Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Ο Βαρουφάκης βάζει την Αμερική στο «παιχνίδι» της διαπραγμάτευσης.

Ο έλληνας υπουργός είχε τηλεφωνική επικοινωνία 
με τον αμερικανό ομόλογό του.
Ο Γιάννης Βαρουφάκης φαίνεται πως βάζει 
και την Αμερική στο «παιχνίδι» της διαπραγμάτευσης 
με τους ευρωπαίους εταίρους, καθώς ο έλληνας
 υπουργός φέρεται να ζήτησε την υποστήριξη 
του αμερικανού υπουργού Οικονομικών κ. Λιού.
Οι δύο υπουργοί είχαν τηλεφωνική επικοινωνία
 μετά τη συνάντηση του Βαρουφάκη με τον πρόεδρο 
του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ.
Την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο υπουργών
 Οικονομικών, επιβεβαίωσε η αμερικανική πλευρά, 
αλλά πληροφορίες για το τι συζητήθηκε θα δώσει
 τη Δευτέρα, όπως μετέδωσε το Mega.

Οι Γερμανοί θα είναι σκληροί, αλλά έτσι ήταν και στον Β Παγκόσμιο.

Η διαπραγμάτευση ξεκίνησε την ώρα
 που ανακοινώθηκαν τα πρώτα ασφαλή 
εκλογικά αποτελέσματα. 
Είναι προφανές πως διαπραγμάτευση δεν είναι
 η συνεύρεση γύρω από ένα τραπέζι όπου συζητούν
 επιτελεία, αλλά το σύνολο των κινήσεων που γίνονται
 σε όλα τα πεδία και κυρίως το επικοινωνιακό.
Η Μέρκελ δήλωσε την πρόθεσή της, 
με την καθυστέρηση αποστολής 
συγχαρητήριου τηλεγραφήματος στον Αλέξη Τσίπρα. 
Ακόμη και αν η Αποικία έχει επαναστατήσει 
για τον βασιλιά παραμένει αποικία.
 Δεν ήταν μόνο θέμα δυσαρέσκειας 
αλλά και συμβολισμών.
Τα φιλοκυβερνητικά γερμανικά Μέσα 
Ενημέρωσης, ξαναζεσταίνουν το επιχείρημα
 της αγανάκτησης της καγκελαρίου 
επειδή οι Γερμανοί και οι άλλοι
 Ευρωπαίοι καλούνται να πληρώσουν την άτακτη Αθήνα.
 Η Γερμανοί είναι αλήθεια πως περνάνε άσχημα 
αλλά όχι εξαιτίας της Ελλάδας. 
Η Μέρκελ έχει πριονίσει τις κοινωνικές δαπάνες, 
έχει προωθήσει την υποαπασχόληση και δεν συζητά 
για αυξήσεις μισθών. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία 
για να πει πως φταίει η Ελλάδα.
Η νίκη του Σύριζα στην Αθήνα απειλεί ολόκληρο
 το οικοδόμημα της Μέρκελ. 
Ο οικονομικός προτεσταντισμός της λιτότητας 
καταρρέει μαζί με τη Μέρκελ, αν ο Σύριζα επιμείνει
 σε βαθμό που να απειληθεί η δική της Ευρωπαϊκή 
προοπτική της λιτότητας. Για δύο λόγους κυρίως:
1.Η επιτυχία κουρέματος και η εξασφάλιση άλλων 
μέτρων αντιμετώπισης της κρίσης, δημιουργεί
 ένα προηγούμενο κυρίως για τον τσαλαπατημένο
 Νότο και απειλεί τον αρχιτέκτονα της λιτότητας. 
2. Όπως σωστά αναφέρουν ήδη αγγλοσάξωνες 
οικονομολόγοι, αποτυχία να εξασφαλιστούν όσα
 θα ζητήσει η Ελλάδα θα οδηγήσει σε μια 
συγκρουσιακή κατάσταση 
από την οποία θα χάσουν όλοι. 
Ακόμη και αν η Ελλάδα φύγει από την Ευρώπη, 
τι θα γίνει αν πετύχει, αναρωτιούνται.
Με αυτά τα δεδομένα, η Μέρκελ δεν μπορεί 
να υποχωρήσει.
 Έτσι παίζει το χαρτί των εκβιασμών
 και απειλών προκειμένου για μία ακόμη φορά 
να φοβηθεί η Ελλάδα 
και όσοι σκέφτονται όπως η Ελλάδα. 
Γερμανοί αξιωματούχοι διαρρέουν ανησυχία
 την οποία αναλαμβάνουν να πολλαπλασιάσουν
 τα συστημικά ΜΜΕ όπως έκαναν στο παρελθόν.
 Υπάρχουν όμως μερικές διαφορές.
1.Ως σήμερα βασικός φορέας αυτού του φόβου 
ήταν η ίδια η ελληνική κυβέρνηση υπό τον Σαμαρά. 
Τώρα πλέον δεν υπάρχει αυτή η συμμαχία τρόμου. 
Η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα 
να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες αλλά 
και τους εταίρους.
2.Μέσα στην Ευρώπη δημιουργούνται νέες συμμαχίες 
οι οποίες δεν αναπαράγουν τα επιχειρήματα 
της κακομαθημένης Ελλάδας, αλλά προβληματίζονται
 για τα αποτελέσματα της λιτότητας. 
Οι Βρετανοί αξιωματούχοι τα τελευταία 24ωρα
 μετά τη νίκη του Σύριζα παίρνουν σαφή θέση 
κατά της λιτότητας με κύριο τον επικεφαλής 
της Τράπεζας της Αγγλίας
3. Η τραπεζική ενοποίηση δημιουργεί νέα δεδομένα. 
Ο ίδιος ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής 
Τράπεζας Μάριο Ντράγκι προωθεί το σενάριο 
της ποσοτικής χαλάρωσης 
και του χαλαρώματος της λιτότητας.
4. Παράγοντες έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση 
όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία, δεν παρουσιάζουν
 καμιά εχθρική συμπεριφορά απέναντι στο Σύριζα. 
Η Μέρκελ παίζει τα τελευταία της χαρτιά.
 Όμηρος ενός γερμανικού συνδρόμου που επιχειρεί
 να κυριαρχήσει σε μια ενιαία Ευρώπη, για λόγους
 που είναι πολιτικοί, οικονομικοί αλλά 
και ψυχολογικοί η Μέρκελ αντιλαμβάνεται 
τον Τσίπρα ως εχθρό. 
Οι ψυχολογικοί λόγοι παρουσιάζουν ενδεχομένως 
μεγαλύτερο ενδιαφέρον. 
Ο Τσίπρας ήδη έχει αφαιρέσει το δικαίωμα
 από τη Μέρκελ να συμπεριφέρεται ως καγκελάριος
 της Ευρώπης και την αντιμετωπίζει ως έναν
 από τους ευρωπαίους ηγέτες.
Η ισχύς της Μέρκελ δεν εκπορεύεται από 
την ισχύ της Γερμανίας τόσο, όσο από την αυθαίρετη 
πρακτική της να εμφανίζεται 
και να διαπραγματεύεται ως ο άρχων της Ευρώπης. 
Η δημόσια αμφισβήτηση αυτής της πρακτικής, 
την κάνει ανίσχυρη.
 Μοιάζει με τον λοχία του χωριού 
τον οποίο όλοι αποκαλούν στρατηγό νομίζοντας 
πως είναι, έως τη στιγμή που κάποιος θα τολμήσει 
να τους θυμίσει πως είναι λοχίας.
Πιστεύω πως αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα 
θα δημιουργήσει μια νέα κατάσταση και στην Ευρώπη.
 Δεν απαιτούνται πολιτικά και οικονομικά επιχειρήματα 
γι’ αυτό. Απλώς έχει δημιουργηθεί μια άδικη 
οριακή κατάσταση η οποία εκ των πραγμάτων 
θα δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως θα ζήσουμε 
πρωτοφανείς καταστάσεις. 
Η Ελλάδα θα περικυκλωθεί από σενάρια τρόμου. 
Αυτή τη φορά όμως η ελληνική κυβέρνηση είναι
 από την από δω πλευρά και όχι με την από εκεί. 
Οι Γερμανοί θα είναι σκληροί. 
Αλλά έτσι ήταν 
και στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
koutipandoras.gr

