Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Τελικά, δεν ξέρουν όλοι να χάνουν!

Μέσα από ένα εκπληκτικό βίντεο, το μεγαλείο των Δελφών σε 75 δευτερόλεπτα.

Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό 
φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο
 θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται 
το πανελλήνιο ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό
 μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. 
Υπήρξε ο ομφαλός της γης, όπου σύμφωνα
 με τη μυθολογία εδώ έγινε η συνάντηση 
των δύο αετών, που έστειλε ο Δίας από την άκρη 
του σύμπαντος για να υποδείξουν το κέντρο του κόσμου.
Στον επιβλητικό αρχαιολογικό χώρο των Δελφών
 και στα εντυπωσιακά εκθέματα του μουσείου 
των Δελφών μας ταξιδεύει το βίντεο 
Visit Greece, προβάλλοντας το ιερό 
της Αθηνάς Προναίας, 
την Θόλο και τα ερείπια τριών ναών της θεάς.
Στο βίντεο θα δείτε ακόμα το πιο σπουδαίο
 σημείο του μαντείου είναι ο ναός του Απόλλωνα, 
το σημείο όπου η ιέρεια Πυθία έδινε
 τους χρησμούς της, έχοντας μπει 
σε κατάσταση ιερής μέθης.
Στην περιήγηση σας θα δείτε ακόμα το αρχαίο θέατρο 
και το στάδιο, πάνω από το ιερό του Απόλλωνα. 
Το στάδιο είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα
 μνημείο του είδους του και είναι ταυτισμένο
 με τους Πυθικούς Αγώνες.
Στο μουσείο παρουσιάζονται τα πιο σημαντικά 
ευρήματα από την αρχαιολογική έρευνα, η ιστορία
 του μαντείο και του δελφικού ιερού.
Δείτε το βίντεο:

Παραχάραξη της ιστορίας η πυρπόληση της Ρώμης από τον Νέρωνα;

