Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

Θα στο φάει, το καμουφλάζ, το άτιμο το ζώο!


Ποιος είπε πως δεν μπορούμε να μπούμε στο ίδιο ποτάμι δυο φορές;

"Ζούμε ταξιδεύοντας, σαν τα ποτάμια,
το πολύ έως τη θάλασσα".
Αυτό έγραφε σε πολυτονική καλλιγραφική επιγραφή 
από ξύλο, που κρεμόταν σε περίοπτη θέση 
στο μικρό δωμάτιό του.
Ένα δωμάτιο που περισσότερο θύμιζε
 κελί μοναχού παρά εργένικο δωμάτιο.
Ήταν ελάχιστα παραπάνω από πενήντα και όμως
 η όψη του έδειχνε μάλλον εξηντάρη.
Από μικρός εργαζόταν αυτοσυντήρητος 
και η ζωή του όλη απλή και συνηθισμένη 
δίχως καμία έξαρση. 
Μεροδούλι μεροφάι 
όπως χαρακτηριστικά μου εξομολογήθηκε.
- Άχρωμη, συμπλήρωσε την στιγμή που με είδε 
να μαζεύω τρίποδα και φλας και κατάλαβε 
ότι ετοιμαζόμουν να φύγω.
- Να κεράσω καφέ, με ρώτησε, ή μήπως προτιμάς 
να παραγγείλω σουβλάκια και να πιούμε και μπύρα
 που έχω στο ψυγείο;
- Να λέω να προλάβω να τα εμφανίσω σήμερα 
του απάντησα και του έδειξα τα πέντε φιλμ 
που έβαζα εκείνη την ώρα στην τσέπη μου.
Ήταν φανερό πως διψούσε για λίγη ανθρώπινη
 παρουσία και τώρα που βρήκε κάποιον και μάλιστα
 τόσο πρόθυμο ακροατή δεν του ήταν εύκολο
 να με αφήσει να φύγω δίχως να προσπαθήσει
να με κρατήσει λίγο περισσότερο.
- μόνο για ένα καφέ του είπα και συμφώνησε.
- θέλω να μάθω για την επιγραφή πέταξα την ερώτηση
που μ έκαιγε μόλις άρχισε να ετοιμάζει τον καφέ 
στο μικρό μπρίκι.
Στεκόμουν δίπλα του και έβλεπα 
την όλη διαδικασία που ακολουθούσε
στην ετοιμασία του καφέ που θύμιζε 
κάτι σαν τελετουργία.
Ανακάτευε συνέχεια με ένα λεπτό ξύλινο κουταλάκι
δικής του  κατασκευής μάλλον αλλά και ο τρόπος
 που γέμισε τα μικρά φλιτζανάκια με χορευτική 
θα έλεγα κίνηση ούτως ώστε
να γίνουν οι σωστές φουσκάλες.
- Μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι;
 με ρώτησε αντί να μου απαντήσει.
- Εσύ τι κατάλαβες διαβάζοντάς την με ξαναρώτησε.
- Μα γι αυτό σε ρωτάω για να δω αν κατάλαβα το σωστό
του απάντησα ενοχλημένος με αυτό το πήγαινε έλα
 των ερωτήσεων
και που δεν προχωρούσαμε σε καμία απάντηση.
Φυσικά πέρασε αρκετή ώρα συζήτησης με το παιχνίδι
των ερωτήσεων ώσπου να παραδεχτούμε ότι 
ο κάθε άνθρωπος
 έχει μια δική του ερμηνεία για τον κόσμο 
και είναι πολύ δύσκολο να μιλάμε 
για την περίφημη αντικειμενική αλήθεια 
ούτε ακόμη
και με τον ίδιο μας τον εαυτό δεν συμφωνούμε
σε διαφορετικούς χρόνους γιατί όπως κι εγώ έλεγα κάποτε
ο χρόνος ξεγελά τους ανθρώπους και τους αλλάζει.
Εκείνο που ποτέ δεν πρόκειται
 να αλλάξει ποτέ είναι ο λόγος.
Αυτό και είναι η αρχή πάντων.
αυτό διέπει τα πάντα.
Εν αρχή ο λόγος και φυσικά λόγος
 είναι η αναλογία ( ο λόγος )
του μικρόκοσμου προς τον
άπειρο κόσμο που μας περιβάλλει.
Υ.Γ:  Τελικά, ποιος είπε πως δεν μπορούμε
 να μπούμε στο ίδιο ποτάμι δυο φορές;

Τραβούν σίγουρα την προσοχή αυτοί οι στηθόδεσμοι.

Τα πιο περίεργα σουτιέν
http://www.newsbeast.gr/








Μία ανάλυση της υπόθεσης Σώρρα, λίγες ημέρες μετά τη δίκη.

Ενώπιον του Ελληνικού λαού, 
4 Ιουλίου 2013 
με την Ολγα και την Τανυα Γεριτσιδου.
το...''φαινόμενο''  Σώρρας!
Μία άλλη άποψη
κι εσείς θα κρίνετε τι ισχύει
και ποιος προσπαθεί να σώσει
την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Δείτε το βίντεο, της εκπομπής
που παρουσιάζει μια άποψη
από την εντελώς αντίθετη πλευρά
των υποστηρικτών του Αρτέμη Σώρρα.

Αυτό είναι που λένε:Σκίσε τη "γάτα";

Μήπως, από την επομένη του γάμου,
αντιστρέφονται οι ρόλοι;

Κάποιοι φοβούνται τις σκέψεις τους!


Βίντεο: «Τα κλεμμένα λεφτά δεν επιστρέφονται»

Ο Λέανδρος Ρακιντζής για τη διαφθορά 
στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
«Πάρτι διαφθοράς» κατήγγειλε ότι γίνεται στο Δημόσιο
 ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. 
Ο Λέανδρος Ρακιντζής, μιλώντας στην εκπομπή 
«Πρωινό ΑΝΤ1» σημείωσε ότι δεν αξιολογούνται 
σε πολλές περιπτώσεις και δεν επιθεωρούνται 
οι εργαζόμενοι. Πρόσθεσε ακόμη ότι το σύστημα 
στην Ελλάδα αργεί πάρα πολύ. «Μια απόφαση 
για να τελεσιδικήσει χρειάζεται 12 χρόνια.
Πρέπει να επισπευστούν οι διαδικασίες».
Μίλησε για όργιο διαφθοράς από κακοδιοίκηση 
στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, κατασπατάληση 
στην Υγεία από υπερτιμολογήσεις. Και ανέφερε ότι
 ο κόσμος πλέον έχει ξεθαρέψει γι’ αυτό και κάνει 
αρκετές καταγγελίες. «Δεν πιστεύω ότι ο Έλληνας
 είναι πιο διεφθαρμένος σήμερα. 
Απλώς, νομίζουν ότι για την κρίση φταίει 
και η διαφθορά γι’ αυτό μιλούν», λέει χαρακτηριστικά. 
Είπε ότι εκείνον δεν τον έχει ενοχλήσει ποτέ κανείς 
για να του ζητήσει να διακόψει μία έρευνα και ανέφερε: 
« Σας διαβεβαιώ ότι σε εμένα προσωπικά δεν έγινε
 ποτέ καμία παρέμβαση.
 Δεν έχω ζητήσει ποτέ από κανέναν τίποτα».
Αναφέρθηκε και στο διεφθαρμένο σύστημα υγείας
 λέγοντας ότι: «Πρέπει να υπάρχει γνωμοδότηση ότι 
δεν μπορεί να νοσηλευτεί στην Ελλάδα.
 Δεν μπορεί ο ασθενής να επιλέγει 
σε ποιο ιδιωτικό θεραπευτήριο θα νοσηλευτεί».
Ανέφερε πάντως ότι «Τα κλεμμένα λεφτά 
δεν επιστρέφονται. Δεν τα κλέβει ο άλλος 
για να τα επιστρέψει». Και πρόσθεσε ένα ανέκδοτο 
που θέλει τα λαμόγια να φορτώνονται από την Ελλάδα.
http://www.newsbeast.gr/
Δικό μας σχόλιο:
Από το κείμενο, τουλάχιστον,
δεν "βγάλαμε" ακριβές συμπέρασμα.
Από το βίντεο; 
"Κρατάμε" ωστόσο αυτό:
«Πάρτι διαφθοράς» κατήγγειλε ότι γίνεται στο Δημόσιο
 ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. 