«Οι υπουργοί δε χρειάζονται κρατικά αυτοκίνητα»

Πωλητήριο βάζει η κυβέρνηση στα υπουργικά
αυτοκίνητα, με απόφαση του Γιώργου Κατρούγκαλου, 
όπως αναφέρει ο ΒΗΜΑτοδότης, επικαλούμενος
δηλώσεις του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης 
και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Γιώργου Κατρούγκαλου. 
Ο ίδιος διαθέτει ένα συλλεκτικό κάμπριο MG, 
για το οποίο, παρά τα προβλήματα που παρουσιάζει
 λόγω παλαιότητας, δηλώνει υπερήφανος.
Λέει μάλιστα ότι οι υπουργοί δεν χρειάζονται 
κρατικά αυτοκίνητα, ήδη ο Ι. Βαρουφάκης 
μετακινείται με...........ταξί ή τη μηχανή του,
 ο Π. Σκουρλέτης με ένα παλιό ΙΧ, 
όπως και ο Δ. Στρατούλης, 
ενώ ο Πρωθυπουργός με ένα μαύρο Audi 
με πινακίδες Θεσσαλονίκης.
Στα προς πώληση αυτοκίνητα περιλαμβάνεται
και μια αλεξίσφαιρη, αλεξίβομβη 
και με δορυφορική πλοήγηση BMW,
 αξίας 750.000 ευρώ, που ως σήμερα 
την κυκλοφορούσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Πώς να γίνετε βουλευτής χωρίς να πείτε λέξη! (Βίντεο)

Ο άνθρωπος που «έβαλε» στη Βουλή υποψήφιο με το «Ποτάμι» μιλάει στο newsbeast.gr
Η σχέση τους μετράει πολλά χρόνια ζωής. Για την ακρίβεια υπάρχει από τότε που 
έπαιζαν μπάλα στην Πάτρα, άνοιγαν τα γόνατά τους και δεν διαμαρτυρόταν τους
 κανείς ότι πονάει. 