  Η παραχάραξη της ιστορίας, 
της πυρπολήσεως της Ρώμης, 
από τον Παύλο και τον ολιγαρχικό Σενέκα
 αντί του φιλέλληνος Νέρωνος. 
Τεκμηρίωση μέσω των ανακαλυφθέντων επιστολών
 Παύλου και Σενέκα.
Ο χριστιανισμός στη σημερινή του περίπου μορφή, κατασκευάστηκε
 γύρω στον 4ο με 5ο αιώνα μ.Χ. Αυτό οφειλόταν και στην επικράτηση
 των απόψεων δυο ισχυρών αντρών της «εκκλησίας», του αποστόλου Παύλου [Σαούλ]
 και του «πατρός» Αμβροσίου. Ήδη από τον 2ο αιώνα μ.Χ. πλήθαιναν οι καταγγελίες 
όσων είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό για παραποίηση των κειμένων από τους ίδιους
 τους ιερείς του. Ως ιδρυτής του χριστιανισμού φέρεται ο Παύλος Σαούλ, 
ένας κατασκευαστής τεντών από την Ταρσό, με ρωμαϊκή υπηκοότητα, απόγονος 
της Ιουδαϊκής Ιδουμαϊκής οικογενείας του Ηρώδου. Ο Σαούλ,
επηρεασμένος από τον στωϊκισμό, δεν έβλεπε με καλό μάτι την βαθιά 
θρησκευτικότητα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ούτε την εξάπλωση 
και επικράτηση της Ελληνικής Θρησκείας, στις επαρχίες της. 
Απεχθανόταν τον Ελληνικό Πολιτισμό, την μόρφωση 
και την καλλιέργεια που πρέσβευε. Ο ίδιος όμως ήτο φιλόδοξος 
αναζητώντας τρόπους αναρριχήσεως του στην εξουσία.
  Προσπάθησε να συσπειρώσει στο κίνημα του, όλους αυτούς
 τους δυσαρεστημένους, εβραίους και μη, που λόγω αδυναμίας και ανεπάρκειας
 ήταν αποκλεισμένοι από την ρωμαϊκή εξουσία, την κοινωνική επιφάνεια
 και τον πλούτο. Σε αυτό χρησιμοποίησε μια συρραφή των διαφόρων ιουδαϊκών
 δοξασιών σε συνδυασμό με το εκφυλισμένο στωικό κίνημα απάθειας και αθεΐας.
 Επιθυμία του ήταν να απελευθερώσει τα ιουδαϊκά εδάφη από τη ρωμαϊκή
 κυριαρχία και να στεφθεί τοπάρχης των περιοχών, ως μεσσίας. 
Κύριος στόχος του ήταν να προκαλεί με κάθε τρόπο φθορές στη Ρωμαϊκή εξουσία.
  Οι πρώτες συμμορίες χριστιανών που συστάθηκαν, προερχόταν από ληστές,
εγκληματίες και γενικά από κάθε είδους ταραξίες με σκοπό να προκαλούν 
φθορές στους Ρωμαίους και στα πολιτισμικά στοιχεία τους. 
Άρνηση στρατεύσεως, ληστείες, πυρκαγιές σε ναούς, σπάσιμο των ειδώλων
 των Θεών και επιθέσεις σε ταξιδιώτες, ήταν οι συνήθεις πράξεις 
στις όποιες προέβαιναν.
   Καθοριστικό ρολό στο κίνημα του Σαούλ, έπαιξε η γνωριμία του 
με τον ρωμαίο συγκλητικό Σενέκα, τον κυριότερο αντίπαλο 
του αυτοκράτορος Νέρωνος και ιδρυτού της Μέσης Στοάς, του στωικού κινήματος.
  Ο Σενέκας ήτο ο ίδιος παιδαγωγός του Νέρωνος. 
Πολύ ευκατάστατος κι από παλαιά οικογένεια μεγαλογαιοκτημόνων, υπήρξε
 ένας από τους μεγαλύτερους τοκογλύφους της εποχής του, διότι όπως
 μας αναφέρει ο Δίων Κάσσιος ο πόλεμος στη Βρεττανία έγινε για να εισπραχθούν
 οι τόκοι από ένα δάνειο του Σενέκα στους Βρετανούς.
  Ραδιούργος, ύπουλος, ανέντιμος και συνωμοτικός, αναμείχθηκε από νωρίς
 στην πολιτική κι έγινε πραίτορας και κατόπιν συγκλητικός, ενώ το 59μ.Χ. 
ανακηρύχθηκε ύπατος της Ρώμης από τον Νέρωνα.
  Ο Νέρων στέφθηκε αυτοκράτορας το 54μ.Χ. σε ηλικία μόλις 17 ετών 
και διακρινόταν για την καλλιέργεια του και την καλλιτεχνική του φύση, 
ενώ δεν έκρυβε τον θαυμασμό του για τον Ελληνικό πολιτισμό, τον οποίο και λάτρευε. 
Παρότι τόσο η Αγριππίνα, η μητέρα του, όσο και ο Σενέκας προσπάθησαν 
να διαφθείρουν το πνεύμα του νεαρού αυτοκράτορος και να τον καταστήσουν 
υποχείριο τους, ο νεαρός πεισματικά ακλούθησε τις δικές του ιδέες 
για την πολιτική που επιθυμούσε να χαράξει. Καθιέρωσε κρατικά συσσίτια
 για τους απόρους, θέσπισε και καθιέρωσε δωρεάν θεάματα και πολιτιστικές
 εκδηλώσεις, ανήγειρε περίφημα δημόσια κτίρια, πάρκα, υδραγωγεία,
 θέατρα κι εκπαιδευτήρια, ενώ παράλληλα κατάργησε τα αιμοχαρή θεάματα 
του ιπποδρόμου και των μονομαχιών που είχαν θεσπίσει λιγότερο
 καλλιεργημένοι αυτοκράτορες. 
Τέτοια ήταν η λατρεία του προς το κάλλος και την φιλοσοφία 
που οι αντίπαλοι του στη Ρώμη του είχαν προσδώσει το παρατσούκλι 
«ο Γραικύλος».
  Από την άλλη μεριά, φορολόγησε περισσότερο 
τις πολύ εύπορες κοινωνικές 
τάξεις και ιδίως τους γαιοκτήμονες, από τις τάξεις 
των όποιων προερχόταν
 η πλειοψηφία των μελών της Συγκλήτου.
  Ο Πλίνιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο Νερών εξόντωσε τους έξι 
μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της Αφρικής για να κρατικοποιήσει τα εδάφη τους.
  Η πρώτη συνωμοσία της Συγκλήτου εναντίον του εκτελέστηκε από τον Σύλλα, 
τον οποίο ο Νερών αρχικά εξόρισε στη Μασσαλία και θανάτωσε μόνον έπειτα 
από τη συνέχιση της συνωμοτικής του δράσεως. 
Μόνον μέσα σε μια χρονιά 65μ.Χ. με 66μ.Χ. εκδηλώθηκαν έξι συνωμοσίες
εναντίον του όλες υπό την επίβλεψη της Συγκλήτου. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε 
την πυρπόληση της Ρώμης και την κατασυκοφάντηση του Νέρωνος 
στον οποίο διάφοροι επιτήδειοι θα ανελάμβαναν να χρεώσουν εκείνη την καταστροφή, 
ενώ την ίδια περίοδο θα ευνοούσε μια επανάσταση των εβραίων της Ιουδαίας
 και της Περαίας ώστε να σταλούν αυτοκρατορικά στρατεύματα στις περιοχές αυτές 
και να μείνει η Ρώμη απροστάτευτη στα χέρια των συνωμοτών.
  Η γνωριμία του Σενέκα με τον Παύλο υπήρξε καθοριστική για τα σχέδια 
και των δυο ανδρών. Από τη μια ο Σενέκας βρίσκει στις συμμορίες του Παύλου
 τους ιδανικούς εκτελεστές τόσο της πυρπολήσεως της Ρώμης όσο 
και τους υποκινητές μιας εξεγέρσεως στις ιουδαϊκές επαρχίες. 
Από την άλλη ο Παύλος βρίσκει την ευκαιρία τόσο για ένα μεγάλο χτύπημα 
εναντίον του ευγενούς Ρωμαϊκού πολιτισμού όσο και για την διεξαγωγή 
της εξεγέρσεως με την υποστήριξη των ιδίων των Ρωμαίων αντιφρονούντων.    
  Αποκαλυπτική είναι η αλληλογραφία του Παύλο με το Σενέκα, για την οποία
 έγραψε πρώτος ο Τάκιτος στα «Χρονικά», ενώ ο Σουητώνιος κατονομάζει 
τον Σαούλ - Παύλο και «Χριστό» ως τον υποκινητή των τάραχων εκείνης 
της περιόδου στη Ρώμη. Ο Σενέκας παρείχε προστασία και άνεση στον Παύλο,
 με την επιρροή που διέθετε. Του επέτρεψε να διαμένει σε δική του μισθωμένη
 οικία στη Ρώμη για να δέχεται επισκέψεις, ενώ, υποτίθεται, ήτο υπό κράτηση. 
Στην Ιουδαία, όταν ήτο υπό κράτηση αρκετοί αξιωματούχοι των Ρωμαίων 
τον είχαν επισκεφτεί. Στην Κόρινθο, όταν οι Ιουδαίοι επιχείρησαν να τον σκοτώσουν, 
τον έσωσε ο κυβερνήτης της Αχαΐας, Γαλλίων, αδελφός του Σενέκα
 και αργότερα υπουργός του Νέρωνος.
  Ο Παύλος πήγε στη Ρώμη, συμφώνα με τις Πράξεις των Απόστολων το 62μ.Χ. 
και έμεινε εκεί δυο ολόκληρα χρονιά, την εποχή που ξέσπασε η φωτιά ήτο στη Ρώμη.
 Μάλιστα, αμέσως μετά τον εμπρησμό της πόλεως διέφυγε τη σύλληψη 
καταφεύγοντας στην Ισπανία.
  Οι δυο αυτοί άνδρες ανταλλάσσουν επιστολές και χρησιμοποιούν τα ίδια
 επιχειρήματα για να τεκμηριώσουν τις απόψεις τους, πράγμα που δείχνει 
την ταύτιση ιδεών των δυο ανδρών άλλα και τις στωϊκές τους θέσεις. 
Ο Σενέκας αυτοκτόνησε το 65μ.Χ.μετά την αποκάλυψη της συνωμοσίας του
 στην πυρπόληση της Ρώμης ενώ ο Παύλος συνέχισε την υπονομευτική του δράση 