Όλη η αλήθεια σχετικά με το αλάτι.

Το αλάτι είναι ωφέλιμο και επικίνδυνο συγχρόνως, 
σύμφωνα με τους ειδικούς. 
Εξαρτάται από την ποσότητα που το καταναλώνουμε. 
Πάντως, ωφέλιμο είναι σίγουρα όταν καταναλώνεται
 με μέτρο και είναι ποιοτικά καλό.
Οφέλη:
Το αλάτι ευθύνεται για την καλή ισορροπία 
της υγείας μας και την αποφυγή της αφυδάτωσης.
Ο ρόλος του επίσης είναι σημαντικός για την οξύτητα 
του αίματος, τις μυϊκές συσπάσεις και τη μετάδοση 
των μηνυμάτων μέσω των νεύρων.
Όμως, το θαλασσινό αλάτι αποτελεί και μια κύρια
 πηγή ιωδίου, ενός ολιγοστοιχείου απαραίτητου 
για την παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών 
για την καλή ανάπτυξη του εγκεφάλου. 
Το ιώδιο διέπει επίσης το βασικό
 μεταβολισμό του οργανισμού. 
Η έλλειψή του, ανάλογα με το πόσο σοβαρή είναι, 
μπορεί να εκδηλωθεί 
με υπερβολική ευαισθησία,
 δυσκοιλιότητα, βρογχοκήλη, αύξηση χοληστερόλης,
 αλλά και μείωση της γονιμότητας, αύξηση 
της πιθανότητας αποβολής και νεογνικής θνησιμότητας 
ή ακόμα και πνευματική καθυστέρηση στα παιδιά. 
Έρευνες έχουν δείξει πως τα συμπληρώματα ιωδίου
 βελτιώνουν την πνευματική κατάσταση.
Η έλλειψη αλατιού, πράγμα πολύ σπάνιο, 
που προσβάλλει κυρίως παιδιά και ηλικιωμένους,
 επειδή αυτοί αφυδατώνονται γρηγορότερα,
 εκδηλώνεται με τα εξής συμπτώματα: ξηρό στόμα, 
ανορεξία, απάθεια, εμετό, κράμπες 
και επιτάχυνση του σφυγμού.

Κατανάλωση:
Οι ανάγκες σε αλάτι για έναν ενήλικα είναι 7 γραμμ.
 περίπου την ημέρα. Όμως, είναι αυξημένες
 σε περίπτωση ζέστης (η εφίδρωση αποβάλλει αλάτι) 
και έντονης σωματικής δραστηριότητας, σημαντικών
 απωλειών από την πεπτική οδό (εμετοί, διάρροια) 
ή αν γίνεται κατάχρηση καθαρτικών ή διουρητικών.
Όμως, η συνηθισμένη κατανάλωση αλατιού σήμερα
 είναι κατά μέσο όρο 12 γραμμ. την ημέρα, 
δηλαδή 2 κουταλιές του γλυκού. 
Πρόκειται δηλαδή για ποσότητα που δεν αντιστοιχεί 
στις φυσιολογικές μας ανάγκες. 
Μερικές φορές το πολύ αλάτι βλάπτει, 
γιατί μπορεί να προκαλέσει υπέρταση, κίρρωση, 
καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιοπάθειες.
Δυστυχώς, όλοι είμαστε εκτεθειμένοι περισσότερο
 στην υπερβολική ποσότητα αλατιού παρά 
στην έλλειψή του, γιατί έχουμε τη συνήθεια
 να αλατίζουμε πολύ τα φαγητά μας 
και να τρώμε πολλές βιομηχανοποιημένες τροφές
 που εμπεριέχουν «κρυμμένο» αλάτι.

Προσοχή στην ποιότητα:
Για να ωφελείστε όσο μπορείτε περισσότερο 
από αυτό το τόσο ζωτικής σημασίας προϊόν,
 πρέπει να προσέχετε και την ποιότητά του. 
Για παράδειγμα, το ιωδιούχο ή το μη επεξεργασμένο 
αλάτι περιέχει μεταλλικά στοιχεία της φύσης, 
που είναι απαραίτητα για τον οργανισμό, ώστε
 να χρησιμοποιεί αρμονικά το αλάτι που προσλαμβάνει.

Πληροφορίες για το αλάτι:
Οι ζεστές θάλασσες έχουν περισσότερο αλάτι 
από τις κρύες.
 Για παράδειγμα, η Νεκρά Θάλασσα, που φημίζεται 
για τις θεραπευτικές της ιδιότητες 
(κάνει καλό στην ψωρίαση), περιέχει 
275 γραμμ. αλάτι/λίτρο, δηλαδή 10 φορές περισσότερο 
από το μέσο όρο των ωκεανών.
Εκτιμάται ότι η ποσότητα θαλασσινού αλατιού 
που υπάρχει παγκοσμίως είναι 7 εκατομμύρια 
κυβικά χιλιόμετρα. 
Με άλλα λόγια, αλάτι υπάρχει παντού: 
στο έδαφος, στις θάλασσες, σε μερικές λίμνες. 
Απλώς δεν είναι πάντα προσπελάσιμο.
Ορισμένα φυτά έχουν μεγάλη συγκέντρωση αλατιού, 
όπως τα λεγόμενα αλόφυτα, αυτά δηλαδή 
που φύονται σε αλμυρό περιβάλλον και απορροφούν 
με τις ρίζες τους το νάτριο που υπάρχει στο χώμα.
Πηγή: belife.gr

Συνελήφθη 30χρονος στην Κόρινθο για διαρρήξεις και κλοπές.