Συνέντευξη στο Γιώργο Λαμπίρη
Τότε που δεν υπήρχαν οι φωτογραφίες selfie, ούτε κανείς ενδιαφερόταν να φωτογραφίσει 
τις στιγμές ανεμελιάς της παιδικής του ηλικίας και να τις... ποστάρει στο facebook. 
Οι δύο κολλητοί που… παίζουν ακόμα μπάλα
Από τη μία ο σκηνοθέτης, Σπύρος Ματθαιόπουλος, ο οποίος βρισκόταν κατά καιρούς πίσω 
από προεκλογικές καμπάνιες κομμάτων όπως αυτή του ΠΑΣΟΚ το 1999, στις ευρωεκλογές. Δούλεψε στην πάλαι ποτέ κραταιά ΙΜΑΚΟ του Κωστόπουλο και έκανε μερικές βραβευμένες διαφημίσεις σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Ήταν επίσης ο αθέατος πρωταγωνιστής 
σε καμπάνιες υποψηφίων δημάρχων, ανέλαβε διαφημιστικές καμπάνιες 
για το Lux, το Achaia Clauss, τα Coffee Island. 
Aπό την άλλη ο νεοεκλεγείς βουλευτής και παιδικός του φίλος, Ιάσονας Φωτήλας.
 Γιος του άλλοτε υπουργού και ευρωβουλευτή των κυβερνήσεων Παπανδρέου, 
Ασημάκη Φωτήλα. Δικηγόρος στο επάγγελμα, κατάφερε να ακολουθήσει
 τα βήματα του πατέρα του, ο οποίος θα ήταν σίγουρα περήφανος
 για εκείνον αν βρισκόταν στη ζωή. 
Βουλευτής χωρίς να βγάλει λέξη!
Όχι τόσο γιατί κέρδισε το προσωπικό στοίχημα και βγήκε βουλευτής με το Ποτάμι
 στην Αχαΐα, αλλά κυρίως γιατί το κατάφερε με έναν τρόπο μοναδικό για πολιτικό. 
Χωρίς να βγάλει λέξη για να προωθήσει την υποψηφιότητά του!
Με την καθοδήγηση του κολλητού του, Σπύρου Ματθαιόπουλου, ο Φωτήλας 
συμμετείχε ως πρωταγωνιστής σε ένα διαδικτυακό προεκλογικό σποτ που έγινε 
διάσημο στον κόσμο του ίντερνετ και ουσιαστικά χάρισε αναγνωρισιμότητα
 στον ίδιο μαζί με μία θέση στο ελληνικό κοινοβούλιο.
«Ποιος καραγκιόζης ήταν αυτός;»
«Ποιος καραγκιόζης ήταν αυτός;», αναρωτιόνταν η γυναίκα του πολίτη
 που υποδέχεται τον Ιάσονα Φωτήλα στο σπίτι του. Αυτός ακριβώς για τον οποίο 
αναρωτιέται η συγκεκριμένη γυναίκα στο δημοφιλές βίντεο είναι ο άνθρωπος 
που κέρδισε την εμπιστοσύνη 2.073 συμπολιτών του και εξελέγη πρώτος
 σε ψήφους με το Ποτάμι στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. 
Περιγράφοντας το μυστικό της επιτυχίας του σποτ που έδωσε στη νίκη
 στον παιδικό του φίλο, ο δημιουργός του, 
Σπύρος Ματθαιόπουλος, μιλάει στο newsbeast.gr.
- Τελικά κύριε Ματθαιόπουλε για να γίνει κανείς βουλευτής 
δεν χρειάζεται απαραίτητα να τάζει, έτσι δεν είναι;
«Όπως είδατε...»
- Βέβαια θα πει κανείς ότι περιπτώσεις συνεργασίας όπως η δική σας
 με τον εκλεγέντα βουλευτή, Ιάσονα Φωτήλα είναι μία στις χίλιες. 
Πόσο εύκολο είναι τελικά
 να τραβήξει κανείς την προσοχή και να κερδίσει αναγνωρισιμότητα;
«Ελέω Υou Τube και internet γενικότερα, πάρα πολύ. Για την ακρίβεια, όσο ένα κλικ 
στο upload. Με κάποιους αστερίσκους όμως, και ασχέτως ιεράρχησης: Καταρχήν,
 αυτό που συνέβη ήταν εξίσου τυχαίο, και την ίδια στιγμή απολύτως αιτιατό. 
Υπό μία τυχαία συγκυρία δηλαδή, ενώθηκαν πολλές δημιουργικότητες - αλλά και
 σωρευμένη εμπειρία δεκαετιών από όλους, και έτσι, προέκυψε αυτό που προέκυψε. 
Επίσης, θεωρώ ότι, αν είχαμε κάτσει επί σκοπώ να δημιουργήσουμε, ντε και σώνει, 
ένα viral δε θα μας έβγαινε ποτέ. Η χαλαρότητα, η πλάκα, και το κοινό μήκος 
κύματος, είναι που ξεκλείδωσαν άπαντες. Πραγματικά πρέπει να ήταν
 από τις πιο χαλαρές δουλειές που έχουμε κάνει ποτέ. Από το κείμενο έως, το post.

Για να είμαστε ακριβείς όμως, πολύ σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν ειδικότερα 
και οι συγκυρίες στην πολιτική ζωή της χώρας: Για ένα αρκετά εκτεταμένο πλέγμα
 λόγων, τα κόμματα δημιούργησαν καμπάνιες φτωχές σε δημιουργικές αξιώσεις 
και το κυριότερο, αναντίστοιχες των διακυβευμάτων. Φαντάζομαι πια, έχουμε
 ήδη νιώσει όλοι οι Έλληνες την ιστορικότητα των στιγμών που ζούμε. 
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μία απλή δημιουργικά, και (σχετικά) αξιοπρεπής 
σε επίπεδο παραγωγής δουλειά, να ξεχωρίσει τόσο πολύ».
- Ποια είναι τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιήσατε για να πετύχετε;
«-Τη γνώση για το "προϊόν" μου. Για τον Ιάσονα δηλαδή, και για τη φιλοσοφία
 του ποταμιού. 
-Το κειμενικό σχήμα των κλειστών ερωτήσεων που δημιουργούν αυτόματη
 κατάφαση, και κατ' επέκταση, ένα σπιράλ ταύτισης από τη μεριά του κοινού 
στο οποίο στοχεύσαμε.
-Την εμπιστοσύνη στη ματιά και την άποψη των συνεργατών μου σε κάθε επίπεδο. 
Στην υποκριτική, στη φωτογραφία, στο μοντάζ».
- Μιλήστε μας λίγο για την φιλική σχέση που σας συνδέει με τον Ιάσονα Φωτήλα...
«Γνωριζόμαστε από παιδιά στην Πάτρα, αρχές-μέσα 80’s, και έχουμε κάνει εφηβικές
 διακοπές μαζί. Μοιραζόμαστε χιλιάδες (κυριολεκτικά) κοινούς γνωστούς και φίλους.
 Είχαμε χαθεί επί μακρόν λόγω απόστασης
 και ξαναβρεθήκαμε τα τελευταία 7 χρόνια περίπου. 

Ο Ιάσονας εκτός από μάχιμος δικηγόρος είναι και ερασιτέχνης ηθοποιός σε ένα θίασο 
στον οποίο συνυπήρξαμε ως ιδρυτικά μέλη. Εγώ λόγω έλλειψης χρόνου ήταν
 αδύνατον να ασχοληθώ περαιτέρω, συνεργαστήκαμε όμως κατά καιρούς 
σε διάφορα project. Ένα ντοκιμαντέρ και κάποια διαφημιστικά. 
Και πάντα τον είχα πάντα στο μυαλό μου ως ηθοποιό, για κάποιο επόμενο
 βήμα μου στο fiction. Φευ, από τα δικαστήρια και το σανίδι, 
μεταπήδησε στα έδρανα της βουλής».