μέχρι που συνεκλήθη κι εκτελέστηκε δυο χρόνια αργότερα.  
  Σώζεται σήμερα η αλληλογραφία
 που περιέχει 8 επιστολές του Σενέκα 
προς τον Παύλο και 6 επιστολές του Παύλου 
προς τον Σενέκα, 
με τίτλο «Acta Apostolum Apocrypha».
  Στις 20 Ιουλίου του 64μ.Χ. εκδηλώθηκε η καταστροφικότερη πυρκαγιά 
που γνώρισε πότε η Ρώμη, και η όποια μάλιστα ξεκίνησε από τον ιππόδρομο 
στη μεριά που γειτονεύει με τον λόφο του Παλατίνου,
 όπου ευρίσκοντο τα ανάκτορα του Νέρωνος.
«...Ο Νέρων την ημέρα εκείνη ήτο στο Άντιουμ. Επέστρεψε αμέσως μόλις
 πληροφορήθηκε για την φωτιά και έφτασε τη στιγμή που εκαίγετο το κτίριο
 που έκτισε ο ίδιος για να ενώσει το Παλατίνο με τους κήπους του Μαικήνος
 και διέταξε αμέσως να σβηστεί η πυρκαγιά, με όσους άνδρες και κόσμο
 κι αν εχρειάζετο. Όπως μας πληροφορεί μέσα από τα «Χρονικά», ο Τάκιτος
 για να ανακουφίσει τον κόσμο που τριγύριζε άστεγος και πεινασμένος 
στους δρόμους, άνοιξε αμέσως το πεδίο του Άρεως, τα μνημεία του Αγρίππα 
και τους αυτοκρατορικούς κήπους. Διέταξε να κτισθούν γρήγορα πρόχειρα
 καταλύματα και παράγκες για να στεγάσουν οι πρόσφυγες και πρόσταξε
 να φέρουν τρόφιμα από την Όστια και τις γειτονικές πόλεις
 και να τα μοιράσουν στο λαό...».
  Μετά την καταστροφή ο Νερών έδωσε εντολή να ξαναχτισθεί η πόλη. 
Ο ίδιος ανέλαβε να ξανακτίσει τους ναούς και τα μεγάλα κτίρια. 
Έδωσε προσοχή στους ανοιχτούς χώρους, στις πλατείες, στην κυκλοφορία
 των υδάτων, στα άλση και στη διαμόρφωση της φύσεως. 
Ανέλαβε να πληρώσει τα έξοδα για την κατασκευή τους. 
Απέδωσε στους ιδιόκτητες τα οικόπεδα που είχαν πριν από την καταστροφή
 και έδωσε δάνεια για την ανακατασκευή.
  Ο Νερών αμέσως με τα την πυρκαγιά διέταξε διενέργεια ανακρίσεων
 για την αποκάλυψη των εμπρηστών. Οι ανακρίσεις οδήγησαν κατευθείαν 
στους χριστιανούς, όπου και διατάζει να τιμωρηθούν εκείνοι, τους όποιους
 ο λαός μισούσε για την αισχρότητα και τα εγκλήματα τους.
  Ο Τάκιτος στα «Χρονικά» αναφέρει ότι αν και είχε εξαφανισθεί για κάποιο 
διάστημα, ύστερα από τον θάνατο του αρχηγού της, επανεμφανίστηκε
 με εντονότερη μορφή, όχι μονό στην Ιουδαία όπου και γεννήθηκε,
μα σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, ακόμα και μέσα στην ίδια τη Ρώμη, 
όπου βρίσκει πάντοτε θερμούς υποστηρικτές
 σε ότι πιο πρόστυχο και άθλιο υπάρχει...».
  Ο Σουητώνιος στους «Βίους των 12 Καισάρων» λέγει : «Πολλοί αξιωματικοί
 συνέλαβαν στα σπίτια τους ανθρώπους εκείνους, που κρατούσαν στα χέρια 
τους δαυλούς, άλλα ωστόσο, δεν τόλμησαν να τους πειράξουν γιατί είδαν
 πως ήσαν δούλοι του αυτοκράτορος».
  Οι δούλοι του αυτοκράτορος μας το αποκαλύπτει ο ίδιος ο Παύλος
 εις την επιστολή του «Προς τους Φιλιππησίους» εις το κεφάλαιο Δ και 
εις τον στίχο 22 όπου λέγει : «22 ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ 
οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας.». Όπου χαρακτηρίζει 
τους «εκ της Καίσαρος οικίας» ως χριστιανούς. 
Όλα δείχνουν ότι η πυρπόληση της Ρώμης εκτελέστηκε από τον Παύλο, 
και σαφέστατα υπήρχε υποστήριξη τουλάχιστον από μια μερίδα Συγκλητικών
 που πρόσκεινται στον Σενέκα, για καθοδήγηση άλλα και προστασία. 
Για αυτό και δεν είναι τυχαίο
 που όλοι οι «πατέρες της εκκλησίας» 
αποκαλούν τον Σενέκα, «δικό μας άνθρωπο».
  Το πιο σημαντικό απόσπασμα από την 12η επιστολή 
της αλληλογραφίας Σενέκα Παύλου:
  «Ο  Σενέκας προς τον Παύλο, χαίρε. 
Σε χαιρετώ αγαπητέ μου φιλέ Παύλε... 
Πως υποφέρω βλέποντας το λαό να σας θεώρει αναίσθητους κι εγκληματίες
 και να σας επιρρίπτει ευθύνες για τις δυστυχίες της πόλεως... 
Χριστιανοί και Ιουδαίοι οδηγούνται καθημερινά στον δρόμο του μαρτυρίου
 με την κατηγορία του εμπρηστού...28 Μαρτίου του χρόνου της υπατίας
 του Frugi και του Basus». Οι οποίοι ήσαν το 64μ.Χ.
   Μεγαλύτερη εντύπωση όμως προκαλεί η ημερομηνία που φέρει
 η επιστολή, δηλαδή 28η Μάρτιου και ότι αναφέρεται εις την πυρκαγιά
 που ξέσπασε τέσσερεις μήνες αργότερα εις την Ρώμη !!!
  Έτσι λοιπόν καθίσταται σαφές ότι η επιστολή πλαστογραφήθηκε άγρια
 από μεταγενέστερους «διορθωτές» για να αποκρύψει την αλήθεια ότι ο Σενέκας
 έδινε οδηγίες στον Παύλο σχετικά με την οργάνωση του εμπρησμού.
 Έτσι «κάποιοι πείραξαν» το αρχικό κείμενο και ο προγραμματισμός
 του εμπρησμού από τους Σενέκα και Παύλο μετατρέπεται σε απολογητική 
ενημέρωση του ενός προς τον άλλο για τα αποτελέσματα της φωτιάς. 
Από άγνοια και μόνον δεν παραποίησαν την ημερομηνία της αποστολής
 μια και ήδη στα χρονιά τους η ακριβής ημερομηνία της πυρπολήσεως
 δεν τους ήταν γνώστη παρά μόνον το έτος, διότι η ακριβής ημερομηνία
 αναφέρεται μόνον από τον Τάκιτο.
   Από εκεί και περά τα πράγματα εξελιχτήκαν όπως τα γνωρίζουμε.
 Ο Παύλος, ο δε Σενέκας  μετά την αποκάλυψη του πραξικοπήματος
 υποχρεώνεται από τον Νέρωνα σε αυτοκτονία, το 65μ.Χ.
 και ο καταζητούμενος Παύλος συλλαμβάνεται δυο χρόνια αργότερα
 και μεταφέρεται σιδηροδέσμιος στη Ρώμη. Εκεί παραπέμπεται σε δική
 όπου και κρίνεται ένοχος και καταδικάζεται σε αποκεφαλισμό, ποινή 
που εξετελέσθη μετά από μερικές ημέρες.
  Το 68μ.Χ. πραγματοποιείται το πραξικόπημα των Γάλα και Γερμανικού. 
Ο Νερών συλλαμβάνεται από τους πραξικοπηματίες και ρίχνεται στη φυλακή. 
Ο αγανακτισμένος λαός ξεχύνεται στους δρόμους και απαιτεί 
την αποφυλάκιση του αγαπημένου του αυτοκράτορος. 
Μπροστά στον κίνδυνο της απότυχίας του πραξικοπήματος,
 ο χριστιανός Επαφρόδιτος [επιστολή του Παύλου, «Προς Φιλιππησίους», 
στο κεφάλαιο Δ και στο στίχο 18 : «απέχω δε πάντα και περισσεύω
 πεπλήρωμαι δεξάμενος παρά Επαφροδίτου τα παρ’ υμών οσμήν ευωδίας,
 θυσίαν δεκτήν, ευάρεστον τω θεώ ] τον τραυματίζει θανάσιμα
 με το σπαθί του στο λαιμό. Ένας εκατόνταρχος τρέχει να βοηθήσει
 τον ψυχορραγούν αυτοκράτορα άλλα είναι ήδη αργά.
   Στους επόμενους αιώνες ρίχτηκε ένας πρωτοφανής οχετός λάσπης
 και κατασυκοφαντήσεως του Νέρωνος και του αρχηγού 
της πραιτοριανής φρουράς Τιγκελινού, στους οποίους οι χριστιανοί  
προσπάθησαν να επιρρίψουν την ευθύνη της καταστροφικής πυρκαγιάς.
 Κι αύτη η ενοχοποίηση του  Νέρωνος έγινε αιώνες αργότερα όταν 
οι πραγματικοί εμπρηστές της Ρώμης ανέλαβαν τα ηνία της  αυτοκρατορίας. 
Εκείνη την εποχή όμως ήταν πασιφανές ότι η Ρώμη είχε καεί
 από τους  χριστιανούς και μάλιστα για πολλούς αιώνες κατόπιν 
οι λέξεις χριστιανός και εμπρηστής ήσαν  συνώνυμες. 
Δυο αιώνες αργότερα ο «πατέρας της εκκλησίας» Τερτυλλιανός
 απειλεί: «είμαστε  πολλοί, είμαστε παντού...μια μικρή ομάδα από μας,
 μια μονό νύχτα με λίγους δαυλούς φτάνει...για να καεί
 ότι θελήσουμε όπως η Ρώμη». 
[ απόσπασμα από το άρθρο της Ιέρειας Πέρσειας Εκάτης στην ιστοσελίδα : http://www.hellenicreligion.gr/]
Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη
 με τον τίτλο «Έλληνες ή Ελληνίζοντες χριστιανοί»