Εξιχνιάστηκαν, ύστερα από μεθοδική έρευνα
 του Τμήματος Ασφαλείας Κορίνθου, 
τέσσερις περιπτώσεις διαρρήξεων και κλοπών 
σε καταστήματα στην Κόρινθο Κορινθίας, 
ενώ για τις υποθέσεις αυτές, συνελήφθη προχθές 
το βράδυ, ένας 30χρονος ημεδαπός,
 ο οποίος κατηγορείται για κλοπή.
Ειδικότερα, προχθές το βράδυ στην Κόρινθο
 Κορινθίας, ο 30χρονος, αφού διέρρηξε κατάστημα
 (πρατήριο άρτου-ζαχαροπλαστείο) ιδιοκτησίας
 ημεδαπής, αφαίρεσε είδη διατροφής
 και στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή.
Μετά από άμεση επέμβαση αστυνομικών 
του Τμήματος Ασφαλείας Κορίνθου, εντοπίστηκε
 και συνελήφθη, ενώ βρέθηκαν και κατασχέθηκαν
 τα αφαιρεθέντα αντικείμενα, τα οποία αποδόθηκαν 
στην ιδιοκτήτριά τους.
Επιπλέον, οι αστυνομικοί βρήκαν 
στην κατοχή του και κατέσχεσαν 
διάφορα διαρρηκτικά εργαλεία.
Στο πλαίσιο της αστυνομικής έρευνας, προέκυψε 
επίσης ότι ο 30χρονος, το πρώτο δεκαήμερο 
του τρέχοντος μηνός, είχε διαπράξει ακόμα
 τρεις διαρρήξεις και κλοπές σε καταστήματα
 στην Κόρινθο, όπου είχε αφαιρέσει ηλεκτρονικές 
και ηλεκτρικές συσκευές, είδη διατροφής και χρήματα.
Ο 30χρονος οδηγήθηκε στον εισαγγελέα
 Πρωτοδικών Κορίνθου, ο οποίος 
τον παρέπεμψε στον ανακριτή Κορίνθου.
Οι αστυνομικές έρευνες και το προανακριτικό 
έργο, συνεχίζονται από το Τμήμα Ασφαλείας 
Κορίνθου, για να εξακριβωθεί η τυχόν συμμετοχή του 
και σε άλλα παρόμοια αδικήματα.
Δικό μας σχόλιο:
Γνωστή φάτσα που σύχναζε
σε αυτόν τον πεζόδρομο.

Θα ταξιδέψω πάνω στα πλακόστρωτα πεζοδρόμια. . .

Θα φορέσω εκείνα τα παλιά και άβολα,
 μαύρα μου σκαρπίνια.
Ξέρεις εκείνα με τα κορδόνια 
που μου πλήγωναν τα πόδια
αλλά που δεν θέλησα 
επ ουδενί να τα πετάξω, αν θυμάσαι,
και θα ταξιδέψω πάνω 
στα πλακόστρωτα πεζοδρόμια της πόλης
μετρώντας τις πλάκες μία προς μία 
κι όταν θα χάνω τον λογαριασμό 
θα ξαναρχίζω και πάλι από το ένα.
Ξέρω θα μου έλεγες πως δεν έχει νόημα 
να κάνω  κάτι τέτοιο 
που είναι όχι μόνο μάταιο, σα να λέμε ανόητο
 αλλά και παράλογο συνάμα.
Είναι κάποια μορφή παραξενιάς
 ή κάτι σαν μέθοδος ψυχοθεραπείας; 
Όχι, θα σου απαντούσα
 πολύ απλά βαρέθηκα να κάνω κάθε μέρα 
τόσα άλλα ανόητα, παράλογα και μάταια 
εγκλωβισμένος στα πρέπει και στις λογικές
έτσι απλά περιμένοντας 
έναν εξ ίσου λογικό και καθώς πρέπει θάνατο.
Τάκης Καρτσωνάκης

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Το μυστικό της ακουστικής των αρχαίων θεάτρων.

Η ακουστική των αρχαίων θεάτρων 
που θαυμάζουμε σήμερα εξασφαλιζόταν 
με τα αντηχούντα αγγεία που βρίσκονταν κάτω
 από τα σκαλιά του κοίλου και τα σκηνικά άλλαζαν
 σχεδόν αυτόματα, όπως αποδεικνύει η πρόσφατη
 ανασκαφική έρευνα στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου.
Η τεχνολογία του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, 
και ιδιαιτέρως το Θέατρο του Δίου, έχει 
απασχολήσει τον αρχιτέκτονα, καθηγητή 
του ΑΠΘ Γιώργο Καραδέδο. 
Ο ίδιος μας είπε ότι «τα αντηχούντα αγγεία 
τοποθετούνταν σύμφωνα με έναν μαθηματικό 
υπολογισμό σε κόγχες κάτω από τα σκαλιά 
του κοίλου, διηρημένα σε αγγεία τέταρτης, 
πέμπτης, όγδοης 
και διπλής όγδοης, σύμφωνα με τις αντηχήσεις τους
 στις διάφορες νότες. 
Όταν η φωνή των ηθοποιών, περιβάλλοντας 
τα αγγεία, που είναι στον ίδιο τόνο με αυτήν, 
προκαλεί την αντήχηση τους, γίνεται πιο δυνατή,
 πιο καθαρή και πιο μεγαλεπήβολη».
Όλα ξεκίνησαν όπως φαίνεται από την εισαγωγή
 των μαθηματικών και της θεωρίας των αριθμών 
από τους Πυθαγόρειους στην αρχιτεκτονική. 
Τότε χρησιμοποίησαν γεωμετρικές χαράξεις 
στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό των κτιρίων 
και ειδικότερα των θεάτρων. 
«Ειδικά ο σχεδιασμός των θεάτρων επηρεάστηκε
 σημαντικά από την ακουστική, η οποία
 διαμορφώνεται σε επιστήμη
 από τον Αριστόξενο τον Ταραντίνο.
Ο Βιτρούβιος στο πέμπτο βιβλίο του αναλύει
 την αρμονική θεωρία του Αριστόξενου
 και παραθέτει μουσικό διάγραμμα του Αριστόξενου. 
Το διάγραμμα αυτό δεν έχει σωθεί.
 Είναι όμως εύκολο να το αναπαραστήσουμε 
με βάση τις περιγραφές του Βιτρούβιου. 
Ο Αριστόξενος μας δίνει τις ακριβείς θέσεις
 και τις προδιαγραφές των "ηχείων", δηλαδή 
των αντηχούντων αγγείων».
Εκτός από τις αρχαίες πηγές,
 «σύγχρονες ακουστικές έρευνες αποδεικνύουν ότι
 στα αρχαία θέατρα έχουν εφαρμοστεί βασικές 
αρχές σχεδιασμού που εξασφαλίζουν ηχοπροστασία, 
ακουστική ζωντάνια, διαύγεια και καταληπτότητα
 του θεατρικού λόγου. 
Μια από τις βασικότερες αρχές είναι η ενίσχυση 
της φωνής με έγκαιρες, θετικές ηχοανακλάσεις
 επάνω σε στοιχεία του θεάτρου 
(δάπεδο ορχήστρας, πρόσοψη κτιρίου σκηνής, λογείο), 
για την εξασφάλιση ενός φυσικού, αυτοδύναμου
 (παθητικού) μεγαφώνου, που αναπληρώνει 
τις ενεργειακές απώλειες, κυρίως στα υψηλότερα 
καθίσματα του κοίλου».
Το θέατρο ως λόγος και τέχνη εξελίχθηκε μαζί 
με το κτίριο της σκηνής, τη σκηνογραφία 
και την τεχνολογική υποστήριξή της.
 Οι «σκηνικοί αγώνες» απαιτούσαν τέσσερις
 έως πέντε παραστάσεις την ημέρα. 
Έπρεπε λοιπόν τα σκηνικά να αλλάζουν
 γρήγορα και εύκολα.
 Τα θέατρα διέθεταν «θύρες», μεγάλα ανοίγματα 
στο κτίριο της σκηνής, τα οποία καλύπτονται 
με ζωγραφισμένους ξύλινους πίνακες ή υφασμάτινα 
πετάσματα. 
Για την αυτόματη αλλαγή των σκηνικών 
αναφέρεται πως είχαν την «περίακτο», 
μια πρισματική περιστρεφόμενη κατασκευή.
Είχαν επίσης το «εκκύκλημα» το «ημικύκλιο» 
και το «στροφείο», κυλιόμενες εξέδρες, τη «μηχανή»
 ή «κράδη» και την «γέρανο» για τη μεταφορά 
στον αέρα ανθρώπων ή των «από μηχανής θεών»
 και το «θεολογείο», εξέδρα στην οποία κάθονταν 
οι θεοί για να μιλήσουν με τους θνητούς.
 Για την αναπαράσταση καιρικών φαινομένων 
είχαν το «κεραυνοσκοπείο» και το «βρονείο», 
καθώς και τη «χαρώνεια κλίμακα», υπόγειο διάδρομο
 για την άνοδο και κάθοδο στον κάτω κόσμο 
των χθόνιων θεών και των φαντασμάτων.
Η σύγχρονη έρευνα για τον αρχαίο μηχανολογικό 
εξοπλισμό των θεάτρων καταλήγει 
σε αντικρουόμενες απόψεις, υποστηρίζει 
ο κ. Καραδέδος, γιατί βασίζεται σε ελλιπή δεδομένα.
 «Στο πρόσφατα ανασκαμμένο Θέατρο του Δίου, 
όμως, παρά την κακή κατάσταση διατήρησής του, 
σώθηκαν αρκετά στοιχεία, τα οποία τεκμηριώνουν 
τη θέση και εν μέρει τη λειτουργία αρκετών 
από τους θεατρικούς μηχανισμούς, όπως 
των "περιάκτων", του"θεολογείου", 
της "γέρανου", της "χαρώνειας κλίμακας", 
του "κεραυνοσκοπείου", 
καθώς και ανασυρόμενης αυλαίας χωρισμένης
 σε τρία τμήματα».
http://www.artmag.gr/

