Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

«Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται». Αρκεί να είναι δίκαιες.

«Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται».
 Αρκεί να είναι δίκαιες, αμοιβαία επωφελείς 
και η τήρησή τους να είναι εφικτή. 
Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, οι συμφωνίες
 είναι καταδικασμένες να καταρρεύσουν
 προκαλώντας καταστροφές...
Η ιστορία υπενθυμίζει ότι υπάρχουν καλές
 (επωφελείς) και κακές συμφωνίες, συμφωνίες 
που τηρήθηκαν (μέχρι τελικής πτώσης) και άλλες 
που στον δρόμο άλλαξαν προσφέροντας διεξόδους
 και νέες προοπτικές.
Για παράδειγμα, οι συνθήκες (Σεβρών και Λωζάννης)
 που επιβλήθηκαν σε βάρος της ηττημένης
 στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο Γερμανίας τηρήθηκαν
 (διά πυρός και σιδήρου) κατά γράμμα. 
Όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν «επωφελείς» συμφωνίες 
ούτε για τους νικητές που τις επέβαλαν ούτε 
για τους ηττημένους που κλήθηκαν να τις υποστούν. 
Αυτές οι συνθήκες:
• οδήγησαν την ηττημένη Γερμανία 
σε οικονομικό αδιέξοδο,
• υπέθαλψαν τον ναζισμό
• και τελικά καλλιέργησαν το έδαφος 
για το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ίσως επειδή το πάθημα έγινε μάθημα, το γερμανικό
 οικονομικό θαύμα (μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο), 
πέραν όλων των άλλων, οφείλεται και στο γεγονός
 ότι κάποιες συμφωνίες δεν τηρήθηκαν:
Πράγματι, οι Ηνωμένες Πολιτείες κάλεσαν 
τους δανειστές της Γερμανίας 
(μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα!) 
το 1953 στο Λονδίνο και ενορχήστρωσαν «κούρεμα»
 του γερμανικού χρέους κατά 50% και επιμήκυνση
 του χρόνου αποπληρωμής του κατά 30 έτη. 
Σήμερα, ξεχνώντας την Ιστορία, το ευρωπαϊκό 
(και γερμανικό) πολιτικό κατεστημένο καλεί (και) 
τη νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να τηρήσει μια 
ανέφικτη και άδικη συμφωνία, τη συμφωνία 
για την εξυπηρέτηση
 του κολοσσιαίου ελληνικού χρέους.
Πρόκειται για ένα χρέος
 που η ευρωπαϊκή (γερμανική) πολιτική ελίτ 
μετέφερε από τις τράπεζες στις πλάτες
 των ευρωπαϊκών λαών.
 Προκειμένου, λοιπόν, η ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ 
να μη βρεθεί στην ανάγκη να απολογηθεί γιατί 
λειτούργησε και αποφάσισε ως υπάλληλος
 των τραπεζιτών, ζητά από τις ελληνικές κυβερνήσεις
 να τηρήσουν μια ανέφικτη συμφωνία...
Καμιά, ωστόσο, πολιτική σκοπιμότητα δεν μπορεί 
να κάμψει την επίμονη πραγματικότητα: η ελληνική
 οικονομία, βαδίζοντας στον πέμπτο χρόνο ύφεσης, 
για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των δανειστών, 
σύμφωνα με μελέτη του ΟΟΣΑ,
θα πρέπει  σε ό,τι αφορά τους δείκτες 
του ελλείμματος στους προϋπολογισμούς της 
να τοποθετηθεί ανάμεσα σε χώρες όπως η Γερμανία,
 η Ελβετία και η πετρελαιοπαραγωγός Νορβηγία!
Πρόκειται, προφανώς, για μια «συμφωνία»
 που – απλώς – δεν είναι δυνατόν να τηρηθεί...
topontiki.gr


Κάποιες περίεργες σεξουαλικές πρακτικές παλαιότερων κοινωνών.

Η σεξουαλική ζωή έχει απασχολήσει ιδιαίτερα
 τον ανθρώπινο πολιτισμό. 
Από τους αρχαίους πολιτισμούς μέχρι και σήμερα, 
οι οργανωμένες κοινωνίες είχαν δημιουργήσει
 τα δικά τους ήθη και έθιμα για τη σεξουαλική ζωή. 