Άνθρωποι που τους "διέγραψαν" για να τους εξαφανίσουν από την ιστορία!

Δικτάτορες που διέγραψαν ιστορικά πρόσωπα.
Ανατριχιάζουν οι εικόνες.
Τον περασμένο Δεκέμβριο, λίγες ώρες μετά την είδηση της εκτέλεσης
 του Γιανγκ Σονγκ-Ταέκ, θείου του Κιμ Γιονγκ Ουν, και στενού του συμβούλου,
 το καθεστώς τον έσβησε ολοκληρωτικά από την ιστορία, από τα αρχεία 
και τις φωτογραφίες.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, Guardian, «αυτό το ακραίο μέτρο 
αποτέλεσε τη μεγαλύτερη διαγραφή στην ιστορία από το επίσημο 
πρακτορείο KCNA και την εφημερίδα, Rodong Sinmun».
Όμως δεν ήταν η πρώτη φορά που ένας ηγέτης επιχειρεί να διαγράψει 
ανθρώπους από την ιστορία.
Ο Στάλιν διέγραψε τον αρχηγό
 της μυστικής αστυνομίας, 
Νικολάι Γιέσνοφ
Ο Νικολάι Γιέσνοφ κέρδισε το παρατσούκλι «κομισάριος της εξαφάνισης»
 για την εξαφάνιση των φωτογραφιών του, μετά την εκτέλεσή του το 1940. 
Πριν εκτελεστεί, ήταν πιστός στο Στάλιν, επικεφαλής της μυστικής αστυνομίας 
που επέβλεπε τις συλλήψεις και τις μαζικές εκτελέσεις όσων αμφισβητούσαν
 το Σοβιετικό καθεστώς.
Ειρωνικά, και ο ίδιος συνελήφθη, βασανίστηκε, δικάστηκε και εκτελέστηκε 
με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Στάλιν ήταν γνωστός για την ικανότητά του 
να εξαφανίζει τα ίχνη όσων δεν χρειαζόταν πια, συμπεριλαμβανομένων
 και του ίδιου του Νικολάι Γιέσνοφ.

Γιόζεφ Γκέμπελς, 
υπουργός Προπαγάνδας 
του Αδόλφου Χίτλερ
Ο Αδόλφος Χίτλερ εκτιμούσε βαθύτατα τον Γιόζεφ Γκέμπελς 
για τον ενθουσιασμό του, τις ιδέες του και τον αντισημιτισμό του.
 Τον έκανε επικεφαλής της προπαγάνδας και τον έστειλε σε κάθε γωνιά 
της Γερμανίας για να τονίσει την παρουσία των Ναζί και να ανεβάσει 
το ηθικό σε καιρό πολέμου. Ήταν ένας από τους λιγοστούς ανθρώπους 
που βρίσκονταν στο στενό κύκλο του Αδόλφου Χίτλερ και βοήθησε να καεί 
το πτώμα του αφού αυτοκτόνησε.
Όπως και ο Στάλιν, ο Χίτλερ ήταν γνωστός για την ικανότητά του να «σβήνει»
 ανθρώπους, αλλά παραμένει άγνωστο το τι συνέβη και ο Γκέμπελς διαγράφηκε
 από τη φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1937 στο σπίτι
 του Γερμανού σκηνοθέτη, Λένι Ρίφενσταλ.
Λέον Τρότσκι, Ρώσος επαναστάτης
Μία πολύ σημαντική φωνή στις αρχές της Σοβιετικής Ένωσης, ο Τρότσκι ήταν
 από τους ηγέτες της επανάσταση των Μπολσεβίκων, όμως οι αναφορές 
σε αυτόν διαγράφηκαν όταν άλλαξε στρατόπεδο από τον Βλαντιμίρ Λένιν 
και πήγε στους Μενσεβίκους.
Ο Λένιν τον αποκήρυξε ως «αχρείο» το 1917, παρότι ο Τρότσκι ξανάλλαξε 
στρατόπεδο και μετά το θάνατο του Λένιν διαγράφηκε από τις φωτογραφίες. 
Τελικά, εξορίστηκε από τη Σοβιετική Ένωση.
Μπο Γκου, εκ των ηγετών
 του Κομμουνιστικού Κόμματος
 της Κίνας
Ο Κιν Μπανξιάν, γνωστός αργότερα ως Μπο Γκου, ήταν οι υπεύθυνος 
του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ακριβώς κάτω 
από το Μάο Τσε Τουνγκ.
Παρόλα αυτά, κάποια στρατιωτικά λάθη οδήγησαν στην αντικατάσταση του
 το 1935 και τη «διαγραφή» του.
Γκριγκόρι Νελούμποφ, 
Ρώσος κοσμοναύτης
Ο Γκριγκόρι Νελούμποφ επελέγη το 1960 να είναι από τους πρώτους
 κοσμοναύτες χάρη στο χαρακτήρα του 
και τις εντυπωσιακές ικανότητές του ως πιλότος.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν ο τρίτος ή ο τέταρτος άνθρωπος 
που πήγε στο διάστημα. 
Άλλοι λένε ότι τελικά δεν πήγε ποτέ, επειδή είχε πρόβλημα με το αλκοόλ.
 Τελικά σκοτώθηκε όταν τον χτύπησε τρένο. 
Οι αρχές μίλησαν για αυτοκτονία.

Διάφορες διαδικτυακές (και όχι μόνο) απάτες και η ασύλληπτη ευπιστία του κοσμάκη!