«Αρτιμελής» ξανά η Νίκη της Σαμοθράκης!

Το δεξί χέρι και το δεξί φτερό 
της Νίκης της Σαμοθράκης, του περίφημου
 αγάλματος που ανακαλύφθηκε στο ελληνικό νησί 
το β’ μισό του 19ου αιώνα και έκτοτε εκτίθεται 
στο Μουσείο του Λούβρου, θα αποκατασταθούν.
Γι’ αυτό τον σκοπό, η Αμερικανική Σχολή 
Κλασικών Σπουδών με αίτημά της
 ζήτησε –και πήρε ομόφωνα- τη θετική γνωμοδότηση
 του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου
 ως προς την παραγωγή εκμαγείων μαρμάρινων 
θραυσμάτων της Νίκης της Σαμοθράκης,
αρμοδιότητας της ΙΘ΄ Εφορείας 
Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Σκοπός η ψηφιακή σάρωση των θραυσμάτων,
 από τα οποία θα παραχθούν τα εκμαγεία
 που θα ταξιδέψουν στο Λούβρο, το οποίο έχει 
προγραμματίσει και τον καθαρισμό του αγάλματος.
Το έργο, που χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ., 
έχει ύψος 2,75 μ. μαζί με τα φτερά ή 5,58 μ. 
μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου
 όπου είναι στερεωμένο. 
Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες 
που βρέθηκαν στο ναό των «Μεγάλων Θεών» 
της Σαμοθράκης. 
Ανακαλύφθηκε τμηματικά το 1863 
από αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής 
τον υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη
 Κάρολο Σαμπουαζό, ενώ το 1875 ταυτοποιήθηκε
 και η μαρμάρινη πλώρη που αποτελούσε τμήμα
 του μνημείου 
(πιθανότατα ένα «σύμπλεγμα» θεάς και πλοίου)
 και η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν τύμβος.
 Ο άγνωστος δημιουργός του χρησιμοποίησε 
άσπρο παριανό μάρμαρο για τη φτερωτή θεά 
και γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου για την πλώρη. 
Το άγαλμα θεωρείται ότι έπεσε και έσπασε 
μετά από μεγάλο σεισμό τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Έξη φωτογραφίες με δίχως λογική εξήγηση ή μήπως όχι;

Ειλικρινά, τι ακριβώς κάνουν αυτοί οι δύο,
βγάζουν "περίπατο" τα ψάρια τους;
Δίχως κάποια λογική κι εξήγηση
αλλά κι επικίνδυνη κίνηση!
Πολύ απλά ψωνάρα;
Αναμνηστική του κωλ..;
Το πλένουν στη λίμνη;
Ψάχνει να βρει από ποιο σημείο θα το δέσουν
για να το τραβήξουν έξω από το νερό;
Πάνε σε πάρτι μεταμφιεσμένων
ή απλά διαφημιστικό κόλπο;
Καθαρή περίπτωση ψώνιου
που ήθελε να αποκτήσει πολύ απλά
τα λίγα λεπτά δημοσιότητος 
και δεν έβρισκε άλλον τρόπο;
Τρελό δεν θα τον έλεγες
απλά λίγο ριψοκίνδυνο "επιδειξιομανή";


Κάτι έχουν μπερδέψει; Ζώα με κρίση ταυτότητας!



VIDEO με απίθανα στιγμιότυπα από επίδοξους αθλητές.

Αμ. δεν είναι παίξε - γέλασε.
Θέλει περισσότερη προσοχή το άθλημα.