Μάλιστα, ορισμένοι αρχαίοι πολιτισμοί είχαν 
αναπτύξει σεξουαλικές πρακτικές που φαντάζουν
 το λιγότερο περίεργες με τα σημερινά δεδομένα.
 Δείτε μερικές από αυτές…
«Δανεισμός» της συζύγου - Άραβες
Οι αρχαίοι Άραβες, πριν την εμφάνιση του Ισλάμ, 
είχαν μια περίεργη παράδοση που σχετίζονταν
 με το «δανεισμό» της συζύγου. 
Η παράδοση αυτή δεν συνδέονταν μόνο με την πολιτική 
ή οικονομική αναβάθμιση. 
Αντίθετα, θεωρείται μια πρώιμη μορφή ευγονικής.
Την παράδοση εφάρμοζαν κυρίως οικογένειες 
χαμηλής κοινωνικής διαστρωμάτωσης που επιθυμούσαν
 να αποκτήσουν απογόνους μεγαλύτερου κύρους 
προκειμένου να «εξευγενίσουν» τη γενιά τους. 
Έτσι, οι άντρες δεν δάνειζαν τις συζύγους τους
 στον οποιοδήποτε. Μόνο άντρες υψηλούς κύρους 
που κατείχαν επιθυμητές δεξιότητες, επιτρέπονταν
 να έχουν επαφή με τη σύζυγο κάποιου άλλου. 
Στόχος της επαφής ήταν η γυναίκα να μείνει έγκυος. 
Τα παιδιά που προέκυπταν από την εκτός γάμου
 ένωση θεωρούνταν παιδιά του νόμιμου άντρα 
και όχι του βιολογικού πατέρα. 
Η διαδικασία του «δανείσματος» ήταν
 ιδιαίτερα απλή: Ο άντρας απλά έστελνε 
τη γυναίκα του στο σπίτι του άντρα που είχαν
 επιλέξει, εωσότου εκείνη θα κυοφορούσε, ακόμη 
και αν απαιτούνταν μήνες! Ωστόσο, προκειμένου
 ο σύζυγος να θεωρηθεί πατέρας του παιδιού, έπρεπε
 να απέχει από το σεξ κατά τη διάρκεια
 που η γυναίκα του ζούσε με τον άλλο άντρα.
 Αν τα κατάφερνε, το παιδί θεωρούνταν δικό του,
 στα μάτια της κοινότητας. 
Σεξ χωρίς εκσπερμάτωση
 (αρχαία Κίνα) Ταοϊσμός
Ο Ταοϊσμός βασίζεται στην πίστη της ύπαρξης 
του «τσι», της ζωογόνου δύναμης που υπάρχει στα πάντα. 
Οι Ταοϊστές διαιρούν το «τσι» στο γιν 
και το γιάνγκ (θετική και αρνητική ενέργεια) 
και πιστεύουν στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ 
των δύο δυνάμεων, που κάποιος μπορεί να επιτύχει
 με πνευματική αρμονία και διατήρηση της καλής
 φυσικής κατάστασης. Σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο
 σώμα, το «τσι» παίρνει τη μορφή του «τζινγκ», 
της ουσίας που μας χαρίζει ζωή. 
Οι Ταοϊστές πιστεύουν ότι η απώλεια του τζινγκ 
μπορεί να προκαλέσει ασθένειες ή ακόμη και θάνατο.
Απ’ όλες τις ουσίες που το σώμα παράγει, αυτό
 που σύμφωνα με τους Ταοϊστές περιέχει 
το περισσότερο τζινγκ, είναι το σπέρμα!
 Η πεποίθηση αυτή οδήγησε τους αρχαίους Ταοϊστές
 να πιστεύουν ότι ο άνδρας δεν πρέπει να χάνει 
μεγάλη ποσότητα σπέρματος. 
Έτσι, συμβούλευαν τους αρχαίους Κινέζους 
να μην εκσπερματώνουν κατά τη διάρκεια του σεξ.
 Ωστόσο, υπήρχε και μια επιπλέον πεποίθηση
 που έκανε τα πράγματα χειρότερα: Ένας από
 τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους ενίσχυσης 
του τζινγκ θεωρούνταν το συχνό σεξ και μάλιστα
 με όμορφες παρθένες. 
Ως εκ τούτου, οι αρχαίοι Κινέζοι παρακινούνταν 
να κάνουν περισσότερο σεξ, δίχως όμως 
να εκσπερματώνουν!
Φαραωνικός αυνανισμός στο Νείλο
 Αρχαία Αίγυπτος
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν μια αρκετά περίεργη 
πεποίθηση για τον τρόπο που ο κόσμος 
δημιουργήθηκε. 
Σύμφωνα με αυτήν, το σύμπαν είχε αρχικά 
τη μορφή μιας μαύρης αρχέγονης «σούπας».
 Ωστόσο, από το τίποτα, σχηματίστηκε ένα αυγό, 
μέσα στο οποίο εκκολάφτηκε ο θεός Ατούμ. 
Το πρώτο πράγμα που ο Ατούμ έκανε αφότου 
απέκτησε αυτοσυνείδηση ήταν να αυνανιστεί. 
Από το σπέρμα του γεννήθηκε η φυλή των θεών
 που τον βοήθησαν να δημιουργήσει 
και να κυριαρχήσει στο σύμπαν. 
Η ιδέα ότι η εκσπερμάτιση ήταν η κινητήριος 
δύναμη της δημιουργίας είχε τόσο κεντρικό ρόλο 
στην αρχαία Αίγυπτο, ώστε να συνδεθεί 
με την άμπωτη και τη ροή του Νείλου!
Καθώς, λοιπόν, υπήρχε η πίστη ότι ο Φαραώ
 ήταν ο αντιπρόσωπος του θεού Ρα στον κόσμο, 
χρέος του ήταν να βοηθήσει τους θεούς 
να διατηρήσουν την ισορροπία. 
Έτσι, μια από τις «δουλείες» που έπρεπε να κάνει
 κάθε χρόνο, ήταν η τελετουργική αναπαράσταση
 της πράξης του Ατούμ που οδήγησε 
στη δημιουργία του κόσμου, προκειμένου
 να βοηθήσει το θεό να διατηρήσει τη ζωογόνο 
δύναμη του Νείλου και να συνεχιστεί ομαλά η ροή του.
 Κατά τη διάρκεια της γιορτής του θεού Νιμ, 
ο Φαραώ συνοδευόμενος από υπηκόους του, 
θα πήγαινε στις ακτές του Νείλου για να γίνει η τελετή. 
Ο Φαραώ περπατούσε μέχρι την άκρη του ποταμού,
 γδύνονταν και αυνανίζονταν με ιδιαίτερη προσοχή, 
