Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Η τροχοβίλα που κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά είναι ένα σωστό όνειρο.

Κατάμαυρο και «κακό» απ’ έξω, λευκό και ξεπλυμένο εσωτερικά, 
το Land Ark RV μοιάζει κυριολεκτικά με βίλα που πήρε τα βουνά και τα λαγκάδια.

Με τον υπέροχο σχεδιασμό του και τα άφθονα ανοίγματα, 
δεν μοιάζει με τα γνωστά οχήματα αναψυχής.
Εδώ θα βρεις πλήρως λειτουργική και εξοπλισμένη κουζίνα, μπανιέρα 
σε κανονικό μέγεθος και άφθονους χώρους 
για να ζήσουν και να κοιμηθούν έξι άνθρωποι!
Και να χωρέσουν και τα μπαγκάζια τους χωρίς πρόβλημα.

Ένα σπίτι που είναι για τον δρόμο, ένα όνειρο 118.000 ευρώ (139.900 δολαρίων) 
αν και θα ορκιζόσουν πως εκεί μέσα θα μπορούσες να μείνεις για πάντα…
Δικό μας σχόλιο:
Σίγουρα και το ποσό των 118.000 Ευρώ
δεν παύει να είναι ένα άπιαστο όνειρο.....

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Κόρινθος: Είναι απαράδεκτο να μην έχουν νερό οι ντουζιέρες και αυτήν την εποχή! (2 φωτογραφίες)


Αν δεν θέλετε να δώσετε νερό σε όλες υπάρχει τρόπος 
να τροφοδοτήσετε με νερό τουλάχιστον
σε 2 με 3 σημεία όπου κολυμπάει ο κόσμος.

Ένα άρθρο του Θανάση Μαυρίδη για την άσκηση βίας στον Δήμαρχο.

Οι δικοί μας και οι δικοί τους … τραμπούκοι! 
Ή όταν οι Καρανίκες γράφουν ανακοινώσεις.
Οι τραμπούκοι που επιτέθηκαν στον Γιάννη Μπουτάρη 
δεν ήταν αγανακτισμένοι πολίτες αλλά ακροδεξιοί. 
Πίσω από αυτή την τοποθέτηση η κυβέρνηση και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας 
προσπαθούν να αποσιωπήσουν τις μεγάλες ιστορικές τους ευθύνες
 για τα φαινόμενα βίας. 
Από τους αγανακτισμένους στις πλατείες, στον Ρουβίκωνα και στην ωμή βία 
στην Θεσσαλονίκη. 
Ήταν στόχος, έγινε πράξη: Η Αριστερά είναι στην κυβέρνηση.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα γιαούρτια σε βάρος υπουργών του ΠΑΣΟΚ 
μετά το πρώτο μνημόνιο; 
Κατά τον κ. Τσίπρα υπάρχει μία … διαφορά: Εκείνοι ήταν απλά 
αγανακτισμένοι πολίτες που ήθελαν να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στα μνημόνια. 
Ενώ αυτοί που κτύπησαν τον Γιάννη Μπουτάρη είναι μόνο ακροδεξιοί. 
Με βάση αυτή την συλλογιστική να υποθέσουμε ότι αν ο Γιάννης Μπουτάρης 
έπεφτε θύμα ξυλοδαρμού το 2012, αυτό θα ήταν απολύτως δικαιολογημένο, 
καθώς ήταν στην φούντωση του το κίνημα των αγανακτισμένων. 
Μπορούμε, επίσης, να υποθέσουμε ότι αν οι επιτιθέμενοι δεν ήσαν ακροδεξιοί 
αλλά ακροαριστεροί, δεν θα υπήρχε ιδιαίτερο πρόβλημα
Να μας συγχωρούν εκεί στο Μαξίμου για τα άλματα λογικής 
στα οποία συμμετέχουμε, αλλά ας μην αφήσουν άλλη φορά τους Καρανίκες
 να βγάλουν ανακοίνωση. 
Τουλάχιστον για τόσο σοβαρά θέματα.

Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση δεν καταγγέλλει ανοικτά την βία απ’ όπου
 κι αν προέρχεται. Δίνει ιδεολογικό πρόσημο και στην βία!
 Για τους κυβερνητικούς φωστήρες υπάρχει Δεξιά και Αριστερά βία 
και μέσα απ’ αυτόν τον διαχωρισμό προκρίνουν – σαφώς- την Αριστερή βία! 
Ότι υπάρχουν Δεξιοί και Αριστεροί τραμπούκοι, αυτό είναι γεγονός. 
Εδώ η ενδοοικογενειακή βία είναι μία πραγματικότητα και θα έλειπαν 
τέτοια φαινόμενα από την πολιτική ζωή;
 Μία κυβέρνηση, όμως, που θέλει να είναι η κυβέρνηση όλων των Ελλήνων
 οφείλει να προστατεύσει όλους τους Έλληνες έναντι εκείνων που παρανομούν. 
Κι όσοι ασκούν βία παρανομούν. Αλλά δεν θέλουν αυτό, δεν τους ενδιαφέρει 
να είναι μία κανονική κυβέρνηση μιας κανονικής χώρας.