- Ήταν ένα δώρο προς εκείνον το συγκεκριμένο σποτ, πώς γεννήθηκε 
η ιδέα της δημιουργίας του;
« Προφανές δεν είναι; 
Η δε, δημιουργία του, αποφασίστηκε στο πόδι, στο δρόμο. 
Σε μία συνάντηση δευτερολέπτων, είχαμε πει απλά "να κάνουμε κάτι",
έτσι, για την τιμή των όπλων. Δεν το είχαμε πάρει καθόλου σοβαρά.
 Το είχαμε αφήσει. Ο χρόνος κυλούσε και το πιθανότερο ήταν να μην 
κάνουμε το παραμικρό. Τελικά, έξη μόλις μέρες πριν τις εκλογές, κατορθώσαμε
 να ξαναμιλήσουμε και τελευταία στιγμή να κάνουμε την παραγωγή... 
Στο δε γύρισμα, πήγαμε μάλλον, πλημμελώς προετοιμασμένοι».

«Βοηθήσατε στην αφισοκόλληση - με δεδομένη τη διάθεσή σας 
να τον στηρίξετε - ή μόνο το σποτ ήταν αρκετό;
«Δεν υπήρχε ούτε χρόνος, ούτε βέβαια, λόγος, να συμβάλλω με κάποιον 
άλλο τρόπο. Δεν είχα «αναλάβει» τον Ιάσονα, και κανένας δηλαδή,
 εξ’ όσων γνωρίζω. Απλά κάναμε ένα ταινιάκι. Ούτως ή άλλως, είμαι 
και φανατικά αντίθετος με οποιαδήποτε αφισοκόλληση». 
- Τελικά πόσο σημαντικό είναι να πετύχει κανείς το ιδανικό προεκλογικό σποτ 
ή το ιδανικό σποτ γενικότερα; Υπάρχει χρυσός κανόνας;
«Η επικοινωνία είναι ένα από τα βασικότερα συστατικά του marketing mix. 
Είναι ο κοινωνός της αλήθειας του εκάστοτε προϊόντος. Έχει άρα τόση σημασία, 
όση έχει αυτό. Στην πολιτική βέβαια, το πράγμα σοβαρεύει. 
Μεταμορφώνεται σε καταλύτη για τις επιλογές μας. Εξαρτάται όμως πάντα
 από την «αλήθεια» του κάθε κόμματος/υποψηφίου. Δεν μπορείς να αντιστρέψεις
 μία πραγματικότητα, δεν μπορείς να κάνεις τον άλλο, "θεό". Απλά, να φωτίσεις 
μία όψη του. 
Ιδανική διαφήμιση δεν υπάρχει. Το γκελ που τυχόν δημιουργεί, τα views, τα shares
 και τα σχόλια, οφείλουμε να μην τα αξιολογούμε γιατί δεν κάνουμε σινεμά, 
ούτε σήριαλ, αλλά προώθηση. Συνεπώς, μία δουλειά κρίνεται από τη μετρήσιμη αποτελεσματικότητα. Από το πόσο εύστοχη είναι. Δεν πουλάω μετριοπάθεια, 
αλλά επιτρέψτε μου να έχω πλήρη επίγνωση του τι συνέβη. 
Ήταν απλά, μία αξιοπρεπής δουλειά την κατάλληλη στιγμή. Μία συγκυρία δηλαδή, 
όπως λέγαμε και προηγουμένως. Αν την κρίνουμε ως προς την αποτελεσματικότητα
 βέβαια, ο στόχος επετεύχθει. 
Αν πάντως, είχε βγει μία εβδομάδα πριν, εικάζω ότι το ποτάμι ίσως να ήταν 
και τρίτο κόμμα, έστω, και με διαφορά μερικών εκατοντάδων ψηφοδελτίων,
 γιατί η τελική του διαφορά από την Χ.Α. ήταν μόλις 0,23%.

Γενικότερα μιλώντας για τη διαφήμιση, ο χρυσός κανόνας είναι κοινός τόπος,
 θα έλεγα, από τα 60’s: Μελέτη όλων των δεδομένων, στρατηγική σκέψη,
 δημιουργικότητα έξω από το κουτί».
- Πώς κρίνετε τα προεκλογικά σποτ των άλλων κομμάτων πλην Ποταμιού, 
όπως για παράδειγμα το σποτ του Πάνου Καμμένου με το τρενάκι ή του ΣΥΡΙΖΑ 
για τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου, η οποία παρουσιαζόταν ως μία κανονική μέρα;
 ¨Πέτυχαν στο σκοπό τους; 
«Θεωρώ ότι μάλλον το καλύψαμε πιο πάνω. Ειδικότερα για το τραινάκι, 
όμως, ασχέτως αισθητικής και πολιτικής ταύτισης, ήταν πάρα πολύ εύστοχο 
στρατηγικά, γεγονός που επιβεβαιώθηκε εξάλλου και από την τελική έκβαση
 των πραγμάτων».

- Τα μέσα ενημέρωσης βοήθησαν με την προβολή που έδωσαν στο σποτ 
ή τελικά καταντήσαμε λίγο - πολύ κουραστικοί υπερεκθέτοντάς σας;
«Όσον αφορά στο video καθεαυτό, η ανακύκλωση από τα media, digital
 και συβατικά, εξυπακούεται βοήθησε. Και τον Ιάσονα φυσικά.