ώστε το σπέρμα του να πέσει στον ποταμό 
και όχι στην ξηρά. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζονταν
 ότι το ποτάμι θα συνέχιζε να ρέει ομαλά, 
διασφαλίζοντας τις καλλιέργειες της επόμενης χρονιάς.
Ομοφυλοφιλικές σχέσεις 
με τη συγκατάθεση των γονιών.
 Πολιτισμός των Μάγια
Η ανώτερη τάξη στον πολιτισμό των Μάγιας 
επιδείκνυε ιδιαίτερη σημασία στην ανατροφή 
των γιών τους. Θεωρούσαν, μάλιστα, μέρος 
των υποχρεώσεών τους, όχι μόνο να παρέχουν
 στα παιδιά οικονομική και συναισθηματική στήριξη,
 αλλά και να καλύπτουν… τις σεξουαλικές τους ανάγκες! 
Έτσι, όταν οι γιοι των ανώτερων οικογενειών 
έφτασαν στην εφηβεία, οι γονείς του θα αναζητούσαν 
για τον πιο όμορφο νέο από οικογένειες της ίδιας
 τάξης, προκειμένου να γίνει παρτενέρ 
του γιου τους μέχρι αυτός να παντρευτεί.
Η αρχαία μυθολογία των Μάγια αποδίδει 
την ομοφυλοφιλία στο θεό Σιν, ένα πνεύμα της φύσης
 με μορφή νάνου. Θρυλούνταν ότι ο Σιν είχε 
ομοφυλοφιλική επαφή με ένα δαίμονα προκειμένου
 να επιδείξει στους Μάγια πώς γίνεται
ο έρωτας μεταξύ αντρών. 
Η επαφή μεταξύ των αγοριών θεωρούνταν 
παρόμοια με έναν πραγματικό γάμο 
και αναγνωρίζονταν από τους νόμους της φυλής.
 Οι νεαροί μάλιστα ζούσαν μαζί μέχρι να παντρευτούν, 
κάτι που γίνονταν γύρω στην ηλικία των 20. 
Μάλιστα, η πρακτική ήταν τόσο διαδεδομένη, 
ώστε όταν ένας ιεραπόστολος έφτασε εκεί,
 έγραψε ότι ο σοδομισμός ήταν
μια από τις μεγαλύτερες αμαρτίες.
Υποχρεωτική πορνεία - Ασσύριοι
Ο Ηρόδοτος στις καταγραφές του για τους Ασσύριους,
 είχε σταθεί ιδιαίτερα στο θέμα της πορνείας.
 Παρόλο που δεν υπάρχουν αποδείξεις
 που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του, 
ο Ηρόδοτος είχε γράψει ότι στην αρχαία Ασσυρία, 
δεν ήταν μόνο νόμιμο αλλά και υποχρεωτικό
 για όλες τις ανύπαντρες γυναίκες να εκπορνεύονται.
 Οι Ασσύριοι έδειχναν ιδιαίτερη αφοσίωση 
στη λατρεία της Αφροδίτης ή Ιστάρ,
 όπως την ονόμαζαν. 
Πίστευαν ότι προκειμένου μια γυναίκα να λάβει
 τη χάρη της, θα πρέπει να έχει σεξουαλική επαφή 
με έναν άγνωστο σε ναό της Αφροδίτης. 
Έτσι, κάθε γυναίκα της αυτοκρατορίας, από τις πιο 
επιφανείς μέχρι και αυτές των χαμηλότερων τάξεων, 
έπρεπε να εμφανιστούν τουλάχιστον μια φορά 
στη ζωή τους σε ναό της Αφροδίτης, προκειμένου
 να πραγματοποιήσουν την ιερή τελετή.
Η γυναίκα κατά τη διάρκεια της τελετής έπρεπε 
να φορά στο κεφάλι ένα στέμμα από κορδόνια, 
ώστε να ξεχωρίζει από τις άλλες γυναίκες. 
Κατόπιν, καθόταν στις σκάλες του ναού 
ή στο ιερό της Αφροδίτης και περίμενε
 να τη διαλέξει κάποιος άντρας. Ήταν υποχρεωμένη
 να συνευρεθεί με τον πρώτο άντρα που θα έρχονταν.
Το αρχαίο τελετουργικό τραβούσε ιδιαίτερα
 την προσοχή των αντρών. Όποτε ένας άντρας 
έβρισκε μια γυναίκα που του άρεσε, έριχνε χρήματα 
πάνω της και έλεγε «Σε ζητώ στο όνομα της θεάς».
Αφού πραγματοποιούσαν την τελετή, η γυναίκα 
θεωρούνταν ιερή στα μάτια της θεάς 
και δεν μπορούσε πλέον να εξαναγκαστεί
 ή να πληρωθεί για σεξ. 
Ο Ηρόδοτος, μάλιστα, επισήμανε το προβληματικό 
σημείο της τελετής, ενθυμούμενος ότι όλες οι ψηλές
 και όμορφες γυναίκες γυρνούσαν σπίτι τους πρώτες, 
αλλά αντίθετα οι άσχημες έπρεπε να περιμένουν 
περισσότερο, μερικές φορές και για χρόνια! 
Η σχέση της πεολειχίας
 στην αρχαία Αίγυπτο με το θεό Όσιρις
Η παλαιότερη καταγραφή πεολειχίας χρονολογείται
 στην εποχή των αρχαίων Αιγύπτιων και σχετίζεται
 με το μύθο της ανάστασης του Όσιρις.
 Σύμφωνα με το μύθο, ο Όσιρις δολοφονήθηκε 
από τον αδελφό του, Σεθ, ο οποίος τον έκοψε
 σε κομμάτια που τα διασκόρπισε σε ολόκληρο τον κόσμο. 
Η Ίσις, η αδελφή και σύζυγος του Όσιρις, ξεκίνησε
 ένα επικίνδυνο ταξίδι προκειμένου να συγκεντρώσει
 όλα τα κομμάτια του θεού 
και να τον ξαναφέρει στη ζωή.
 Πράγματι κατάφερε να τα συγκεντρώσει όλα,
 εκτός από ένα: το πέος του. Μη θέλοντας να αφήσει
 νεκρό τον εραστή της, έφτιαξε ένα πέος από πηλό
 και του χάρισε ξανά τη ζωή με πεολειχία. 
Πιθανότατα, εκεί οφείλεται η θρησκευτική 
σύνδεση με τη συγκεκριμένη πρακτική, 
που σε αντίθεση με άλλους πολιτισμούς, 
δεν θεωρούνταν ηθικά απεχθής. 
Μάλιστα, οι Αιγύπτιοι, όπως και οι Φοίνικες,
 ήταν μεταξύ των πρώτων που χρησιμοποιούσαν
 κόκκινα κραγιόν σαν έναν τρόπο να «διαφημίσουν»
 τις ικανότητές τους στο στοματικό έρωτα.