Πάνε και για ψώνια, τα ψώνια;



«Θα σου παίρνουν το σπίτι, θα πληρώνεις και φόρο»

Δράση: Ο φόρος υπεραξίας σε πλειστηριασμούς
 ακινήτων ανοίγει την πόρτα του φρενοκομείου!
Σε τραγελαφικές καταστάσεις υποστηρίζει η Δράση 
ότι θα οδηγήσει ο φόρος υπεραξίας στα ακίνητα 
και τονίζει ότι και «το σπίτι θα σου παίρνουν
 και θα πληρώνεις φόρο».
«Η πρόβλεψη στο υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο
 για επιβολή φόρου υπεραξίας 
και στους πλειστηριασμούς ακινήτων, 
θα οδηγήσει στον ακόλουθο παραλογισμό:
Όχι μόνο θα χάνεις το σπίτι σου, αλλά θα πηγαίνεις 
και φυλακή, αφού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων 
δεν θα έχεις να πληρώσεις τον, συνήθως φαντασιακό, 
«φόρο υπεραξίας». Και αυτό γιατί, ως γνωστόν,
 τα χρέη προς το Δημόσιο, κακώς, έχουν άλλη, 
αυστηρότερη, νομική μεταχείριση.
Η Δράση είναι υπέρ της επιβολής φόρου υπεραξίας,
 αρκεί να μειωθούν δραστικά οι φόροι μεταβίβασης 
ακινήτων. Όμως είναι αντίθετη στην επιβολή 
του μέτρου, στις περιπτώσεις πλειστηριασμών
 ακινήτων, καθώς κάτι τέτοιο ανοίγει την πόρτα 
του φρενοκομείου. Θα οδηγήσει σε τραγελαφικές 
καταστάσεις που θα δυσφημήσουν καθοριστικά 
την ιδέα του φόρου υπεραξίας.
Αναρωτιέται κανείς λοιπόν, πόση παράνοια ακόμα
 θα πρέπει να υποστούμε από τους σχεδιαστές 
της φορολογικής πολιτικής για να αντιληφθούμε
 ότι η εμμονή στον στόχο για περισσότερους φόρους, 
στην σημερινή συγκυρία, σκοτώνει
 στην πραγματικότητα την χώρα;» αναφέρει
 η Δράση στην ανακοίνωσή της.

Τα χειρουργικά εργαλεία των Αρχαίων Ελλήνων.