Τρέφονται από την βία, από την ένταση. 
Γι αυτούς ο Ρουβίκωνας δεν ασκεί βία. 
Κάνει μόνο εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, με όπλα βαριοπούλες και σφυριά. 
Αυτοί είναι οι «καλοί τραμπούκοι».
 Οι άλλοι οι «κακοί τραμπούκοι».

Παρακολουθώντας κανείς την συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης 
δεν μπορεί παρά να εκφράσει την απογοήτευσή του. 
Και να διαπιστώσει ότι η βία έχει περάσει περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε
 στην κοινωνία μας. 
Οι πολλοί σπόροι ρίχτηκαν στην εποχή των αγανακτισμένων κι έχουν πιάσει ρίζες!
 Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κρύψει το Μαξίμου. 
Την συμμετοχή του σε ένα παιγνίδι των άκρων που έχει τραυματίσει σοβαρά 
την ίδια την Δημοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση 
δεν καταδικάζει ως φαινόμενο την βία. 
Μα τι λέμε! 
Εδώ ο πρωθυπουργός της χώρας δεν επισκέφτηκε στο νοσοκομείο
 τον πρώην πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, θύμα τρομοκρατικής ενέργειας…
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr

Αναμνηστικές από την Μικρασιατική Εκστρατεία.




Όταν στις πλατείες ζεσταινόταν το "αυγό του φιδιού" (φωτογραφίες)







Δικό μας σχόλιο:
Αφορμή να θυμηθώ αυτές τις φωτογραφίες 
μου έδωσε ένα κείμενο που παραθέτω.
Απαραίτητη διευκρίνηση:
Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με όποια μορφή βίας
 και όχι μόνο την σωματική αλλά και την άλλη 
που ασκείται με πολλούς τρόπους σε ιδεολογικό επίπεδο.
(Συκοφάντηση, για παράδειγμα του ιδεολογικού αντιπάλου)
Το κείμενο που διάβασα εδώ:
Το κίνημα των αγανακτισμένων που χρησιμοποιήθηκε 
ως αγωγός για την έφοδο στο Μέγαρο Μαξίμου 
της παρέας του Αλέξη Τσίπρα, του Νίκου Καρανίκα 
και άλλων πολλών, εκμεταλλεύτηκε κατά το παρελθόν
 ακόμα και τις παρελάσεις. 
Οι τότε «αγανακτισμένοι» από τα μνημόνια 
και τις πολίτικες λιτότητας, χρησιμοποίησαν
 αυτή την ημέρα μνήμης,(28-10-2011), προκειμένου 
να ικανοποιήσουν τον πολίτικο τους ακτιβισμό
 και να σπεκουλάρουν, να σπιλώσουν 
και να ασκήσουν πολιτική στο όνομα ενός «δήθεν» 
κυρίαρχου, αντιμνημονιακού, αγανακτισμένου λαού. 
Ενός λάου που χειροκροτούσε τα φάσκελα
 στους θεσμούς, που τραγουδούσε εν χορό 
να καεί η βουλή, που εύχονταν 
να είχαμε γίνει Αργεντινή και αδημονούσε 
για την στιγμή των ελικοπτέρων και των στρατοδικείων. 
Ενός λαού που πέρασε μέσα σε λίγους μήνες 
από το "έξω οι προδότες και οι Γερμανοτσολιάδες", 
στον εθνικοσοσιαλισμό χωρίς κάγκελα,
 με χουντικές θύμησες και τσάμικα στο Σύνταγμα, 
υπό τις ευλογίες του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ 
και του… Καμμένου. 
Κι αν σήμερα, οι τότε αγανακτισμένοι, στέκονται
 με τα κοστούμια τους στη πρώτη σειρά, τότε,
 έδιωχναν ακόμα και με τη βία
 τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 
Τον έδιωχναν από τη Θεσσαλονίκη, 
για να κάτσουν αυτοί και ο «κυρίαρχος λαός» 
να νιώσει περήφανος, όπως στη διαπραγμάτευση
 ή το δημοψήφισμα. 
Το 2011 ματαιώθηκε για πρώτη φορά η παρέλαση 
στην Θεσσαλονίκη.
 Ματαιώθηκε, ύστερα από οργανωμένο πογκρόμ 
των στελεχών, όλων αυτών των «περιέργων» 
κινημάτων που είχαν ξεπηδήσει εκείνη την περίοδο 
στην χώρα. Στελέχη που τα είδαμε στη συνέχεια 
να πολιτεύονται με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτοί που σήμερα με ευκολία βαφτίζουν
 τους κάθε λογής διαμαρτυρόμενους ακροδεξιούς
 τραμπούκους διαβάστε τι είπαν 
για τους τραμπουκισμούς κατά του Παπούλια.
 «Οι διαμαρτυρίες ήταν ο καλύτερος φόρος τιμής
 στην επέτειο» ανέφερε ο εκπρόσωπος Τύπου 
του Συνασπισμού κ. Π. Σκουρλέτης. 
Είπε ότι «οι διαμαρτυρόμενοι ήθελαν να μπει τέλος
 στον κατήφορο της χώρας
 και κατηγόρησε την κυβέρνηση
 ότι έχει σπείρει ανέμους και θερίζει θύελλες».
 Επίσης καμιά ανακοίνωση 
για τους νεκρούς της Μαρφίν, για την οποία υπόθεση 
οι φυσικοί αυτουργοί παραμένουν ατιμώρητοι 
οι δε ηθικοί αυτουργοί μας κυβερνούν 
με περίσσια υποκρισία και θράσσος.
αναγνωστης