Απαιτούν την παραίτηση του ελληνικού λαού.....

Όλα βοούν: ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ!
Η κυρία Μέρκελ απαιτεί τελεσιγραφικά την παραίτηση του ελληνικού λαού ακόμα 
και από τα ψίχουλα. Η κυρία Μέρκελ αρνείται (!) στους Έλληνες να έχουν 
τρεις δεκάρες ακόμα και για πετρέλαιο θέρμανσης. 

Αρνείται στους Έλληνες γέροντες των 700 ευρώ να προστεθούν 
στην σφαγιασμένη τους σύνταξη ακόμα κι αυτά τα 2 ευρώ την ημέρα 
της 13ης σύνταξης. Η κυρία Μέρκελ – η εκπρόσωπος της ηγεμονεύουσας στην ΕΕ ιμπεριαλιστικής Γερμανίας, της Γερμανίας των μονοπωλίων, της Γερμανίας 
της «Ζήμενς», της «Χόχτιφ», της «Τίσεν», της «Ντόιτσε Μπανκ» 
και των υποβρυχίων που γέρνουν – είναι «εταίρος»; Είναι «φίλη»; Είναι «σύμμαχος»; 

Ο κ.Ντράγκι – ο πρώην αντιπρόεδρος της «Goldman Sachs» και νυν διοικητής
 της EKT – αφού μετέτρεψε τις μαύρες τρύπες των τραπεζών σε χρέος που μαζί 
με τους εγχώριους «πατριώτες» το φόρτωσε στην καμπούρα του ελληνικού λαού, 
τώρα εκβιάζει τους Έλληνες με οικονομική ασφυξία. Ο κ.Ντράγκι, ο κεντρικός
 τραπεζίτης της ΕΕ, είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;

Ο κ.Ολάντ, ο… σοσιαλιστής, χαιρέτησε χτες την απόφαση της ΕΚΤ να ρίξει 
τροχιοδεικτική βολή υπονόμευσης της ελληνικής οικονομίας, λέγοντας ότι ήταν
 μια «νόμιμη και λογική» κίνηση εκ μέρους του Ντράγκι. Ο κ.Ολάντ είναι «εταίρος»; 
Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»; 

Ο κ.Γιούνκερ, ο κύριος που επί 18 χρόνια ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου 
έκανε πλάτες στις πολυεθνικές για να φοροαποφεύγουν μέσω της χώρας του, 
μας δήλωσε ότι το μόνο που αναγνωρίζει η Κομισιόν είναι τα Μνημόνια. 
Ότι το μόνο που ευαρεστείται να επιτρέψει στον ελληνικό λαό είναι να τον βλέπει
 να σέρνεται στα γόνατα. Ο κ. Γιούνκερ μας είπε… δημοκρατικότατα εκ μέρους
 της Κομισιόν του ότι «δεν θα ανατρέψουμε τα πάντα επειδή είχαμε ένα εκλογικό 
αποτέλεσμα» στην Ελλάδα. Ο κ.Γιούνκερ (και η Κομισιόν του) είναι «εταίρος»;
 Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;

Ο κ.Ντομπρόφσκι, ο αντιπρόεδρος του Γιούνκερ, μας είπε χτες να μην διανοηθούμε 
να ακυρωθεί έστω και μια ιδιωτικοποίηση, να μην διανοηθούμε καν να πάει
 ο κατώτατος μισθός στο γλίσχρο επίπεδο των 751 ευρώ, να μη διανοηθούμε ότι 
δεν θα απολυθούν κάτι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι ακόμα. 
Αυτός, ο Γιούνκερ του, η Κομισιόν τους, ο Ντάισελμπλουμ τους, 
το Eurogroup τους είναι «εταίροι»; Είναι «φίλοι»; Είναι «σύμμαχοι»;

Ο κ.Σουλτς, ο πρόεδρος του «δημοκρατικού» λιβανιστηριού της ΕΕ
 που εδρεύει στο Στρασβούργο, απείλησε την Ελλάδα με χρεοκοπία
 και τον ελληνικό λαό με αφανισμό. Ο κ.Σουλτς και το «δημοκρατικό» του
 λιβανιστήρι είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;
***
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών «φωνάζουν» για το αυτονόητο.
Επιβεβαιώνουν το προφανές: 
Το θέμα δεν είναι η διαπραγματευτική δεινότητα ή οι καλές προθέσεις 
των διαπραγματευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα δεν είναι οι τσαχπινιές 
ή τα τσαλιμάκια στο πλαίσιο της «θεωρίας των παιγνίων». 
Το θέμα είναι αυτό καθ’ αυτό το «παίγνιο». Το θέμα είναι αυτό καθ’ αυτό το πλαίσιο 
της διαπραγμάτευσης. Το θέμα είναι αυτή καθ’ αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Το θέμα είναι ότι: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κομισιόν της, το Eurogroup της,
 η Τράπεζά της, ο Σόιμπλε της, δεν είναι το «κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι», όπως
 δήλωσε ο κ.Τσίπρας στη συνάντησή του με τον Ολάντ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν, 
είναι και θα είναι το Διοικητήριο όπου στεγάζεται μια στυγνή «κομαντατούρ» 
της διεθνούς, της ευρωπαϊκής και της εγχώριας πλουτοκρατίας. 
Είναι μια ακρίδα που έχει επιπέσει επί της κεφαλής του ελληνικού 
και όλων των λαών της Ευρώπης.

Το θέμα είναι ότι: Η ΕΕ είναι μια ζούγκλα που με ή χωρίς τρόικες,
 με ή χωρίς Μνημόνια, προωθεί πολιτικές που ισοδυναμούν με κοινωνικό ολοκαύτωμα. 
Που απαρτίζεται από γραβατωμένους κανίβαλους και χαμογελαστά πολιτικά παχύδερμα.
 Είναι το επιτελικό όργανο των πολυεθνικών που πυροδοτεί τα κρεματόρια 
των εργασιακών «Άουσβιτς» και χτίζει τα σκλαβοπάζαρα των κοινωνικών «Νταχάου».