Οφθαλμοφανείς κομπίνες 
που συνεχίζουν όμως να εξαπατούν.
Δεν είναι σπάνιο ακόμα και τα πιο εξυπνοπούλια από μας
 να την πατάμε σε κάτι πράγματα μικρά, δηλαδή
 στις πλέον κοινές απάτες που τις ξέρουμε πια όλοι καλά. 
Γιατί συμβαίνει άραγε αυτό;
Λίγο η απερισκεψία και η γνωστή βιασύνη
 με την οποία παίρνουμε ουκ ολίγες αποφάσεις 
στη ζωή μας, λίγο η ελαφρότητα και το αψήφιστο 
με τα οποία περιβάλλουμε συνήθως τέτοιες καταστάσεις,
 και να σου που την πατήσαμε για άλλη μια φορά! 
Και βέβαια είναι και το άλλο, ότι θέλουμε να γίνουμε
 όλοι πλούσιοι και το θέλουμε τώρα, κάτι 
που μας κάνει να φαντάζουμε λουκουμάκια 
στους επιτήδειους. Κι έτσι βλέπουμε παντού ευκαιρίες 
εύκολου πλουτισμού, εταιρίες που μας χαρίζουν λέει 
λεφτά από την καλή τους την καρδιά και άλλα
 τέτοια τραγικά, που κραυγάζουν ότι πρόκειται 
για κομπίνες ολκής. 
Αν τα παντρέψουμε αυτά με τις τεχνικές πίεσης
 και πειθούς που χρησιμοποιούν τα τζιμάνια
 οι αετονύχηδες, τότε όλοι είμαστε ευάλωτοι 
στις απάτες, παρά το γεγονός ότι τις περισσότερες
 τις ξέρουμε πια καλά…
Το email με τον νιγηριανό πρίγκιπα!
Εδώ μιλάμε για κομπίνα τόσο παλιά όσο και τα emails, 
λες και κυκλοφόρησε από την πρώτη στιγμή που ήρθε
 στη ζωή μας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο! 
Κι έτσι λαμβάνεις ένα mail από πρίγκιπα 
της Νιγηρίας ή κάποιον νόμιμο εκπρόσωπό του 
που θέλει να σου δώσει μια καραβιά χρημάτων 
να την κρατήσεις ένα διάστημα και να
 του την επιστρέψεις αργότερα
 (με το αζημίωτο για τις υπηρεσίες σου, πάντα!).
 Σου ζητάει λοιπόν τον τραπεζικό σου λογαριασμό 
για να σου μεταβιβάσει το παχυλότατο ποσό, ενώ 
δεν είναι καθόλου σπάνιο να πρέπει να βάλεις 
και ένα μικροποσό, της τάξης των εκατοντάδων ευρώ, 
ώστε να διευκολύνεις τις διαδικασίες.
 Αναρίθμητοι πραγματικά άνθρωποι την έχουν
 πατήσει στα μήκη και τα πλάτη της Γης, αν και
η ευημερούσα Δύση έχει εδώ τον πρώτο λόγο. 
Ο νιγηριανός ποινικός κώδικας το πήρε κάποια στιγμή
 είδηση και ποινικοποίησε τις εν λόγω ηλεκτρονικές 
απάτες, όχι βέβαια ότι αυτό απέτρεψε τους επιτηδείους 
από το να ξαλαφρώνουν τον εύπιστο κόσμο 
στις τέσσερις γωνιές της οικουμένης. 
Συνεχίζεται ακόμα και σήμερα…