Από την άλλη, εγώ προσωπικά έζησα ένα σουρεαλιστικό overnight success 
που δε θυμάμαι –τουλάχιστον αυτή τη στιγμή- αντίστοιχό του για κάποιον 
συντελεστή διαφήμισης, άλλου πλην των πρωταγωνιστών της. 
Η αναγνώριση της δουλειάς σου δεν είναι ποτέ δυσάρεστη.
Η συνεπακόλουθη υπερέκθεση από ένα σημείο και μετά, για έναν άνθρωπο 
εκτός σώου-μπιζ, είναι μάλλον άβολη και μου δημιούργησε μία απροσδιόριστη 
αίσθηση... μίας αμετροέπειας; Ενός overdose μάλλον. 
Είχε ένα ...ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Θα έλεγα όμως ότι κάπου εδώ
 τελειώνουμε με όλο αυτό. Ευτυχώς». 
- Πόσος χρόνος χρειάστηκε για τη σύλληψη και την εκτέλεση του σποτ;
«...Την παραμονή του γυρίσματος υποσυνείδητα, προφανώς για να τον ξεχωρίσω
 από τον ανταγωνισμό, τον είχα "δει" σιωπηλό με cue-cards.
 Το επόμενο πρωί ξυπνώντας, μου είχε έρθει ήδη το love actually
 με πρωταγωνιστή τον Τζίμη Πολίτη. Στον ύπνο μου; Μετά το ντους; Δε θυμάμαι 
για να είμαι ειλικρινής. Κατέβηκα στο γραφείο τον πήρα τηλέφωνο, πετάχτηκε
 από εκεί για πέντε λεπτά, του είπα το concept, και κατευθείαν συζητήσαμε τις ατάκες. 
Οι οποίες ολοκληρώθηκαν όπως λέμε εμείς "on the fly". Τρεις-τέσσερις ώρες γύρισμα 
και μία βάρδια post. Ανέβασμα πριν καλά-καλά το ακούσουμε με σωστά μόνιτορ,
 εξ ου και οι ατέλειες στον ήχο. 
Η ταινία δηλαδή είναι ημιτελής στο continuity του ήχου (!)». 
- Μήπως τελικά οι πραγματικά ξεχωριστές ιδέες είναι θέμα στιγμής
 και όχι επίπονης διεργασίας;
«Αρκεί να είσαι σε μία σχετικά καλή (χαλαρή δηλαδή) στιγμή δημιουργικά,
 να έχεις ερεθίσματα και οι ιδέες προκύπτουν αβίαστα.
 Επίπονη διεργασία είναι τα χρόνια εμπειρίας που έχει ο καθένας μας
 στο λειτούργημά του. Αυτό μοιραία σε οδηγεί 
στο να ξεχωρίζεις ενστικτωδώς και... "αυτεπάγγελτα" τις ιδέες που έχουν δυναμική». 

- Είναι ένας λόγος η επιτυχία που σημείωσε το σποτ να σκεφτείτε ότι κάποια στιγμή
 ίσως είναι η σειρά σας να βάλετε υποψηφιότητα;
«Ένας creative director είμαι, που ψιλο-σκηνοθετώ, όχι πολιτικός. 
Για να συνέβαινε κάτι τέτοιο θα έπρεπε καταρχήν να έχω διαχειριστεί με επιτυχία 
τα δικά μου προβλήματα. Στην επιχείρησή μου για παράδειγμα. Όπως και να έχω 
και μία σειρά από επιτεύγματα. Αλλιώς από ποιο βάθρο θα πρότεινα λύσεις; 
Με ποια εμπειρία management καταρχήν; Εξ’ αποκαλύψεως; 
Δεν πιστεύω στους πολιτικούς που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους.
Και πολύ περισσότερο σε αυτούς που δεν έχουν να επιδείξουν έστω ένα μικρό 
επίτευγμα στον ιδιωτικό τους βίο. Εραστής της πολιτικής είμαι βέβαια από παιδί.
 Άρα είναι σαν να με ρωτάς όπως ρωτάς ένα μικρό παιδί "
τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις"...»
Περισσότερα για τον Σ. Ματθαιόπουλο στο ακόλουθο link του pressmedoll.gr

Λιτότητα και λιτός βίος κι εθνική υπερηφάνια;

Διάβασα τυχαία ένα κείμενο,
 εδώ στο διαδίκτυο,
 που μου έκανε εντύπωση 
ο προβληματισμός της αρθρογράφου
 και το μεταφέρω εδώ 
αφήνοντάς το στη δική σας κρίση.
Ο τίτλος του είναι: 
Λιτότητα και λιτός βίος 
Οι φωτογραφίες
 που συνοδεύουν το άρθρο 
είναι δική μου επιλογή
και είμαι μάλλον υπερβολικός.


Γράφει η συγγραφέας Καίτη Βασιλάκου

Όχι, δεν θέλω να γυρίσω στη δεκαετία του 1960. 
Ούτε και στη δεκαετία του 2000 θέλω να γυρίσω.

Δεν θέλω να μοιάσω στους γονείς μου που πήγαιναν
 στη λαϊκή, λίγο πριν κλείσει, για να βρουν φτηνά
 και μισοσαπισμένα λαχανικά. 
Ούτε στους γείτονές μου της Αγίας Παρασκευής 
( το 2000 εκεί έμενα) που είχαν τρία αυτοκίνητα 
και έκαναν τα ψώνια τους στο Παρίσι και το Λονδίνο.

Δεν θέλω να ζήσω όπως οι γονείς μου που κατέβαιναν
 με τα πόδια στο κέντρο για να κερδίσουν
το εισιτήριο των δυο δραχμών, που με μάλωναν,
αν ξέχναγα αναμμένο το φως σε ένα άδειο δωμάτιο,
 που μου φώναζαν να μη σπαταλώ το στιλό 
ζωγραφίζοντας καρικατούρες, που δεν τολμούσαν 
να κάνουν ένα υπεραστικό τηλεφώνημα και, όταν 
σπανίως το έκαναν, μιλούσαν βιαστικά 
για να μην πληρώσουν πολλά μετά στον ΟΤΕ.

Ούτε θέλω να ζήσω όπως οι γείτονές μου 
της Αγίας Παρασκευής που πάντρεψαν
 την κόρη τους και μας δεξιώθηκαν
 στο γνωστό κτήμα τάδε και μετά οι νεόνυμφοι
 έκαναν ταξίδι του μέλιτος στην Άπω Ανατολή, 
διότι «ε, και πού να πάνε τα παιδιά, στη Ρόδο;».