Το θέμα είναι ότι: Καμία διαπραγμάτευση εντός του «Άουσβιτς» δεν πρόκειται
 να αναιρέσει τους κανόνες λειτουργίας του «Άουσβιτς» – το «σύμφωνο του ευρώ», 
τους κανόνες «επιτήρησης και εποπτείας», το «σύμφωνο σταθερότητας»
 και λιτότητας, τα τετελεσμένα του Μάαστριχτ. 

Το θέμα είναι ότι: Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η ένωση των καπιταλιστών,
 είναι η ένωση των ιμπεριαλιστών ενάντια στους λαούς της Ευρώπης 
που στο εσωτερικό της δεν βασιλεύει η «ισοτιμία» και η «κοινωνική δικαιοσύνη», 
αλλά η ανισομετρία και το «δίκαιο» του ισχυρού. 
***
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη της και όλη η δομή του ευρωενωσιακού 
κατεστημένου αποτελεί ένα σφαγείο των εργαζομένων, κατάλυσης των λαϊκών
 δικαιωμάτων και ελευθεριών που στέκονται εμπόδιο στην «ανταγωνιστικότητα» 
των μονοπωλίων.
Πρόκειται για την «ανταγωνιστικότητα» την οποία έκλισε σε όλες τις πτώσεις
 χτες ο Σόιμπλε στην συνέντευξη με τον Βαρουφάκη και η οποία κινεζοποιεί
 μισθούς και «αυτοκτονεί» ανθρώπους στην Ελλάδα.

Αυτό το θυσιαστήριο δικαιωμάτων, η ΕΕ, είναι καραμπινάτη απάτη να εμφανίζεται
 σαν «μονόδρομος» και πολύ περισσότερο σαν εν δυνάμει «απάνεμο λιμάνι» των λαών!

Αυτό το κολαστήριο είναι ασύγγνωστη αυταπάτη να λογίζεται σαν πεδίο 
«διαπραγμάτευσης», αρκεί να βρεθεί ένας καλός διαπραγματευτής.
Στην περίπτωση που το κολαστήριο αντιμετωπιστεί σαν πεδίο διαπραγμάτευσης, 
τότε θα πρόκειται για μια διαπραγμάτευση που – μοιραία - θα ξεκινάει με αυτό
 που είπε χτες ο κ.Βαρουφάκης. Που όταν ρωτήθηκε ποιο μέρος
 του μνημονιακού προγράμματος απορρίπτει η Ελλάδα,
 απάντησε ότι «το 60% - 70% 
του προγράμματος είναι μέτρα που θα παίρναμε κι εμείς»! 

Αλλά αν - πριν ξεκινήσεις τη διαπραγμάτευση - αποδέχεσαι το «60% με 70%»
 ενός προγράμματος κατά… 1.000% απάνθρωπου, τότε; Είναι άραγε μεμψιμοιρία
 να υποθέσει κανείς ότι το ξεκίνημα προϊδεάζει για το που θα μπορούσε 
να καταλήξει αυτή η διαπραγμάτευση;

Δεν είναι μεμψιμοιρία. Είναι ρεαλιστική ανάλυση των δεδομένων.
 Που δεν έχει καμία σχέση με την «πεμπτοφαλαγγίτικη» χαιρεκακία κάποιων 
αθλίων της εγχώριας πολιτικής σκηνής, που αντιπολιτεύονται 
όπως κυβερνούσαν: Με πυξίδα τα μέιλ της τρόικας.
Είναι ρεαλισμός στη βάση της ανάλυσης της πραγματικότητας. 
Που δεν έχει να κάνει με τις ανόητες προφητείες περί «κωλοτούμπας»
του διαπραγματευτή. Έχει να κάνει με το πρόδηλο: Ότι στο Κολοσσαίο τα όρια 
της διαπραγμάτευσης δεν τα ορίζουν οι καλές προθέσεις του διαπραγματευτή. 
Τα ορίζουν οι τίγρεις του Κολοσσαίου.
Είναι ψευδαίσθηση ότι στο Κολοσσαίο υπάρχει χώρος για διαπραγμάτευση.
 Στο Κολοσσαίο το ερώτημα ποτέ δεν ήταν τι θα κερδίσεις.
 Στο Κολοσσαίο το πολύ – πολύ που μπορείς να ελπίζεις είναι να αγωνιστείς 
για το ποια κομμάτια από τη σάρκα σου θα περισώσεις.
***
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών βοούν: Άλλη οδός για μια Ελλάδα κυρίαρχη 
και ένα λαό με προκοπή και με ολόκληρη αξιοπρέπεια δεν υπάρχει από την οδό
 της εξόδου από την ΕΕ με όρους ανατροπής όλου του συστήματος 
της κυριαρχίας των μονοπωλίων.
Φυσικά δεν αεροβατούμε. Το γνωρίζουμεότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού 
δεν έχει αυτή την άποψη. Σεβαστό. Αλλά αυτό δεν αποτελεί τεκμήριο
 μη ορθότητας της άποψης ότι ο λαός μας μόνο ζημιές θα μετράει όσο βρίσκεται
 σε «συμμαχία», σε «εταιρική» σχέση εξάρτησης και αλληλεξάρτησης
 με μια ένωση λύκων που του πίνουν το αίμα. Όπως δεν αποτέλεσε τεκμήριο 
ορθότητας για την παραμονή στην εξουσία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ
 το γεγονός ότι ο λαός επί 40 χρόνια τους ανεχόταν. 

Ο ελληνικός λαός αξίζει να πεισθεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια «μικρή» χώρα 
που «δεν μπορεί» να αντιταχθεί – εφ’ όλης της ύλης – στους ισχυρούς. 
Αξίζει να πεισθεί ότι αυτός ο δύσκολος δρόμος είναι απείρως ευκολότερος
 από τον αδιάβατο δρόμο της διαρκούς αποδοχής των μικρότερων 
ή μεγαλύτερων εκβιασμών. Αξίζει να ακολουθήσει τη δική του σημαία. 
Να μην συμβιβαστεί με το «ολίγον έγκυος» ή με μια «θηλιά» που οι «Σόιμπλε»
 θα τη σφίγγουν ή θα την χαλαρώνουν κατά το δοκούν.