«Τα εργαλεία πρέπει να είναι όλα εύκολα
 στη χρήση τους και από την άποψη του βάρους 
και από την άποψη της λεπτής κατασκευής τους»
 (Ιπποκράτους, «Περί ιητρού»).
Η αρχαία ελληνική Ιατρική διέθετε καλούς
 επιστήμονες, με άσκηση χειρουργικής, ακόμη
 και στην προομηρική εποχή με εξειδικευμένα 
χειρουργικά εργαλεία, που έφεραν στο φως οι ανασκαφές.
 Στη Μυκηναϊκή Περίοδο ανάγεται και η πρώτη 
γνωστή κρανιοανάτρηση στην Ευρώπη. 
Βρέθηκαν κεφαλοτρύπανα, μηνιγγοφύλακες, 
μητροσκόπια (κολποσκόπια λέγονται σήμερα), 
λαβίδες, καθετήρες και χιλιάδες άλλα, 
που διατήρησαν επί 2.500 χρόνια όχι μόνο 
την μορφή τους αλλά και το ίδιο όνομα.
Kρανίο του γ΄ αι. π.Χ. με
επουλωμένη την πληγή
της κρανιοανάτρησης.
Για την αρχαία Ιατρική μας μίλησε ο καθηγητής 
Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Ζυρίχης 
και σήμερα διευθυντής της Μονάδας Εντατικής 
Θεραπείας του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού
 Κέντρου, τέως καθηγητής της Ιστορίας 
της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων 
και πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου 
Ιδρύματος κ. Στέφανος Γερουλάνος.
- Κύριε καθηγητά, τα χειρουργικά εργαλεία 
της αρχαιότητας μπορούν να συγκριθούν 
με τα σημερινά;
- Τα αρχαία χειρουργικά εργαλεία δεν έχουν τίποτε
 να ζηλέψουν από τα σημερινά. 
Όπως και όλα τα αρχαία οικιακά εργαλεία, 
όταν λάβουν την πρακτική τελική τους μορφή, 
δεν χρειάζεται να αλλάξουν. 
Έτσι το νυστέρι έχει την ίδια μορφή. 
Τα πρώτα εργαλεία, που έχουμε βρει ήδη
 από το 1000 π.Χ., δηλαδή το κεφαλοτρύπανο
 του 2ου αιώνος π.Χ., που βρέθηκε στο Δίον, 
είναι πανομοιότυπο με το σημερινό, απλώς τότε
 ήταν χειροκίνητο, ενώ σήμερα είναι ηλεκτροκίνητο, 
αλλιώς το τρυπάνι είναι ακριβώς όμοιο, τα άγκιστρα 
είναι πανομοιότυπα, οι λαβίδες είναι όμοιες, 
οι ουροκαθετήρες απλώς άλλαξαν και έγιναν
 από πλαστικό, ενώ στην αρχαία εποχή έπαιρναν 
την μορφή της ουρήθρας και ήσαν από μολύβι
 η ορείχαλκο, μάλιστα όχι μόνον δεν έχουν τίποτα
 να ζηλέψουν, αλλά κληροδότησαν και μέχρι σήμερα 
τα αρχαία ονόματά τους. 
Ένα βλεφαροκάτοχο 
έχει το όνομά του 
από την Αρχαιότητα και παραμένει 
μέχρι σήμερα βρεφαροκάτοχο, 
η λαβίδα παραμένει και σήμερα 
λαβίδα, το νυστέρι το ίδιο, κρατούν τα ίδια ονόματα
 από τότε, όχι μόνον στην ελληνική γλώσσα αλλά
 και στην Γαλλική και στη Γερμανική και την Αγγλική,
 όπου μεταφράζονται από τα λατινικά. 
- Που βρέθηκαν τα αρχαιότερα χειρουργικά εργαλεία;
- Στην Ναυπλία της Αργολίδος, και μάλιστα
 σε έναν τάφο, που θα μπορούσε και θα θέλαμε πολύ
να ήταν του Παλαμήδη, του ήρωα της Ιλιάδας.
Πρόκειται για σπάνια ευρήματα 
και για τα πιο αντιπροσωπευτικά εργαλεία, 
που δείχνουν, ότι ήδη
 από τότε οι ιατροί έκαναν χειρουργικές επεμβάσεις
 και χρησιμοποιούσαν χειρουργικά εργαλεία, 
όπως και σήμερα.
Εγχείρηση στο κρανίο από έναν γιατρό παρουσία
του Ασκληπιού –ο οποίος υποδηλώνεται με το ραβδί του.
 Ίσως πρόκειται για ανάτρηση (διάνοιξη) του κρανίου, 
τα εργαλεία όμως δεν μπορούν να ταυτιστούν 
με βεβαιότητα. Αττικό αναθηματικό ανάγλυφο,
 πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. 
(Πηγή: Στ. Γερουλάνου, Rene Bridler «Τραύμα. 
Πρόκληση και φροντίδα του τραύματος
στην Αρχαία Ελλάδα», 
εκδ. «Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας».) 
- Χειρουργικά εργαλεία χρησιμοποιούσαν
 και στον Τρωικό Πόλεμο. Αυτό σημαίνει, ότι 
η Ιατρική και η Χειρουργική προϋπήρχαν
 των Ομηρικών επών;
- Ένα εργαλείο, το οποίο είναι τελειοποιημένο ήδη 
στην Ομηρική εποχή, εξυπακούεται, ότι χρειάζεται
 εκατοντάδες χρόνια, για να φτάσει 
σε αυτήν την τέλεια μορφή. 
Και βεβαίως πριν από τον σίδηρο χρησιμοποιούσαν
 τον οψιδιανό, αλλά και αυτός ήταν ένα τέλειο
 μαχαιρίδιο, το οποίο έκοβε πάρα-πάρα πολύ λεπτά. 
Οψιδιανοί, που βρέθηκαν στον Άγιο Κοσμά, 
στον Άλιμο, έδειξαν, ότι μπορούσε να ξυριστεί κάποιος
 με αυτά, χωρίς να κοπεί. 
Οι οψιδιανοί αυτοί είναι του 8000 π.Χ..
 Όσον αφορά στον σίδηρο, για να μπορέσεις 
να τον χρησιμοποιήσεις σε ξίφη και ασπίδες, 
όπως εκείνες οι καταπληκτικές ασπίδες του Αχιλλέα 
και του Αγαμέμνονα, πρέπει να έχεις δουλέψει 
τον σίδηρο για εκατοντάδες χρόνια, ίσως και χίλια. 
Σίγουρα όλα αυτά πάνε πολύ πίσω στον χρόνο,
 αλλά επειδή ο σίδηρος σκούριαζε με την υγρασία, 
έχουν χαθεί τα περισσότερα. 
Ως εκ τούτου βρίσκουμε πολύ περισσότερα 
στην Αίγυπτο, από ό,τι βρίσκουμε 
στις ελληνικές ανασκαφές. 
Χειρουργικά εργαλεία, μερικά με μικροσκοπικό
 διάκοσμο, του α΄ αι. μ.Χ.. Διακρίνονται μαχαιρίδια, 
λαβίδες, σαρκολάβοι, ψαλίδια, κυαθίσκοι (κοχλιάρια),
 μήλαι, ξύστραι, άγκιστρα και τρυπάνια.
- Η Χειρουργική είναι «επιθετική Ιατρική»;
- Δεν θα έλεγα, ότι είναι επιθετική Ιατρική. 
Η Χειρουργική Ιατρική είναι παρηγορητική Ιατρική, 
και η πρώτη Ιατρική ξεκίνησε, όταν κάποιος
 μακρινός πρόγονος έσπασε το χέρι του η το πόδι του. 
Ακόμη και κάποια ζώα, όπως η μαϊμού, 
όταν σπάσει το χέρι της, παίρνει μερικά κλαδιά 
και μερικές ρίζες και το τυλίγει έτσι, που να παραμένει
 ακίνητο και να μην πονάει. Είναι μία τραυματολογία,
 η οποία βλέπουμε ότι πηγαίνει πάρα- πάρα πολλά 
χρόνια πίσω. Βλέπουμε, ότι η Ιατρική ξεκίνησε 
ενστικτωδώς, το άτομο δεν ανέχεται 
και δεν αντέχει να πονά. 
Το ίδιο γίνεται και με τα βότανα, με βάση
 τις πολύ- πολύ παλιές εμπειρίες μάθαμε, ότι κάποια 
χόρτα είναι δηλητηριώδη, και τα αποφεύγουμε, 
γιατί οι πρόγονοί μας είδαν 
τους δικούς τους να πεθαίνουν. 
Επίσης, όταν έχουμε ένα απόστημα, έναν απλό 
«καλόγηρο», τι κάνουμε; Τον ανοίγουμε και αμέσως 
νοιώθουμε καλύτερα. Ακόμη και αν νεκρωθεί 
ένα σκέλος, το απλούστερο είναι με μία γρήγορη 
επέμβαση να το αφαιρέσουμε.. Αυτά ήταν πράγματα, 
που γίνονταν στην Αρχαιότητα. 
Υπάρχουν και απεικονίσεις ατόμων, 
τα οποία έχουν τεχνητά μέλη.
Η ανεπτυγμένη Οδοντιατρική 
και η «Καισαρική Τομή» στην Αρχαιότητα
Ιπποκράτειος Οδοντιατρική.
 (Πηγή: Αρχείο καθηγητή Στ. Γερουλάνου.)
- Είχαμε και ανεπτυγμένη Οδοντιατρική; 
Υπήρχαν οδοντίατροι στην αρχαιότητα;
- Βεβαίως και υπήρχαν οδοντίατροι
 και ανεπτυγμένη Οδοντιατρική στην αρχαιότητα! 
Οι ίδιοι οι γιατροί την ασκούσαν, έχουν διασωθεί 
σιαγόνες, που είχαν σπάσει από τραύμα, 
και ο γιατρός η ο οδοντίατρος είχε κάνει οκτάρια 
γύρω από τα δόντια με σύρμα από χρυσό έτσι, 
ώστε να σταθεροποιηθεί το σπάσιμο. 
Επί πλέον έχουν βρεθεί και γέφυρες, έχουν βρεθεί 
διάφορες οδοντιατρικές κατασκευές, που δείχνουν, 
ότι η Οδοντιατρική στην Ελλάδα όπως και η Ιατρική
 ήταν πολύ εξελιγμένη. Ο Ασκληπιός ήλθε 
στον κόσμο με χειρουργική επέμβαση, την οποία
 σήμερα ονομάζουμε «Καισαρική Τομή». 
Γι’ αυτό δεν θα έπρεπε να ονομάζεται «Καισαρική»
 αλλά «Απολλώνεια Τομή», καθ’ ότι ήταν ο ίδιος
 ο Απόλλων που τον έσωσε. Βλέπουμε τον Φιλοκτήτη 
με αληθινό επίδεσμο στο πόδι, όπως 
και τον υιό του Ασκληπιού, τον Μαχάονα, να επιδένει
 το τραύμα του Μενέλαου. Όλα αυτά είναι χαραγμένα 
επάνω σε αμφορείς επάνω σε επιτύμβιες στήλες κ.λ.π.,
 και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. 
 Και δεν θα έπρεπε να αδικούμε τους ιατρούς,
 που διέσωσαν θαρραλέα την αρχαιοελληνική Ιατρική
 κατά τη  βυζαντινή Εποχή, μοχθώντας σκληρά 
και αντιγράφοντας ακούραστα τα σπάνια ιατρικά 
συγγράμματα, υπηρετώντας το λειτούργημα του ιατρού
 και όχι το πολιτικό θεοκρατικό σύστημα, που έκαιγε
 στην πυρά ό,τι ερχόταν σε αντίθεση 
με τις δεισιδαιμονίες και το σκότος 
της ανατολίτικης πολιτικής του.
Η γέννηση του Ασκληπιού με «καισαρική τομή».
 (Πηγή: Στ. Γερουλάνος, Ε. Δούκα,
 Μ. Παπαδοπούλου: 
«Surgical Infections. Lessons from History»,
 εκδ. «Onassio Cardiac Surgery Center
 and Department of History of Medicine»,
University of Ioannina.)
Ήδη από την αρχαιότητα η Ιατρική είχε
και τις δύο μορφές της, που τις βλέπουμε και σήμερα: 
Να είναι λειτούργημα η επάγγελμα; 
Χαρακτηριστικό είναι, ότι ο Δίας, έδιωξε
 τον Απόλλωνα από τον Όλυμπο και τον έστειλε στη Γη 
με τους θνητούς για έξι μήνες, επειδή χρηματίστηκε. 
Με τον ερχομό του Ιπποκράτη η Ιατρική γίνεται
 χωρις αμφιβολία λειτούργημα, ταυτόχρονα
 ο Ιπποκράτης δεν απαγορεύει την αμοιβή, 
αλλά αντιθέτως επιθυμεί να πληρωθεί 
ο ιατρός για την εργασία του. 
- Μιλήστε μας για τον Ασκληπιό.
- Η διαφοροποίηση, που θα μπορούσαμε 
να κάνουμε, είναι η εξής: Ο μεν Ασκληπιός 
ήταν θνητός βασιλιάς στην Τρίκη της Θεσσαλίας,
 τα δε παιδιά του, ο Μαχάων και ο Ποδαλήριος,
 πολέμησαν στην Τροία. Είναι ο Ασκληπιός, 
που συνέλεξε την εμπειρική, έως τότε, ιατρική γνώση. 
Πήγε στο Πήλιο, στον Κένταυρο Χείρωνα, έμαθε
 για την χρήση των φυτών, ποια βοηθάνε 
την μία αρρώστια, ποια την άλλη.
 Θεράπευε ακούραστος, τόσο που ο Δίας τον σκότωσε, 
επειδή ζημίωνε τον Άδη. 
Ήδη όμως ο γιος του ο Ποδαλήριος είναι παθολόγος, 
ο Όμηρος τον λέει διαιτητικό, ενώ ο Μαχάων 
είναι ήδη χειρουργός. Αυτό σημαίνει, ότι
 οι γνώσεις του Ασκληπιού, τις οποίες μετέδωσε,
 ήταν πάρα πολλές. Ο Ιπποκράτης έβγαλε 
την εμπειρική Ιατρική από την πρακτική και έκανε
 μία καθαρά επιστημονική Ιατρική. 
Η Ιερά Νόσος, η επιληψία, δεν έρχεται από το θεό, 
αλλά έχει τα ίδια στοιχεία ακριβώς
 με οποιαδήποτε άλλη ασθένεια.
 