Δεν θέλω να επιστρέψω σε κείνα τα ασπρόμαυρα 
χρόνια που κοιτούσα ένα ζευγάρι σκουλαρίκια 
επί μέρες στη βιτρίνα και δεν αποφάσιζα 
να μπω μέσα να τα αγοράσω,
 γιατί μου φαίνονταν ακριβά.

Ούτε και στα χρόνια της ασωτίας θέλω
 να επιστρέψω, όταν οι φίλοι μου κοίταζαν
 τα ρούχα μου και δεν τα ενέκριναν, 
επειδή δεν ήταν σινιέ.

Δεν θέλω να ξαναζήσω εκείνες τις ημέρες του 1960 
που οι ένοικοι της πολυκατοικίας τσακώνονταν 
για το πόσες ώρες την ημέρα θα ανάβει το καλοριφέρ 
ούτε και εκείνες τις ημέρες του 2000 που πάγωνα 
σε όποια δημόσια υπηρεσία έμπαινα, επειδή 
ο κλιματισμός δούλευε στο φουλ και έξω 
είχε 30 βαθμούς θερμοκρασία.

Δεν θέλω να ζήσω και ούτε θέλω να έχω
 πρότυπο ζωής τη μικροαστική μιζέρια του 1960
 ούτε και τη σπάταλη, 
αρχοντοχωριάτικη χλίδα του 2000.

Άσωτα δεν έζησα ποτέ ούτε όμως και μίζερα.

Είχα το ίδιο αυτοκίνητο επί δεκαοχτώ χρόνια 
και δεν το άλλαζα, αφού έκανα μ’ αυτό μια χαρά
 τη δουλειά μου. 
Στην εποχή της χλίδας έπρεπε να αποπληρώσω
 ένα μεγάλο δάνειο για το διαμέρισμα που είχα αγοράσει 
και επί ένα χρόνο δεν πήγα πουθενά, σπίτι-δουλειά,
 δουλειά-σπίτι για να μπορέσω να συγκεντρώσω
 τα χρήματα. 
Πληρώνω πάντα την εφορία και τους λογαριασμούς
 στην ώρα τους και μετά κοιτάζω να ζήσω 
τον υπόλοιπο μήνα με αυτά που μου απέμειναν.

Γι’ αυτό άντεξα τη λιτότητα και θα αντέξω 
και τη λιτή ζωή που μου προτείνεται 
(αν και σημασιολογικά είναι το ίδιο πράγμα, 
μην παίζουμε με τις λέξεις).

Είμαι ιδεολογικά υπέρ της λιτότητας
 ή της λιτής ζωής (διαλέξτε ό,τι σας πάει καλύτερα).

Είμαι ιδεολογικά απολύτως εχθρική 
προς ένα τρόπο ζωής επιδεικτικό, πολυτελή,
 σπάταλο, άσωτο είτε είμαστε σε ευημερία 
είτε είμαστε σε οικονομική κρίση.

Είμαι αντίθετη προς τη νοοτροπία 
της υπερκατανάλωσης και, όταν ακούω 
για shopping therapy, βγάζω σπυριά.

Από την άλλη, δεν θέλω να θυσιάσω 
την αυτονόητη βολή μου: θέλω τη θέρμανσή μου
 τον χειμώνα, τη δυνατότητα να παίρνω ταξί, 
τώρα που πούλησα το αυτοκίνητό μου, 
τη δυνατότητα να ταξιδεύω με αεροπλάνο, 
να αγοράζω φρέσκα λαχανικά 
από το σουπερ μάρκετ της γειτονιάς μου, 
να έχω τηλεόραση plasma και μια γυναίκα
 να μου κρατά καθαρό το σπίτι, όλα αυτά δηλαδή 
που οι γονείς μου δεν είχαν τη δεκαετία του 1960.

Δεν έχω καμιά διάθεση να επιστρέψω 
στη μικροαστική ζωή εκείνης της εποχής 
(που καμιά γοητεία δεν έχει, εκτός αν 
τη διαβάζουμε στα μυθιστορήματα) 
ούτε και στη συβαρίτικη ζωή του 2000
 που μου φέρνει εμετό.

Δεν θέλω να ζω με ψωμί κι ελιά 
ούτε με χαβιάρι και σαμπάνιες.

Λυπάμαι, αλλά δεν ζηλεύω τη ζωή 
των γονιών μου και τις στερήσεις τους, 
όπως επίσης περιφρονώ βαθύτατα 
κάθε νεοπλουτίστικη συμπεριφορά.

Δεν είναι τίποτα το ανησυχητικό..πολύ απλά ξαποσταίνουμε.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει
δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά
μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει
και ξανά προς τη δόξα τραβά 
...............................
παραδοσιακό

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Σ΄αυτό το έργο θεατές, δεν θα είμαστε μονάχα!


Βόμβα…Τι είχε ο προϋπολογισμός του Δήμου Κορινθίων και τον ξαναψηφίζουν;

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις των άρθρων 67 § 1 
και 266 του Ν. 3852/2010 και του άρθρου 77
 του Ν. 4172/2013, σας καλούμε σε ειδική  συνεδρίαση 
του Δημοτικού Συμβουλίου που θα γίνει
 την 04ηΦεβρουαρίου 2015 ημέρα της εβδομάδος
 Τετάρτη κι ώρα 18:00 στο Δημαρχιακό Κατάστημα
 (οδός Κολιάτσου 32, 2ος όροφος)
με το παρακάτω θέμα της  ημερήσιας 
διάταξης: Επανάληψη της 469/2014 απόφασης
 Δημοτικού Συμβουλίου περί ψήφισης 
του Δημοτικού Προϋπολογισμού
 και του Ολοκληρωμένου Προγράμματος Δράσης
 έτους 2015.
Αυτή είναι η λιτή ανακοίνωση που δείχνει ότι 
ο προϋπολογισμός είχε πρόβλημα
 όπως είχαμε πρώτοι μέσα από το eKorinthos πει!!!
Τα παπαγαλάκια έχουν κάτι να πουν
 που μιλούσαν για γραφικότητες;

Βουτιά στο χρηματιστήριο και τι πρόκειται να γίνει από εδώ και πέρα; (Βίντεο)

Είμαστε σε κομβικό σημείο 
και απλά μένει να δούμε...........
 ...........αν η "κάνουλα" του χρήματος
 που πρόκειται να ανοίξει 
από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα 
θα τροφοδοτήσει 
και την Ελληνική αγορά....
Αλλά ας ακούσουμε 
όλα όσα μας είπε ο κ. Πουλίτσης.