Η ιστοσελίδα Craigslist
Η διαβόητη ιστοσελίδα αγγελιών και δημοπρασιών 
φιλοξενεί τόνους απατεωνίσκων με προσφορές 
που κραυγάζουν απάτη, καθώς παραείναι καλές
 για να είναι αληθινές. Κι έτσι κάποιος βάζει αγγελία 
για ένα σπίτι που δεν είναι δικό του, είναι απλώς άδειο,
 με τη δελεαστικότατη τιμή να αναγκάζει έτσι πολλούς 
να καταθέτουν καπάρο για το ακίνητο, πληρώνοντας 
στην ουσία για κάτι που δεν υπάρχει. 
Την ίδια στιγμή, μπορείς να την πάθεις ακόμα
 κι αν είσαι εσύ ο πωλητής, καθώς σε πληρώνουν 
με ακάλυπτες επιταγές ή πλαστά τραπεζικά εμβάσματα, 
τα οποία όταν πας να τα εξαργυρώσεις ενημερώνεσαι 
από τον ταμία ότι δεν υπάρχει αντίστοιχος λογαριασμός!
 Κι έχεις χάσει και το αμάξι σου έτσι, που το πούλησες
 σε αγοραστή-φάντασμα. Ακόμα και πλαστά εισιτήρια 
για συναυλίες και παγκόσμια αθλητικά γεγονότα
 μπορείς να βρεις, όπως και φτηνά αεροπορικά, 
με τις εν λόγω κομπίνες να παραείναι πια κοινές 
για να τις συζητήσουμε αναλυτικότερα.
 Η ιστοσελίδα έχει εκδώσει ειδικό disclaimer 
για το τι πρέπει να προσέχεις στις ηλεκτρονικές 
δοσοληψίες που φιλοξενεί, όχι βέβαια ότι αυτό 
περιορίζει τους αετονύχηδες. 
Και το Craigslist δεν είναι φυσικά το μόνο, 
είναι απλώς το πιο γνωστό…
Γίνε πλούσιος στη στιγμή.
Εδώ μιλάμε για πραγματική ηλεκτρονική μάστιγα, 
καθώς οι αντίστοιχες απάτες που σου εγγυώνται 
εύκολο και γρήγορο πλουτισμό κυκλοφορούν 
πια κατά χιλιάδες. Αντί να γίνεις όμως πλούσιος,
 καταλήγεις να χάσεις και τις λιγοστές σου οικονομίες!
Οι περισσότερες τέτοιου είδους κομπίνες είναι 
από εταιρίες που σου ζητάνε μια μικρή αμοιβή 
για να δουλέψεις για λογαριασμό τους, κάτι που πρέπει 
φυσικά να μας ψυλλιάσει για το περίεργο 
του πράγματος: ποιος πρέπει να πληρώσει για να δουλέψει; 
Και βέβαια το κερασάκι στην τούρτα εδώ είναι η απάτη
 με τις επιχειρήσεις-πυραμίδες, που γράφεσαι μέλος
 σε μια ηλεκτρονική επιχείρηση και πρέπει κατόπιν
 να εγγράψεις κι άλλους για να αρχίσεις να εισπράττεις 
τις αρμόζουσες αμοιβές. Ο μόνος που κερδίζει είναι 
φυσικά ο απατεώνας που κρύβεται από πίσω, 
αφήνοντας ευάλωτους τόσους και τόσους ανθρώπους 
που επιχειρούν να δουλέψουν από το σπίτι.
 Κι έτσι μια νέα σειρά από κομπίνες στοχεύουν
 στους ανθρώπους αυτούς, που ποικίλουν
 από καταχώριση ηλεκτρονικών δεδομένων
 μέχρι και σφράγισμα φακέλων! 
Όλες οι εταιρίες σού ζητούν μια μικρή αμοιβή 
για να ξεκινήσεις, κάτι που όπως είπαμε είναι 
ενδεικτικό της κομπίνας που στήνεται σε βάρος σου…
Το phishing
Τι είναι το διαβόητο phishing; 
Λαμβάνεις ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
 από μια εταιρία που μοιάζει νόμιμη αναφέροντάς σου 
κάποιο πρόβλημα με τον λογαριασμό σου ή ότι 
κάποιος παραβίασε το απόρρητό σου, ζητώντας σου
 κατόπιν να επιβεβαιώσεις τις απόρρητες 
πληροφορίες σου πατώντας συνήθως σε ένα link. 
Όλα αυτά γίνονται μάλιστα προς όφελός σου, 
για να μη σου υποκλέψουν λέει οι χάκερ 
τον τραπεζικό λογαριασμό και να σε χρεώσουν
 με πλασματικές αγορές, αν και στην πραγματικότητα
αυτή είναι η απάτη, να αναγκαστείς 
να τους παραδώσεις αμαχητί όλα αυτά 
που δεν θα έλεγες ούτε στον κολλητό σου: κλικάροντας
 το link του email, αρχίζεις πράγματι να γίνεσαι
στόχος, είτε αργά-αργά, μέσω spam που συσσωρεύονται
 στον λογαριασμό σου, είτε κατευθείαν, μέσω ιού 
που φορτώνεται στο σύστημά σου και υποκλέπτει 
τα απόρρητα δεδομένα σου. Αν λοιπόν λάβετε 
αντίστοιχο email που ισχυρίζεται ότι
 ο τραπεζικός σας λογαριασμός έχει πρόβλημα, 
ακόμα κι αν μοιάζει νόμιμο και αξιόπιστο μέχρι εκεί
 που δεν παίρνει, αγνοήστε το ή επικοινωνήστε
 τουλάχιστον με την τράπεζά σας πριν αρχίσετε
 να μοιράζετε απλόχερα στο ίντερνετ κωδικούς
 ασφαλείας και άλλες απόρρητες πληροφορίες…
Απάτες με ηλικιωμένους.
Οι ηλικιωμένοι μοιάζουν ιδανικός στόχος 
στους επιτήδειους, πιθανότατα επειδή εμπιστεύονται 
εύκολα τους άλλους (μεγάλωσαν εξάλλου σε άλλες εποχές)
 και δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τις απάτες 
απ’ όπου κι αν αυτές προέρχονται. 
Και βέβαια η βασιλική οδός εδώ είναι κομπίνες 
που στοχεύουν στην εύθραυστη υγεία της τρίτης
 ηλικίας, τηλεφωνήματα δηλαδή που ζητούν 
από τον ηλικιωμένο πελάτη να επιβεβαιώσει 
τον λογαριασμό του
 (στην ασφαλιστική, για παράδειγμα), δίνοντας
 ταυτοχρόνως ακόμα και το pin του, υποκλέπτοντας
 έτσι εύκολα τα απόρρητα δεδομένα. 
Μια νέα απάτη που κάνει θραύση στη Δύση αφορά 
σε online φαρμακευτικές-φαντάσματα που είναι
 έτοιμες να σου πουλήσουν τα φάρμακά σου 
σε πολύ πιο ανταγωνιστικές τιμές από την αγορά. 
Και καθώς οι ηλικιωμένοι δεν χρησιμοποιούν 
και πολύ το ίντερνετ, το τηλέφωνο παίρνει εδώ
 τον πρώτο λόγο, με τις κομπίνες να μην έχουν
κυριολεκτικά τέλος: από προϊόντα που κέρδισες 
σε τηλεμάρκετινγκ μέχρι και προϊόντα και χρήματα
 σε λαχειοφόρους αγορές
 (παρά το γεγονός ότι δεν συμμετείχες ποτέ!), 
με το θύμα να πρέπει να πληρώσει μια μικρή αμοιβή 
για να λάβει το μεγάλο δώρο…
Τουριστικές απάτες.
Το ταξίδι σε μια ξένη χώρα μπορεί να αποδειχθεί 
μεγάλη πρόκληση, καθώς δεν είναι και λίγοι
 οι ντόπιοι απατεώνες που βάζουν στο στόχαστρο
 τους αθώους ταξιδιώτες. Πόσο μάλλον όταν 
το περιβάλλον είναι εντελώς άγνωστο και όλα 
μοιάζουν πρωτόγνωρα. Ξεκινάμε με τα «αθώα», 
τα ταξί δηλαδή, που δεν είναι ασυνήθιστο
 να υπερχρεώνουν τους τουρίστες για την κούρσα,
ενώ εξίσου συχνό είναι και το φαινόμενο να «ξεχνούν»
 βολικά μια βαλίτσα στο πορτμπαγκάζ 
και πριν καλά-καλά το καταλάβεις να γίνονται καπνός. 
Και βέβαια είναι και αυτοί οι συνήθως πολύ ευγενικοί 
ντόπιοι που συχνάζουν σε τουριστικά μέρη και είναι
 κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να σε βοηθήσουν,
 την ίδια ώρα που σε ξαλαφρώνουν από το πορτοφόλι σου. 
Ένα νέο είδος τουριστικής απάτης που μπήκε πρόσφατα 
στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών διωκτικών αρχών 
είναι με ταξιτζήδες που ισχυρίζονται ότι το ξενοδοχείο
 που έχεις κλείσει δωμάτιο άρχισε εργασίες 
ανακαίνισης και είναι κλειστό, προτείνοντάς σου
κατόπιν μια σαφώς ακριβότερη εναλλακτική: είναι τόσοι
 αυτοί που την έχουν πατήσει που η απάτη κράτησης,
 όπως τη λένε πια, ερευνείται πλέον εξονυχιστικά! 
Τα μάτια δεκατέσσερα λοιπόν γιατί ο κίνδυνος 
καραδοκεί διαρκώς για τον εύπιστο τουρίστα…
Μοντελο-απάτες.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με παλιά και γνωστή 
ιστορία, όχι βέβαια ότι αυτό την κάνει λιγότερο ζοφερή.
 Νεαρές κοπέλες λοιπόν, ακόμα και παιδιά, που θέλουν
 να γίνουν διάσημες και πλούσιες την πατάνε ακόμα 
με εταιρίες που τους υπόσχονται την υλοποίηση 
των ονείρων τους αν δώσουν φυσικά 
μια μικρή προκαταβολή. Το πρακτορείο μοντέλων
 χρειάζεται δηλαδή μια μικρή αμοιβή για να σου κλείσει
 την πρώτη σου δουλειά(!), καθώς έχει έξοδα
 για φωτογραφίσεις και τα σχετικά, και το φιλόδοξο 
μοντέλο δεν έχει συνήθως στο 99% των περιπτώσεων 
κανένα πρόβλημα να τη δώσει. 
Το πράγμα έχει προχωρήσει πια και δεν είναι σπάνιο
 να προσλαμβάνεται το νεαρό μοντέλο και να κάνει 
κάμποσες δουλειές για λογαριασμό του πρακτορείου 
χωρίς να εισπράττει ποτέ αμοιβή 
(ή το προσυμφωνημένο ποσό), παρά το γεγονός ότι
 ο πελάτης έχει πληρώσει για τις μοντελο-υπηρεσίες.
 Και σαν να μη φτάνουν αυτά, το πράγμα μπορεί 
να γίνει σαφώς πιο ζοφερό, με τις κοπέλες να πέφτουν 
θύματα trafficking, με τη φήμη και το χρήμα 
που υπόσχονται στις νεαρές γυναίκες 
να μεταμορφώνονται στον ζωντανό εφιάλτη 
της σεξουαλικής σκλαβιάς…
Επενδυτικές κομπίνες.
Εδώ μιλάμε για το άγιο δισκοπότηρο της κομπίνας, 
την εγγυημένη απόδοση δηλαδή της επένδυσής σου
 και τον άμεσο πλουτισμό σου! 
Από τρελές αποδόσεις μέχρι και ασύλληπτα επιτόκια, 
οι επενδυτικοί όμιλοι-φαντάσματα και οι αετονύχηδες εκπρόσωποί τους ξαλαφρώνουν τον κόσμο από
 τις οικονομίες του με μόνες εγγυήσεις τον λόγο τους! 
Κι έτσι υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, όπως
 διπλασιασμό του κεφαλαίου σου, εξασφαλίζοντάς σου ταυτοχρόνως ακόμα και εχέγγυα ότι αν κάτι δεν πάει
 καλά, το ποσό που επένδυσες είναι ασφαλές 
και θα σου επιστραφεί μέχρι ευρώ. 
Και βέβαια στο κόλπο μπαίνουν και επιτήδειοι 
χρηματιστές, χρεώνοντας κινήσεις που δεν γίνονται 
ποτέ και προβαίνοντας σε αγοραπωλησίες μετοχών 
χωρίς την εντολή (ή τουλάχιστον την έγκριση) του πελάτη. 
Δεν επενδύουμε λοιπόν τις οικονομίες μας στον πρώτο 
τυχόντα που θα μας υποσχεθεί αυτά που θέλουμε 
να ακούσουμε και πάντα διπλοτσεκάρουμε τον πάροχο
 και τον εκπρόσωπό του…
Θρησκευτικές απάτες.
Πώς είπατε; Εδώ πιάσαμε κυριολεκτικά πάτο, 
γιατί το να χρησιμοποιήσει κάποιος τον θεσμό 
της εκκλησίας και την πίστη του ανθρώπου 
για να βγάλει λεφτά μόνο ευγενές δεν το λες.
 Κι έτσι έχουμε τους εκκλησιαστικούς εράνους,
 που οι πιστοί είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμοι
 να συμβάλουν, χωρίς να ελέγχουν φυσικά ποιοι είναι
 αυτοί που λειτουργούν για λογαριασμό της εκκλησίας. 
Κι έτσι αντί για την αποπεράτωση της εκκλησίας, 
τα χρήματα καταλήγουν συχνά
 στις τσέπες των επιτήδειων…

