Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Επειδή αύριο θα πας στο "ταμείο" δες πρώτα αυτό το βίντεο.

Αυτό το βίντεο θα μας βοηθήσει
να "φρεσκάρουμε" τη μνήμη μας
γιατί όπως λέει και η παροιμία:
Αν με γελάσεις μια φορά
Ντροπή σου!
Αν με γελάσεις δυο φορές
Ντροπή μου!

Μετά την απομάκρυνση...από τo "ταμείον", ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Τάξις και ηθική! 

Όλο και κάτι ψήνεται! (Όχι, δεν είναι στο χωριό μου).


Κόρινθος: Μηνύματα παντού...μουτζουρώνουν παντού!




Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Αρχαία Κόρινθος 1903: Επίσκεψη κι ενημέρωση τουριστών, στο ναό του Απόλλωνος!


Κόρινθος: Εξόρμηση, στην εξοχή!


1936! Η πρώτη αφή της Ολυμπιακής φλόγας, στην Ολυμπία.

Η πρώτη αφή 
 Ολυμπιακής φλόγας, στην Ολυμπία
για τους σύγχρονους αγώνες
 έγινε το 1936
για τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου.

Κόρινθος: Χορευτές του ήλιου και της θάλασσας.

Ανθοδέσμη
Φωνές και πούπουλα.
Εαρινή συμφωνία προς τιμή του ήλιου.
Λευκές πινελιές στον γαλάζιο καμβά.
Ένα σμάρι ελπίδες για τους ναυαγούς
και για μένα
που ώρες μπορώ να τους χαζεύω
με το μυαλό μου μαζί τους να πετάει
κοντά τους
ξένος και φίλος της στεριάς.
Γλάροι !!!
Βεγγαλικά του θεού.
Ακροβάτες του ανέμου.
Λευκές φωνές αγγέλων.
Χορευτές του ήλιου και της θάλασσας.
Πάρτε μαζί σας την ψυχή μου
να πετάξει όπως εσείς στα κύματα
στα σύννεφα και στον ήλιο.
Σπονδή στην Άνοιξη.
Τάκης Καρτσωνάκης


Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Στα Βασιλικά ανάκτορα; Μπορείτε να προσδιορίσετε χρονολογία;

Στην Ελλάδα πάντως είναι.
Βασιλικά ανάκτορα;

Λουτράκι: Από ποια εποχή είναι αυτή η φωτογραφία;


Το "ζωγράφισε" για τους ιστορικούς του μέλλοντος.

Graffiti σε ορεινό χωριό του Πάρνωνα.

Κόρινθος: Την αγάπη σας ζητάει και λίγη τροφή.



Είναι απόλυτα υγιής 
και τριγυρνά όλη την πόλη ελεύθερος.
Αγάπη ζητάει μόνο και λίγη τροφή.



Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Κόρινθος: Λέτε να τα καταφέρει να συνδεθεί;


Κόρινθος: Μπορείτε να φανταστείτε ποιο είναι αυτό το άνθος;

Τουριστικό Περίπτερο Κορίνθου. Το θυμόσαστε;

Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου.
Το "τουριστικό περίπτερο".
Όλοι οι παλιοί Κορίνθιοι 
το θυμούνται.

Σαν φιλάργυρος πειρατής σχίζω τον χάρτη του θησαυρού.

Κουρνιάζω μέσα σου σιωπηλός 
κι ακούω τους χτύπους της καρδιά μου.
Κουλουριάζομαι σαν έμβρυο 
κι ανασαίνω θεσπέσιες ευωδιές 
του μυστικού σου κήπου. 
Απάνεμο λιμάνι μου κι αραξοβόλι, 
όαση στον άνυδρο κι άγριο κόσμο,
η αγκαλιά σου.
Ολοχρονίς μιαν Άνοιξη.
Μια δροσερή ανάσα ζωής 
στην μπόχα που πνίγει τις μίζερες ζωές μας.

Πολύχρωμα παράξενα πουλιά θαρρώ 
εκστασιασμένος πως ακούω 
και μουσικές εξαίσιες
από  αχειροποίητα μουσικά όργανα 
που δεν τόλμησε ποτέ 
να τ ακουμπήσει ανθρώπινο χέρι. 
Πολύτιμα πετράδια, λαμπερά σαν τ' αστέρια
ανακαλύπτω στα λόγια σου
κι εγώ σα φιλάργυρος πειρατής 
σχίζω τον χάρτη του θησαυρού
αχαρτογράφητη περιοχή να μείνει
για πάντα η κρυψώνα μου. 
Τόσο πολύ ερωτευμένος κι εγωιστής
αποδείχτηκα
που τη φυλακή της μοναξιάς μου τώρα
νοιώθω τόσο μα τόσο οδυνηρή και αδιέξοδη.
Πάν Καρτσωνάκης