«Το παιχνίδι τέλειωσε, η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ»

Διαβάστε το άρθρο της Telegraph
«Το παιχνίδι έχει τελειώσει. 
Η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ, να χρεοκοπήσει 
και να προχωρήσει». Αυτό γράφει ο αρθρογράφος
της Telegraph Allister Heath, εκτιμώντας ότι
 πλέον υπάρχει ένας και μόνο δρόμος.
Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος: «Το γράφω
 με βαριά καρδιά καθώς οι βραχυχρόνιες επιπτώσεις
 για τους Έλληνες θα είναι καταστροφικές, αλλά
 δεν φαίνεται να υπάρχει άλλη διέξοδος.
 Ο ΣΥΡΙΖΑ το εννοεί όταν μιλάει για αλλαγή 
και δεν θα αποδεχθεί το χρέος
 και τις διεθνείς συμφωνίες. 
Αντιστοίχως και η Γερμανία το εννοεί όταν λέει 
πως δεν θα δεχθεί διαγραφή χρέους. 
Ένα γκάλοπ δείχνει πως το 43% των Γερμανών 
δεν επιθυμούν διαγραφή του ελληνικού χρέους
 ή παράταση των πληρωμών. 
Ο Γιούνκερ αντιτίθεται με τη σειρά του σε τέτοια
 περίπτωση, ενώ οι αντιδράσεις
 ολοένα και να πληθαίνουν. 
Καμία πλευρά δεν θα υποχωρήσει και αυτό σημαίνει 
πως το Grexit θα είναι αναπόδραστο».
Σύμφωνα με την άποψη της Telegraph, ο ιδιωτικός 
τομέας δεν θα πληγεί από αυτή την εξέλιξη καθώς
το 77% του ελληνικού χρέους είναι στα χέρια 
των πιστωτριών κρατών και όσοι ακόμα διακρατούν 
μέρος του βλέποντας τις εξελίξεις θα προσπαθήσουν
 να το πετάξουν από πάνω τους. 
«Δυστυχώς ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας
 παραληρηματικός σοσιαλιστής. 
Δεν επιθυμεί να ιδιωτικοποιήσει τη δημόσια 
περιουσία και είναι ηγέτης ενός κόμματος 
που δεν αποδέχεται την οικονομική πραγματικότητα.
 Ωστόσο, αν και το αναλυτικό πλαίσιο του είναι λάθος, 
κάποια από τα συμπεράσματα στα οποία
 καταλήγει είναι σωστά.
 Οι Έλληνες έχουν υποφέρει αρκετά τα τελευταία
 χρόνια και κάτι πρέπει να αλλάξει επ' αυτού.
 Το πρόβλημα είναι ότι ο δρόμος που θα ακολουθήσει
 ο Τσίπρας οδηγεί αναπόδραστα μακροπρόθεσμα 
στην καταστροφή», αναφέρει στο άρθρο του
 ο Βρετανός δημοσιογράφος.
Αναφερόμενος σε ένα πιθανό «διαζύγιο» σημειώνει 
πως αυτό πρέπει να γίνει με ομαλό τρόπο 
και αποδιοργανωμένα και χαοτικά. 
Το ευρώ έχει τα δικά του πλεονεκτήματα, 
αλλά και μειονεκτήματα. 
Οι Έλληνες είχαν στα χέρια τους ένα σταθερό 
και αξιόπιστο νόμισμα. 
Για πρώτη φορά οι Έλληνες απόλαυσαν 
για μια πρωτοφανή περίοδο ένα υγιές νόμισμα. 
Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι 
άνθρωποι που ανήκουν στη μεσαία τάξη 
στηρίζουν το ενιαίο νόμισμα. 
Είναι πολύ πιθανό το νέο νόμισμα που θα έρθει 
με τη νέα διακυβέρνηση θα είναι μια καταστροφή.
 Το νομίσματα για να λειτουργούν θα πρέπει 
να είναι αξιόπιστα και η δραχμή 
σαφώς και δεν θα είναι. 
Η τιμή της θα βυθιστεί, ο πληθωρισμός 
θα επιστρέψει και η οικονομική αποδιάρθρωση 
θα δημιουργήσει ακραίο πόνο. 
Φυσικά τα θαύματα δεν λείπουν: θα μπορούσε 
να προσληφθεί ένας κορυφαίος κεντρικός
 τραπεζίτης ή να βρεθεί στην πορεία μια έξυπνη
 νομισματική συμφωνία, αλλά με μια αριστερή 
κυβέρνηση οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδενικές».

Δείτε μία γελοιογραφία με πολλαπλά μηνύματα.

Η Σφίγγα Μέρκελ και ο Κένταυρος Τσίπρας.
Η «μάχη» για το ευρώ
 σε σκίτσο της Guardian
Μέσω ενός σκίτσου εμπνευσμένου από τη μυθολογία 
επιχειρεί η σκιτσογράφος Ellie Foreman-Peck 
να αποτυπώσει τη «μάχη» για το ευρώ μεταξύ
 της γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ
 και του έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.
Η σκιτσογράφος της Guardian επιλέγει 
να δώσει στη Μέρκελ τη μορφή 
της Σγίγγας και τον Τσίπρα εκείνη
 του Κενταύρου. 
Η γερμανίδα καγκελάριος μάλιστα
 εμφανίζεται πάνω σε έναν λόφο από χρήματα…

Αυτό κι αν είναι....Πανηγύριζε την πρόταση γάμου και από τη χαρά της βρέθηκε σε γκρεμό!