Mην τυχόν συμβεί το κακό και σ' εμένα....

Όταν πεθαίνουν οι φίλοι μου
μετακομίζουν στο σπίτι μου, 
απολαμβάνοντας τα ίδια προνόμια
που είχαν όταν βρίσκονταν στη ζωή. 
Μοιραζόμαστε τα πάντα: 
βιβλία, ρούχα, φαγητά, κολόνιες, 
ακόμη και τα χάπια μου
που δεν πρέπει να αμελώ
να παίρνω τρεις φορές την ημέρα.

Όσο ζω, θα ζούνε κι αυτοί
και μάλιστα πολύ καλύτερα 
απ' όταν ήταν ζωντανοί.
Το ξέρουν καλά
(καθώς και πολλά άλλα πράγματα που εγώ αγνοώ).
Με φροντίζουν υποδειγματικά, δεν λέω, 
αλλά περισσότερο από υστεροβουλία και συμφέρον
μην τυχόν συμβεί το κακό και σ' εμένα, 
οπότε θα βυθιστούν δια παντός
στην οδυνηρή λησμονιά
και θα χαθούν ολοκληρωτικά στ' άγρια σκοτάδια.
Φαίδων Πατρικαλάκις

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Η Παραχάραξη της ζωής των αρχαίων Ελλήνων από τους χριστιανούς «Πατέρες της Εκκλησίας».