Ο λαός μας αξίζει να βγει πιο θαρρετά στο προσκήνιο, να γίνει αυτοπροσώπως «διαπραγματευτής» πρωτοστατώντας για μια αληθινή Ευρώπη των λαών
 όπου ο καθένας χωριστά και όλοι οι λαοί μαζί δεν θα περιμένουν 
σαν «Δευτέρα Παρουσία» την «ανατροπή των συσχετισμών» από τα πάνω
 αφού θα έχουν ανατρέψει την ίδια την βαρβαρότητα από τα κάτω. 
Αξίζει να απειθαρχήσει και να ορθώσει το πατριωτικό, το διεθνιστικό 
και ανυπάκουο ανάστημά του απέναντι στην ένωση των «Σόιμπλε», 
μιας και δεν οφείλει να διαπραγματευτεί μαζί τους τίποτα απ’ όσα δικαιούται.

Και η αξία αυτού του αναγκαίου δρόμου, αν κάτι υποδεικνύει σε συνθήκες 
που ο λαός δεν έχει πάρει ακόμα μια τέτοια απόφαση, είναι τούτο: Τις ευθύνες
 εκείνων που έχουν το χρέος, χωρίς να αποσπαστούν από το σημερινό λαϊκό 
αίσθημα, να επιμείνουν και να ηγηθούν με πειστικό, με αποφασιστικό 
και ενωτικό για το λαό τρόπο σε αυτή την προσπάθεια. 
enikos.gr/mpogiopoulos

Αποκαλύπτουμε το μυστικό του μάγου με την ιπτάμενη φλόγα! (Βίντεο)

Η ιπτάμενη φλόγα!

Εσείς τι λέτε, θα τα καταφέρει η 22χρονη Πολίνα Βέγκα;

Οι αντάρτες των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων
 της Κολομβίας (FARC) κάλεσαν την Κολομβιανή
 Πολίνα Βέγκα που στέφθηκε Μις Υφήλιος 2014, 
να συναντηθεί με εκπροσώπους τους στην Αβάνα 
για να την ενημερώσουν για την «πρόοδο» 
των ειρηνευτικών συνομιλιών 
με την κυβέρνηση της Κολομβίας.
«Χαιρετίζουμε την πρότασή της να πάει στην Αβάνα
 και την καλούμε να ορίσει την επίσκεψή της 
για να την ενημερώσουμε για τη διεξαγωγή 
της διαδικασίας των συνομιλιών, την πρόοδο
 και την τεράστια συμβολή που μπορούν 
να προσφέρουν όσοι θέλουν την ειρήνη 
αλλά και η ίδια», γράφουν οι FARC απευθυνόμενοι
 στη Βέγκα, σε ανακοίνωση που ανέρτησαν αργά 
χθες στην ιστοσελίδα της αντιπροσωπείας τους
 στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις 
(pazfarc-ep.org).
Η 22χρονη Πολίνα Βέγκα, μοντέλο 
και φοιτήτρια σχολής διοίκησης επιχειρήσεων, 
στέφθηκε πέρυσι στα τέλη Ιανουαρίου 
Μις Υφήλιος 2014, κατά την 63η διοργάνωση
 των καλλιστείων στο Ντόραλ, κοντά 
στο Μαϊάμι, στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ.
Σε συνέντευξή της σε κολομβιανή εφημερίδα
 η Βέγκα δήλωσε "έτοιμη να μεταβεί στην Αβάνα 
ώστε να υπογραφεί η ειρηνευτική συμφωνία».
Η σύγκρουση στην Κολομβία που διαρκεί 50 χρόνια 
και στην οποία ενεπλάκησαν ο στρατός,
 αριστερές ένοπλες οργανώσεις ανταρτών, 
ακροδεξιές παραστρατιωτικές οργανώσεις 
αλλά και συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος, 
έχει στοιχίσει τη ζωή σε περίπου 220.000 ανθρώπους
 κι έχει εκτοπίσει 5,3 εκατατομμύρια πολίτες, 
σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.
Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που άρχισαν 
τον Νοέμβριο του 2012 και διεξάγονται στην Αβάνα 
έχουν μέχρι στιγμής βοηθήσει να υπάρξουν 
συμφωνίες σε τρία από τα έξι κύρια σημεία 
της ατζέντας των συνομιλιών για την επίτευξη
 μιας τελικής ειρηνευτικής συμφωνίας.
Δικό μας σχόλιο:
Εσείς τι λέτε, θα τα καταφέρει
 η 22χρονη Πολίνα Βέγκα;

Κόρινθος: Κυκλοφοριακό κομφούζιο, σήμερα το πρωί, στο κέντρο λόγω έργων.

Ο φίλος και αναγνώστης του Blog Θάνος
μας έστειλε αυτές τιτς φωτογραφίες
μαζί με τον τίτλο.
Δικό μας σχόλιο:
Ευτυχώς που ήταν Σάββατο Θάνο.


Οδός Κολιάτσου, Κόρινθος
7 Φεβρουαρίου 2015

Κόρινθος: Φωτογραφίες από την κοπή της πίτας στην Περιφέρεια.






















«Μήπως ήρθε η ώρα να δραπετεύσει το πειραματόζωο;»

Ο Τζίμης Πανούσης
στον παλμό του #grexit
Το δικό του σχόλιο για τα περί Grexit 
που έρχονται στο προσκήνιο μετά το ναυάγιο
 του Γιάννη Βαρουφάκη στη Φρανκφούρτη 
και τη συνάντησή του με τον Μάριο Ντράγκι 
έγραψε στο Twitter με το hashtag #grexit. 
«Μήπως ήρθε η ώρα να δραπετεύσει
 το πειραματόζωο; #grexit», διερωτάται
 ο Τζίμης Πανούσης και δημοσιεύει
 την παρακάτω φωτογραφία…

Τους πετάνε έξω από τα σπίτια τους!