Η 29χρονη απο τη Βουλγαρία
 βρήκε τραγικό θάνατο.
Πανηγύριζε την πρόταση γάμου που της έκανε
 ο αγαπημένος της και από τη χαρά της έπεσε από γκρεμό!
 Η Dimitrina Dimitrova από τη Βουλγαρία, 
ζούσε στιγμές ευτυχίας δευτερόλεπτα μετά την πιο 
υπέροχη ερώτηση που της έκανε ο αγαπημένος της,
 στο ειδυλλιακό θέρετρο Cala Tarida, στην Ίμπιζα. 
Ωστόσο, αυτό που θα ακολουθούσε δεν ήταν κάτι
 που είχε φανταστεί: η νεαρή φέρεται ότι παραπάτησε
 καθώς πηδούσε από τη χαρά της και βρέθηκε στο κενό
 από ύψος 20 περίπου μέτρων, όπου βρήκε φρικτό θάνατο. 
Όταν στο σημείο κατέφτασε ομάδα διάσωσης, 
η 29χρονη ήταν ακόμα ζωντανή 
αλλά κατέληξε λεπτά αργότερα. 
«Όλα συγκλίνουν ότι ο θάνατό της ήταν
 ένα τραγικό ατύχημα», ανέφερε εκπρόσωπος 
των τοπικών αρχών.

Ο Έλληνας υπουργός οικονομικών: Δεν θέλουμε τη μετάθεση του προβλήματος.

“Δεν θέλουμε τα 7 δισ. ευρώ”, δηλώνει 
ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης
 σε συνέντευξη στους New York Times. 
“Θέλουμε να καθίσουμε και να επανεξετάσουμε 
ολόκληρο το πρόγραμμα”, προσθέτει. 
“Η αποστολή μας δεν είναι να πάρουμε την επόμενη
 δόση του δανείου”, δηλώνει ο υπουργός
 Οικονομικών επισημαίνοντας ότι
 αυτό θα σημαίνει απλά
 τη μετάθεση του προβλήματος. 
Αντίθετα, η αποστολή είναι “να αναδιαρθρώσουμε
 το χρέος και την οικονομία για να πάρουμε
 τα χρήματα που χρειαζόμαστε”. 
Ο κ. Βαρουφάκης σημειώνει ταυτόχρονα ότι
 η Ελλάδα θέλει να διαπραγματευτεί,
αλλά δεν επιδιώκει μια αντιπαράθεση 
με τους πιστωτές της στη Φρανκφούρτη,
 τις Βρυξέλλες ή τη Wall Street. 
“Το μόνο που ζητάμε είναι μια ευκαιρία
 να διαμορφώσουμε μια πρόταση
 που θα ελαχιστοποιήσει το κόστος της δανειακής 
σύμβασης της Ελλάδας και θα δώσει στην Ελλάδα 
την ευκαιρία να αναπνεύσει και πάλι μετά τις πολιτικές 
που δημιούργησαν τεράστια κοινωνική διαφθορά”. 
Η εφημερίδα σημειώνει ότι οι πιστωτές της χώρας 
απαιτούν από την Ελλάδα να εμφανίζει πρωτογενές
 πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ. 
Ο κ. Βαρουφάκης ωστόσο αναφέρει ότι η Αθήνα 
θα προτείνει να διαμορφωθεί το επίπεδο 
στο 1% με 1,5% του ΑΕΠ.
Η Ελλάδα βασίζεται επίσης στους πιστωτές ώστε 
να παράσχουν κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους
 που θα μπορούσε να απελευθερώσει κεφάλαια, 
σημειώνουν οι New York Times προσθέτοντας 
ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους
 βρίσκεται στα χέρια των κυβερνήσεων της Ε.Ε.
 οι οποίες δεν θέλουν απομειώσεις που θα κοστίσουν 
στους φορολογούμενους τους.
 Ο κ. Βαρουφάκης θέλει να ξεκινήσει συζητήσεις
 με άλλους υπουργούς Οικονομικών για να βρουν 
τρόπους να μειώσουν αυτό το βάρος και δήλωσε 
ότι η κυβέρνηση θα παρουσιάσει
 σύντομα τις προτάσεις της. 
Ο κ. Βαρουφάκης υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα 
δεν θα γνωρίσει ένα ατύχημα και δεν θα υποχρεωθεί 
να βγει από την Ευρωζώνη, επαναλαμβάνοντας ότι 
το ευρώ είναι σαν το τραγούδι 
των Eagles “Hotel California”: μπορείς να κάνεις 
τσεκ άουτ κάθε στιγμή,
 αλλά ποτέ δεν μπορείς να φύγεις”.
Στρέφοντας την προσοχή τους στις τράπεζες, 
ο κ. Βαρουφάκης σημειώνει ότι “περιμέναμε ότι 
τις πρώτες λίγες ημέρες της κυβέρνησης μας
 τα πράγματα θα ήταν ταραγμένα”.
“Μόλις οι αγορές δουν ότι οι προτάσεις που έρχονται 
από την κυβέρνηση είναι λογικές, συνεργατικές
 και θεραπευτικές, περιμένουμε οι τιμές
 των μετοχών να” ανακάμψουν.
Επισήμανε επίσης ότι η Ελλάδα δεν σταματά 
τις ιδιωτικοποιήσεις. 
“Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι η χώρα γίνεται 
ένας ελκυστικός προορισμός για τις ξένες άμεσες
 επενδύσεις, αλλά δεν ενδιαφερόμαστε 
σε αναγκαστικές πωλήσεις (fire sale) 
ή στο ξεπούλημα
 των ασημικών της οικογένειας”, δήλωσε. 
“Καταλαβαίνω την ανησυχία στο μυαλό
 των εταίρων μας ότι εάν δοθεί στην Ελλάδα
 η ευκαιρία να ξεκινήσει από την αρχή ενδεχομένως 
να επιστρέψουμε στις παλαιές κακές συνήθειες 
και να καταλήξουμε εκεί που βρισκόμασταν το 2009”,
 δήλωσε. “Είναι σημαντικό να τους διαβεβαιώσουμε 
ότι δεν θα το κάνουμε αυτό, καθώς είναι κάτι 
που δεν επιθυμούμε οι ίδιοι να κάνουμε”.
Πηγή:www.capital.gr