[ερωτική σκηνή από αγγείο]
 Εδώ και δύο περίπου αιώνες, η ιουδαϊκή 
και η χριστιανική προπαγάνδα  αναπαράγει 
χωρίς εμπόδια και φραγμούς τα αυθαίρετα 
στερεότυπά της για την ερωτική ζωή 
των «ειδωλολατρών» Ελλήνων και Ρωμαίων, 
τους οποίους παρουσιάζει ως χυδαίους 
ηδονοθήρες, ακόλαστους και οργιαστές, 
συνεχίζοντας με μεθόδους 
έντεχνες την δυσφημιστική εκστρατεία που πρώτοι
 είχαν αρκετά πιο πρωτόγονα και ωμά εγκαινιάσει, 
για προφανείς λόγους, οι αυτοονομαζόμενοι 
«Πατέρες της εκκλησίας» 
από τον 2ο έως τον 4ο  μ.Χ. αιώνα.   
Αυτή η προπαγάνδα με επιστημονικό τρόπο, 
ελέγχοντας και χρησιμοποιώντας τα μέσα
μαζικής ενημερώσεως μέσα από κινηματογραφικές
και τηλεοπτικές ταινίες, εκπομπές «ειδικών» 
και κείμενα μυθιστορημάτων ή στρατευμένων δοκιμίων,
βάζει μέσα στα ανυπεράσπιστα μυαλά των ανθρώπων
εικόνες που ελάχιστα έχουν να κάνουν
 με την ιστορική πραγματικότητα, 
ωστόσο είναι επαρκώς έντονες 
και πολλές, ικανές δηλαδή να «πείσουν» αισθαντικά 
τα θύματά της ότι ο Χριστιανισμός «εξημέρωσε» 
τρόπον τινά τα ήθη της ανθρωπότητος, τραβώντας την 
έξω από μια «ζωώδη» υποτιθέμενη ακολασία της.
 Όλη αυτή η ογκώδης επιχείρηση εμφυτεύσεως 
αρνητικών για την αρχαιότητα στερεοτύπων  μέσα 
στα μυαλά των ανθρώπων του χριστιανικού κόσμου 
και μη, επιχείρηση που ενισχύεται  παραδόξως 
και από την ολιγομελή βεβαίως ακριβώς αντίθετη
 πλευρά προς ισοφανή θέση, εκείνων  δηλαδή
 που μέσα σε αυτόν τον χριστιανικό κόσμο 
έχουν διαφοροποιηθεί προς την ελευθεριότητα  
(με αρχή τους κάθε είδους ερωτικώς «αποκλίνοντες» 
της βικτωριανής Αγγλίας), δεχθηκε  προσφάτως, 
ένα ισχυρότατο πλήγμα, όταν
 ο Dr Alastair J. L. Blanchard του Πανεπιστημίου 
του Σύδνεϋ, εξέδωσε το τελευταίο του βιβλίο
 «Sex, Vice, and Love from Antiquity to Modernity», 
στο οποίο αναζητάει την πραγματική εικόνα 
της σεξουαλικότητος των εθνικών, πέρα από όλες 
τις  σύγχρονες φαντασιώσεις, ονειροπολήσεις
 ή απλές προβολές των συγχρόνων μας.
  Για αυτό που έχει κάνει έως τώρα τους τελευταίους
 δύο αιώνες το χριστιανικώς  τραφέν τμήμα 
 της ανθρωπότητος αναφορικά με την απεικόνιση 
της σεξουαλικότητος των αρχαίων εθνικών, 
 Ελλήνων και Ρωμαίων, ο Blanchard χρησιμοποιεί 
στην αρχή ακριβώς του προλόγου του βιβλίου  του 
την λεξικογραφική ερμηνεία του όρου 
«factoid» («γεγονοειδές»), ενός νεολογισμού 
του γνωστού αμερικανού συγγραφέως
 Νόρμαν Μαίηλερ σε ένα δοκίμιό του, του 1973 
για την  Μαίριλυν Μονρόε: 
«κάτι που γίνεται αποδεκτό σαν γεγονός παρά
 το ότι δεν είναι ή μπορεί να μην  είναι, μία υπόθεση
 ή αυθαίρετος ισχυρισμός που αναφέρεται 
και επαναλαμβάνεται τόσο συχνά  ώστε
 από τον πολύ λαό να εκλαμβάνεται ως αλήθεια» 
(μεθόδους Γκέμπελ, σιγα–σιγά γίνεται  η αγουρίδα μέλι).
 Ο Blanchard υπογραμμίζει ότι η κλασική αρχαιότητα, 
της οποίας η σεξουαλικότητα  ερμηνεύθηκε αυθαίρετα
από τις δύο πλευρές του χριστιανοτραφέντος κόσμου,
 την πλειοψηφούσα  σεμνότυφη
 και την μειοψηφούσα ελευθεριάζουσα,
 εξελήφθη πολύ λανθασμένα
 σαν «μητέρα»  της σεξουαλικής υπερβολής,
 με αποκλειστική πρόθεση να δικαιολογηθούν
 οι όποιες σύγχρονες επιλογές, που κατά κανόνα τίποτε
 δεν έχουν να κάνουν με αυτό που επικρατούσε 
στον  προχριστιανικό κόσμο.
 Και φυσικά ανενδοίαστα στηλιτεύει 
ως ανυπόστατα όλα τα «γεγονοειδή» 
 που κυκλοφόρησαν και κυκλοφορούν περί δήθεν 
ομαδικών ερωτικών πράξεων, εξεζητημένων 
 ακολασιών και «διονυσιακών» οργίων των εθνικών 
Ελλήνων και Ρωμαίων, των οποίων όμως 
στην  πραγματικότητα η σεξουαλική ζωή ήταν
 μια εντελώς ιδιωτική υπόθεση.
Για τον συγγραφέα, πρόκειται περί απλών
μυθευμάτων, κατασκευών συγκεκριμένων 
χριστιανών  συγγραφέων, παλαιών και νεοτέρων, 
που κοινό τους χαρακτηριστικό είναι η εχθρότητα 
προς την  ιδέα της ανεμπόδιστης, δηλαδή φυσικής, 
ερωτικής εκδηλώσεως που λίγο  πολύ κυριαρχούσε 
 απανταχού της γης πριν την επικράτηση στα έθνη 
του μονοθεϊσμού και της ιδιορρύθμου 
 κοσμοαντιλήψεως του που «τσακώνεται με την ζωή» 
(όσο και με την χαρά): «όλοι αυτοί οι  ηθικολόγοι
 παρουσίαζαν την εθνική Ρώμη σαν μια αυτοκρατορία
 που δήθεν κατέρρευσε επειδή είχε  ελευθέρια ήθη, 
ενώ το ίδιο ακριβώς μύθευμα αναπαράχθηκε
 από νεότερους, οι οποίοι επικαλέσθηκαν 
τα υποτιθέμενα ελληνικά και ρωμαϊκά όργια 
για να δικαιολογήσουν την δική τους  διεκδίκηση 
για ελεύθερο έρωτα».
 Οι «αποδείξεις» που προσκομίζουν 
οι παραπάνω, ακόμα και οι αρχαιολάτρες 
του Johann  Joachim Winckelmann, 
(1717 - 1768), δεν στηρίζουν τελικά
 την εικόνα που διαμόρφωσαν,  εξέπεμψαν και μέχρι
 σήμερα αναπαράγουν: το φαλλόμορφο που γέμιζε 
από παντού την  καθημερινή ζωή, είτε σε αποτροπαϊκά
 είτε σε χρηστικά αντικείμενα, δεν είχε 
την σεξουαλική  σημασία που θέλει
 να τους αποδίδει το χριστιανικό
ή αποχριστιανοποιημένο μυαλό των δύο  αιώνων 
που ακολούθησαν την έκρηξη του ενδιαφέροντος
 για αρχαιογνωσία, το οποίο εγκαινίασε,  όπως 
τον αποκάλεσαν, «προφήτης και ιδρυτής ήρως
 της συγχρόνου αρχαιολογίας» Winckelmann.
Σε αυτό το θέμα, ο Blanchard είναι κάτι περισσότερο
από σαφής όταν λέει πως «όλα αυτά που στη σύγχρονη
εποχή θεωρήθηκαν έντονα σεξουαλικά σύμβολα, 
εκείνη την εποχή δεν είχαν ερωτική σημασία». 
Η ψευδής άποψη περί δήθεν «σεξομανών» 
παγανιστών γεννήθηκε μέσα σε αντιδιαμετρικώς 
αντίθετα, πλην όμως παντελώς ξένα προς το έθος
των αρχαίων εθνικών μυαλά. 
Όντως, όσο ξένο προς το έθος των αρχαίων εθνικών 
ήτο το μυαλό του στερημένου βορειοαφρικανού
«πατέρα» Τερτυλλιανού
(Quintus Septimius Florens Tertullianus,
155 – 240), πνευματικού ιδιοκτήτου 
των ανατριχιαστικών διατυπώσεων
 «πιστεύω επειδή είναι παράλογο» 
και «τι κοινό έχουν ο φιλόσοφος κι ο χριστιανός; 
ο μαθητής της Ελλάδος κι ο μαθητής του ουρανού; 
ο εργαζόμενος για τη φήμη κι ο εργαζόμενος 
για την ζωή; ο άνθρωπος των λόγων κι ο άνθρωπος 
των έργων, ο χαλαστής και ο οικοδόμος; ο φίλος
 κι ο εχθρός της πλάνης; ο διαφθορέας της αλήθειας 
και ο τηρητής κι εκφραστής της, ο κλέφτης 
και ο φρουρός της;»), άλλο τόσο ήτο 
του «κολασμένου» Ιρλανδού ηδονοθήρος 
της ύστερης βικτωριανής
 εποχής Όσκαρ Ουάϊλντ (1854 – 1900),
 «ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από έναν πειρασμό
 είναι να ενδώσεις σε αυτόν») που αντίθετα από 
τον πρώτο είχε ένα υψηλό διανοητικό επίπεδο ικανό
 να παράσχει ωραία κυνικά αποφθέγματα όπως 
το «η μάζα είναι θαυμάσια ανεκτική. 
Συγχωρεί τα πάντα εκτός από τη μεγαλοφυΐα»
 ή το «όταν οι Θεοί επιθυμούν να μας τιμωρήσουν, 
απαντούν στις προσευχές μας».
 Ο Blanchard είναι επίσης «κάθετος» σε ό,τι 
αφορά την απάντηση στο ερώτημα 
περί ιδιωτικότητος ή ομαδικότητος
των ερωτικών συνευρέσεων
των εθνικών Ελλήνων και Ρωμαίων,
τονίζοντας ότι πουθενά δεν αποδεικνύεται 
σε κείμενα ένα ενδιαφέρον για ομαδικό έρωτα.
 Σε μια  πρόσφατη διάλεξή του στο αρχαιολογικό
 «Nicholson Museum» του Σύδνεϋ, υπογράμμισε
 ότι οι σύγχρονοι ηδονοθήρες που αρέσκονται
 σε αυτό το «άθλημα» θα πρέπει να αναζητήσουν 
εκτός της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητος 
την «ιστορική δικαίωσή» τους.
 Απόσπασμα από το δημοσιευθέν άρθρο 
του Βλάση Γ. Ρασσιά, στο περιοδικό «Διιπετές», 
τεύχος 72, θερινό  Ηλιοστάσιο του «2010» 
αναδημοσίευση στην ιστοσελίδα 
του Ύπατου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, 
και η ιστοσελίδα
 του Βλάση Γ. Ρασσιά http://rassias.gr/1081.html
Απόσπασμα από το υπό έκδοση βιβλίο
του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη, από το έργο του 
«Έλληνες ή ελληνίζοντες Χριστιανοί»