Το κράτος διεκδικεί 18.500 σπίτια στην Αττική! 
Χιλιάδες ειδοποιητήρια -και συγκεκριμένα 18.500
 στο σύνολό τους- έχουν αποσταλεί μέχρι στιγμής
 μέσω ταχυδρομείου σε ιδιοκτήτες οικοπέδων, 
μονοκατοικιών και διαμερισμάτων,
 βάσει των οποίων οι παραλήπτες τους ενημερώνονται
 ότι η ακίνητη περιουσία τους 
διεκδικείται από το κράτος. 
Μεγάλες εκτάσεις στους Δήμους Νέου Ηρακλείου,
 Νέας Ιωνίας, Αγίας Βαρβάρας, Περιστερίου,
 Χαϊδαρίου και Γαλατσίου βρέθηκαν το τελευταίο 
διάστημα στο στόχαστρο του Δημοσίου, ενώ έπονται
 και άλλες μέσα στους επόμενους μήνες. 
«Δεν φταίμε εμείς, το θέμα υποκινήθηκε
 από τη Γενική Διεύθυνση Δασών Αττικής», 
υποστηρίζει η διευθύντρια της Περιφερειακής
 Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας 
Αττικής, Ευαγγελία Κωφού.
Η επιστολή του υπουργείου Οικονομικών
 προς τους ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας 
που φέρεται να ανήκε σε Βαυαρούς ευγενείς 
από την εποχή του Οθωνα(!), με την οποία 
ενημερώνονται για την ένσταση που υπέβαλε 
το Δημόσιο εναντίον τους
Μια ηλικιωμένη που κατοικεί σε διαμέρισμα
στην περιοχή Κάτω Ψαλίδι Ηρακλείου λιποθύμησε 
όταν άνοιξε τον φάκελο του υπουργείου Οικονομικών
και διάβασε ότι η πολυκατοικία στην οποία διαμένει
έχει χτιστεί σε οικόπεδο που ανήκε στο Δημόσιο 
πριν από 150 χρόνια, δηλαδή επί βασιλείας Οθωνα.
Συμβόλαια νόμιμης αγοράς

Η 86χρονη Φωτεινή Λαλαούνη ποζάρει
 στον φωτογραφικό φακό του «ΘΕΜΑτος» 
έξω από το σπίτι της στο Νέο Ηράκλειο. 
Κρατά στα χέρια της έναν πάκο με συναλλαγματικές 
σε δραχμές. Η τελευταία φέρει ημερομηνία 25/7/1966.
«Αυτά τα χαρτιά, μαζί με τα συμβόλαια, αποδεικνύουν
 ότι εμείς το αγοράσαμε νόμιμα. 
Και έρχεται το υπουργείο Οικονομικών, 
50 χρόνια μετά, να μου πει ότι δεν ανήκει σε μένα 
αλλά στο Δημόσιο;», αναρωτιέται αγανακτισμένη.
Και δεν είναι η μοναδική περίπτωση μιας 
απίστευτης υπόθεσης που βρίσκεται σε εξέλιξη
τις τελευταίες ημέρες σε αρκετές περιοχές 
του συγκεκριμένου δήμου, όπου μεσούσης 
της προεκλογικής περιόδου οι κάτοικοι λαμβάνουν 
τις έγγραφες ειδοποιήσεις από τις υπηρεσίες 
του υπουργείου Οικονομικών προκειμένου
να τους ενημερώσουν για τις ενστάσεις που έχει 
υποβάλει το Κτηματολόγιο για τις ιδιοκτησίες τους. 
Στην πρώτη περίπτωση το περιεχόμενο
των επιστολών που φέρουν την υπογραφή τ
ης προϊσταμένης της Περιφερειακής Διεύθυνσης 
Δημόσιας Περιουσίας Αττικής, Βασιλικής Βουδούρη, 
θα κάνει γνωστό στους πολίτες ότι τα σπίτια τους 
δεν είναι δικά τους αλλά ανήκουν στο κράτος
και αυτό επειδή πριν από δεκάδες χρόνια
οι εκτάσεις αυτές 
ήταν χαρακτηρισμένες δασικές.
 Αναφερόμαστε σε περιοχές που είναι εντός
σχεδίου πόλης, στις οποίες έχουν χτιστεί 
μονοκατοικίες και πολυκατοικίες. 
Στην πορεία αυτές οι εκτάσεις 
αποχαρακτηρίστηκαν από δασικές
σε χορτολιβαδικές και, έστω με αυτόν
τον χαρακτηρισμό, το Δημόσιο
τις θεωρεί περιουσία του, με αποτέλεσμα σήμερα 
όλες οι αγοραπωλησίες οικοπέδων
να κρίνονται παράνομες.
Η 86χρονη κυρία Φωτεινή Λαλαούνη 
με δάκρυα στα μάτια και τις συναλλαγματικές
στο χέρι που αποδεικνύουν ότι αγόρασε 
νόμιμα το οικόπεδο το 1966!
«Μάλιστα γι’ αυτές τις πράξεις οι Ελληνες πολίτες
 πλήρωναν κανονικά στην Εφορία, ενώ μετέπειτα
 έβγαλαν άδειες για να χτίσουν μονοκατοικίες
 και πολυκατοικίες. Το παράλογο δε είναι ότι
 την ίδια στιγμή το Δημόσιο, παραβλέποντας 
την παρανομία που σήμερα επικαλείται,
 εισέπραττε χρήματα από μεταγραφές 
σε υποθηκοφυλακεία χωρίς κανείς ποτέ 
να ενημερώσει τους ιδιοκτήτες ότι εκεί που έχουν 
χτίσει είναι δημόσια έκταση», αναφέρει
 στο «ΘΕΜΑ» ο δήμαρχος Νέου Ηρακλείου
 Νίκος Μπάμπαλος. Το γραφείο του δέχεται 
καθημερινά δεκάδες τηλεφωνήματα από 
απεγνωσμένους δημότες που ζητούν να ενημερωθούν 
για τα τελεσίγραφα του υπουργείου Οικονομικών,
 που μετά τους φόρους και τα χαράτσια 
στην ακίνητη περιουσία σκέφτηκε ότι τώρα
 είναι η καλύτερη στιγμή για να διεκδικήσει μέχρι 
και τα σπίτια των Ελλήνων φορολογουμένων.


