσει ούτε ένα
 τετραγωνικό εκατοστό δημόσιου χώρου, 
και επιπλέον τα μέλη του – όχι μόνο ο πρόεδρός του – κάνουν πράξη 
την αντίληψή τους για καθαρούς και ευπρεπείς δημόσιους χώρους, 
ίσως να δείχνουν τον μοναδικό δρόμο που οδηγεί σε πραγματική αλλαγή.

Κόρινθος: Αυτόν τον συμπολίτη μας,με την εντυπωσιακή γενειάδα, τον γνωρίζετε;

Οι φίλοι του τον αποκαλούν και "πατέρα Γεώργιο".


5 σχόλια για την επικαιρότητα...

Από τον εκδότη της "Κορινθιακής Ημέρας"
 Χρήστο Σκουτέρη.