Κρανία του 10.000 π.Χ., τα οποία έχουν
 υποστή κρανιοανατρήσεις. 
Οι στρογγυλεμένες οπές αποδεικνύουν,
 ότι τουλάχιστον κάποιοι από τους ασθενείς 
επέζησαν των πρώτων αυτών
 εγχειρητικών προσπαθειών. 
(Πηγή: Αρχείο καθηγητή Στ. Γερουλάνου.)
- Τα Ασκληπιεία πόσο επέδρασαν στην εξέλιξη
της Ιατρικής;
- Τα Ασκληπιεία θα μπορούσαμε να τα παρομοιάσουμε 
με τα σανατόρια του 19ου αιώνα και των αρχών
 του 20ου. Τα σανατόρια αντέγραψαν ο,τι γινόταν 
στα Ασκληπιεία. Τα Ασκληπιεία δεν θεράπευαν οξείες
 ασθένειες αλλά χρόνιες. Για να πας στο Ασκληπιείο
 της Επιδαύρου, έπρεπε να πάσχeiς από ρευματισμούς, δερματοπάθειες, κάτι στα μάτια, 
όχι από οξεία σκωληκοειδίτιδα. 
Τα οξέα νοσήματα 
δεν θεραπεύονταν σε αυτά τα κέντρα. 
Πιθανώς στα τοπικά θεραπευτικά κέντρα.
- Δηλαδή υπήρχαν τοπικά θεραπευτικά κέντρα 
σε κάθε περιοχή; Υπήρχε εθνικό Σύστημα Υγείας 
και Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης, όπως 
θα λέγαμε σήμερα;
- Ε.Σ.Υ. βέβαια δεν υπήρχε, αλλά θεραπευτικά 
κέντρα σίγουρα. Κάθε πόλη είχε το Ασκληπιείο της, 
ανάλογο μάλιστα με τα σανατόρια του 19ου αιώνα.
 Επίσης υπήρχαν αναμφισβήτητα 
και οι πρώτες βοήθειες. Όλο αυτό όμως που βλέπουμε
 σε ένα σανατόριο, δηλαδή να είναι ο αέρας καθαρός, 
να είναι ξηρός, να ανοίγει η ψυχή, να απασχολείται 
ο ασθενής με γυμναστική, θέατρο και με πάρα
 πολλές δραστηριότητες, να του δίνουν διαφορετικές
 δίαιτες ανάλογα με την περίπτωση, θεμελιώθηκε
 στα Ασκληπιεία. Από τα Ασκληπιεία είναι 
που προέκυψε η αρχαία ελληνική Ιατρική 
και πολύ αργότερα τα σανατόρια. Εκεί γεννήθηκε
 η Γνώση, την οποία κωδικοποίησε ο Ιπποκράτης 
και ο Γαληνός αργότερα. 
Την κατέγραψαν, και με αυτόν τον τρόπον έγινε 
γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ μέχρι τότε 
παρέμενε ένα μυστικό μεταξύ των ιατρών. 
- Υπήρχαν αντισυλληπτικά στην αρχαιότητα;
- Ναι, υπήρχαν προφυλακτικά, κατασκευασμένα 
είτε από λεπτό δέρμα είτε από μεταποιημένο έντερο ζώου. 
Αυτό μεταφέρθηκε στην Αναγέννηση, με πιο γνωστό 
χρήστη τον Καζανόβα, που χρησιμοποιούσε 
προφυλακτικά από έντερο προβάτου. 
Η χρήση του οίνου στην αρχαία Ιατρική
- Έχετε διατυπώσει την άποψη, ότι οι αρχαίοι
 γιατροί χρησιμοποιούσαν το κρασί ως αντισηπτικό
 και θεραπευτικό μέσο εναντίον πολλών ασθενειών.
- Οι αρχαίοι ιατροί χρησιμοποιούσαν τον οίνο, 
όχι το κρασί, ως αντισηπτικό. Η διαφορά μεταξύ 
κρασιού και οίνου είναι, ότι το κρασί προέρχεται
 από την ανάμειξή του με το νερό. 
«Δος μοι κράσιν οίνου», δηλαδή «δώσε μου κρασί 
ανακατεμένο με νερό», έλεγαν στον ταβερνιάρη,
 αλλά αργότερα αυτή η φράση παρέμεινε 
στην καθομιλουμένη ως: «δώσε μου κρασί». 
Ενώ η λέξη οίνος υπονοεί τον άκρατο οίνο, δηλαδή
 το ανόθευτο κρασί. Στην αρχαιότητα αραίωναν
 τον οίνο, και όλοι νομίζαμε μέχρι και πριν 
από 20 χρόνια, ότι το έκαναν, για να μην μεθύσουν. 
Σήμερα όμως αντιλαμβανόμαστε, ότι ο λόγος
ήταν άλλος χάρις στον καναδό γιατρό Μίλερ, 
ο οποίος μας απέδειξε, ότι, εάν ανακατέψεις 
ένα μέρος κρασιού με εννέα μέρη νερού, 
τότε σκοτώνει τα κολοβακτηρίδια,
 την σαλμονέλα του τύφου και το δονάκιο της χολέρας. 
 