«Κατά την προσωπική μου άποψη, μόνο με μια

 νομοθετική λύση θα μπορούσε να δοθεί τέλος
 σε αυτή την παράλογη ιστορία», συνεχίζει ο δήμαρχος,
 για να συμπληρώσει: «Δεν μπορεί ο κάθε πολίτης 
να παρίσταται στη συζήτηση της προσφυγής 
που έχει κάνει το Ελληνικό Δημόσιο προκειμένου
 να αποδείξει ότι νομίμως αγόρασε 
την ακίνητη περιουσία του. Θέλω να πιστεύω ότι 
η τωρινή κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, 
θα δώσει συνολική λύση με μια νομοθετική ρύθμιση».
Στο Νέο Ηράκλειο, στην περιοχή του Πράσινου
 Λόφου, υπάρχουν περισσότερες από 100 ιδιοκτησίες
 που διεκδικούνται από το Δημόσιο. 
Αρκετές κατοικίες δίπλα στις γραμμές του τρένου 
έως και την κεντρική πλατεία του Νέου Ηρακλείου 
διεκδικεί το κράτος. 
Κάθε μέρα μέσω των ΕΛ.ΤΑ.
 αποστέλλονται δεκάδες ειδοποιητήρια, ακόμα
 και σε ιδιοκτήτες που δεν βρίσκονται πια εν ζωή. 
Μέχρι και λιποθυμικά επεισόδια σημειώθηκαν
 από ηλικιωμένους όταν άνοιξαν τον φάκελο
 με τη σφραγίδα του υπουργείου Οικονομικών.
«Εμείς το δικό μας οικόπεδο το αγοράσαμε το 1962», 
λέει ο κ. Ιωάννης Βάγγος και προσθέτει: «Μπήκε 
κανονικά στο σχέδιο πόλης, πήραμε 
κανονικά την άδεια για να χτίσουμε, ξαναπήραμε
 άδεια για να χτίσουμε παραπάνω, ενώ πληρώσαμε
 όλους τους φόρους που μας αναλογούν και τα χαράτσια. 
Πώς είναι δυνατόν ανθρώπινος νους να σκεφτεί
 ότι αυτές οι ιδιοκτησίες πρέπει να περάσουν 
στο κράτος επειδή πριν από 100 χρόνια ήταν δασικές;
 Τι θέλουν δηλαδή να κάνουν, να μας στείλουν 
στο τάφο μια ώρα αρχύτερα;».
Δίπλα στον κ. Βάγγο στέκεται ένας ακόμα
 απεγνωσμένος ιδιοκτήτης, ο κ. Γιώργος Κοντομανώλης.
 Η έλλειψη ψυχραιμίας που τους διακρίνει κρίνεται 
απολύτως δικαιολογημένη. «Ποιος τους είπε ότι 
έχουμε τα χρήματα να πληρώσουμε μηχανικούς
 και δικηγόρους;», διερωτάται 
και συνεχίζει: «Με ό,τι περίσσευε 
πληρώναμε τα χαράτσια. 
Δεν υπάρχουν άλλα λεφτά. Τέλος!».
Να όμως που το Ελληνικό Δημόσιο δεν διεκδικεί 
μόνο τις αποχαρακτηρισμένες εκτάσεις
 στον Δήμο Νέου Ηρακλείου, αλλά και άλλες 
για τις οποίες θέτει ζήτημα τίτλων και χρησικτησίας.
Πιο συγκεκριμένα, εκτάσεις που βρίσκονται 
στην περιοχή Κάτω Ψαλίδι
 (οικοδομικό τετράγωνο 65 και 66), οι οποίες σύμφωνα
 με το περιεχόμενο της υπ’ αριθμ. 1087/1977 απόφασης 
του Εφετείου Αθηνών ανήκαν σε Βαυαρούς,
 μετά την εκθρόνιση του Οθωνα 
και την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, 
το 1862, μεταβιβάστηκαν νόμιμα από εκείνους 
σε άλλους Βαυαρούς που παρέμειναν στην Ελλάδα, 
οι οποίοι με τη σειρά τους τις μεταβίβασαν σε άλλους
 ελληνικής καταγωγής. Ως εκ τούτου το Ελληνικό 
Δημόσιο απώλεσε την κυριότητά του επί αυτών 
των ακινήτων καθόσον είχε συμπληρωθεί ο χρόνος
 έκτακτης χρησικτησίας έως τις 11/9/1915, 
όπως ορίζει το Ελληνικό Δίκαιο.
 Ωστόσο το Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων 
συνεδριάζοντας στις 24/5/1984 αποφάσισε κατά 
πλειοψηφία ότι το Δημόσιο πρέπει να διεκδικήσει 
όλα τα ακίνητα που βρίσκονται στα συγκεκριμένα
 οικοδομικά τετράγωνα και η αρμόδια υπηρεσία
 να τα θεωρήσει ως εγκαταλειμμένα, παραβιάζοντας 
έτσι την απόφαση του Εφετείου (1087/1977) 
που κρίνει ότι τα δικαιώματα
 του Δημοσίου έχουν απωλεσθεί. 
Για την ιστορία η υπόθεση έφτασε 
στις δικαστικές αίθουσες μετα από δύο καταγγελίες
 της κυρίας Ελπίδας Ανδρέα Κένερ στις 29/10/1973 
προς τον Οικονομικό Εφορο Δημόσιων Κτημάτων
 που κατήγγειλε ότι έχουν καταπατηθεί δημόσια 
κτήματα στην περιοχή Νεου Ηρακλείου Αττικής.