Οι αντισηπτικές ιδιότητες του οίνου ήταν γνωστές
 κατά την αρχαιότητα. Στην αριστερή φωτογραφία 
φαίνεται κρατήρας για την ψύξη του οίνου. 
Δεξιά εικονίζεται ο ίδιος κρατήρας σε τομή.
Έπρεπε όμως το μείγμα να παραμείνει τουλάχιστον
 5-6 ώρες, και γι’ αυτό προσερχόταν στο σπίτι 
ο τρικλινάριος, πριν μεσουρανήσει ο Ήλιος έτσι,
 ώστε μέχρι το βραδάκι να έχει απολυμανθεί το νερό. 
Όλοι νομίζαμε, ότι το αλκοόλ, που έχει μέσα, 
δρούσε ως αντισηπτικό, αλλά όταν νερώσετε ένα κρασί, 
που έχει 15% αλκοόλ, θα σας μείνει 
το 1,5% αυτού του αλκοόλ. Δεν είναι λοιπόν το αλκοόλ, 
όπως απέδειξε ο Καναδός επιστήμων, που βοηθάει, 
αλλά είναι οι πολυφαινόλες, οι οποίες υπάρχουν 
μέσα στα κρασιά, τόσο στο λευκό, κυρίως 
όμως στο κόκκινο κρασί. Ως εκ τούτου οι φίλοι, 
που καλούσαν τότε στο σπίτι, δεν κινδύνευαν
 να πάθουν διάρροιες. Το λάδι και το κρασί
 χρησιμοποιήθηκαν και από τον Ιπποκράτη αλλά 
και από τους μεταγενέστερους. Τοποθετούνταν
 επάνω στην πληγή του τραύματος, και μετά 
έρριχναν κρασί και στον επίδεσμο, ώστε πάλι 
οι πολυφαινόλες να δράσουν ως αντισηπτικό.
Για τον πυρετό χρησιμοποιούσαν τον λευκό οίνο,
 διότι είναι πολύ πιο ελαφρύς, πολύ πιο εύπεπτος
 από τον ερυθρό, είναι δροσερός, 
προσφέρει περισσότερες θερμίδες 
και η μεγάλη δόση του δημιουργεί πολύ
 λιγότερη τάση προς εμετό. Και η λέξη νερό
 άλλωστε προέρχεται από το «νεαρόν ύδωρ», 
δηλαδή το φρέσκο ύδωρ, «δος μοι νεαρόν ύδωρ».
Ο Γαληνός πρόδρομος της πενικιλλίνης
Στον Όμηρο υπάρχει ένα σημείο, όπου μας λέει, 
ότι «ο τρώσας και ιάσεται». 
Ο Τήλεφος, που είχε τραυματιστεί από τον Αχιλλέα, 
επιστρέφει σ’ εκείνον, για να τον γιατρέψει, 
και βλέπουμε, ότι ο Αχιλλέας ξύνει τα άρματά του 
πάνω από την πληγή. Και πάλι ο Καναδός ιατρός 
Μίλερ μας απέδειξε, ότι τα ρινίσματα χαλκού, 
όταν πέσουν επάνω σε μία πληγή, δημιουργούν 
στατικό ηλεκτρισμό, αλλάζοντας τον στατικό
 ηλεκτρισμό της μεμβράνης του βακτηρίου, 
και έτσι δεν μπορεί να πολλαπλασιασθεί. 
Μολονότι δεν το χρησιμοποιούμε σήμερα,
 οι ιατρικές γνώσεις, που συναντάμε στην Ιλιάδα, 
είναι εκπληκτικές και ίσως στο μέλλον να επανέλθουν.
Το πρώτο αντισηπτικό, που γνωρίζουμε, 
και το οποίο είναι καταγεγραμμένο 
σε ένα πλακίδιο της Γραμμικής Β της Κρήτης,
 είναι το δίκταμο. Το έκαναν και εξαγωγή 
στην Αίγυπτο ως αντισηπτικό και αιμοστυπτικό 
συγχρόνως. Έτριβαν τα φύλλα και τα τοποθετούσαν
 επάνω στην πληγή. Επίσης χρησιμοποιούσαν 
το μέλι ως αντισηπτικό και ισχυρό αντιβιοτικό. 
Ο Γαληνός πάλι χρησιμοποιεί την μούχλα πάνω 
από τις πληγές, από την οποία προέκυψε η πενικιλίνη. 
Ο γιατρός Ιάπυξ περιποιείται τον πληγωμένο 
από βέλος Αινεία. Στην απεικόνιση αυτή ο Ιάπυξ 
είναι έτοιμος να εξαγάγει με μία λαβίδα 
την αιχμή του βέλους από το ανοιχτό τραύμα
 του δεξιού μηρού. Η επούλωση της πληγής όμως, 
θα επιτευχθεί μόνο με τη βοήθεια του θεραπευτικού 
βοτάνου, που φέρνει η ίδια η Αφροδίτη,
 η μητέρα του Αινεία. Ο Ιάπυξ θα τοποθετήσει 
το κρητικό θεραπευτικό βότανο δίκταμο, 
ένα από τα πρώτα απεικονιζόμενα
 χημειοθεραπευτικά 
(αναφέρεται σε Μινωική πινακίδα της β  χιλιετίας π.Χ.
 ως εξαγώγιμο αγαθό από την Κρήτη στην Αίγυπτο), 
πάνω στο τραύμα, και αυτό θα επουλωθεί, όπως
 εξιστορεί ο Βιργίλιος. Τοιχογραφία από την Πομπηία,
οικία του Σιρίκου (α΄ αι. μ.Χ).
Το χώμα χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται
 ακόμη σαν φάρμακο από την Εποχή του Ομήρου. 
Μην ξεχνάμε, ότι άφησαν τον Φιλοκτήτη στην Λήμνο,
 διότι το χώμα της Λήμνου, η Λημναία Γη
 όπως την ονόμαζαν, ήταν ήδη γνωστή
 για τις ιδιότητές της, και ήξεραν, ότι παραμένοντας 
ο Φιλοκτήτης στην Λήμνο και τοποθετώντας συχνά 
επάνω στην πληγή, που είχε προκληθεί
 από το δάγκωμα ενός δηλητηριώδους φιδιού, 
το Λημναίο χώμα θα θεραπευόταν. 
Δεν είναι τυχαίο, που έμεινε εκεί ο Φιλοκτήτης. 
Δεν τον εγκατέλειψαν όπως νομίζουμε, επειδή
 δεν μπορούσε να πολεμήσει, μπορούσαν
 να τον πάρουν μαζί τους, αλλά ήταν
 σίγουροι, ότι θα θεραπευόταν.