Κόρινθος- 1977: Αναμνηστική από το σπίτι που υπήρχε στο αρχαίο λιμάνι του Λεχαίου


Κόρινθος: Αναμνηστική από την δεκαετία του 60 μπροστά από τις παράγκες.


Τι ακριβώς ισχύει με το ελεύθερο κάμπινγκ;

«Πάμε ελεύθερο κάμπινγκ φέτος;». 
Απολαμβάνω τον καφέ μου και τη συζήτηση της παρέας των πιτσιρικάδων 
στο διπλανό τραπέζι.
 Το καλοκαίρι σχεδόν έφτασε και άρχισαν ήδη οι συζητήσεις για τις διακοπές. 
Τέσσερα αγόρια, όχι μεγαλύτερα από 20 χρονών, κάνουν σχέδια για να πάνε 
για πρώτη φορά ελεύθερο κάμπινγκ. 
Όχι χωρίς προβληματισμό, καθώς γνωρίζουν ότι η νομοθεσία δεν το επιτρέπει. 
Και πάλι όμως φαίνονται διατεθειμένοι να ρισκάρουν «αν σκάσουν οι μπάτσοι»,
 όπως λένε, για την εμπειρία.

Το ζήτημα του ελεύθερου κάμπινγκ στην Ελλάδα επανέρχεται στην επικαιρότητα
 κάθε καλοκαίρι και παραμένει ένα ζήτημα που διχάζει.
 Και όμως, ολοένα και περισσότεροι είναι εκείνοι που επιλέγουν 
τον συγκεκριμένο τρόπο καλοκαιριών διακοπών. 
Οικονομική δυσκολία ή ανάγκη χαλάρωσης στη φύση
 (ο καθένας για τους λόγους του) επιμένει, γνωρίζοντας ότι υπάρχει 
το ρίσκο να τον πιάσουν.

Τι προβλέπει όμως η νομοθεσία;
 Το βασικό νομοθέτημα σχετικά με το ελεύθερο κάμπινγκ
 είναι ο Νόμος 392/1976, (ΦΕΚ Α’ 199/1976), με τίτλο «Περί ιδρύσεως 
και λειτουργίας χώρων οργανωμένης κατασκηνώσεως (κάμπινγκ) 
και άλλων τινών διατάξεων». 
Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο νόμο, «απαγορεύεται η εγκατάσταση σκηνών 
ή στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, 
παρυφές δημόσιων δασών, δάση, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους, 
καθώς και η φιλοξενία πέραν του ενός τροχόσπιτου από καταστηματάρχες ή ιδιώτες».

Με τροποποίηση το 2012 -άρθρο 38 του Νόμου 4055/2012 (ΦΕΚ Α’ 51/ 12.3.2012)- 
προβλέπει ότι η ελεύθερη κατασκήνωση τιμωρείται με κράτηση 
και όχι με φυλάκιση πλέον έως έξι μήνες ή με πρόστιμο έως 3.000 ευρώ. 
Πέρα όμως από την ποινή αυτή, προβλέπεται και μία διοικητική κύρωση, 
ένα πρόστιμο ύψους 300 ευρώ.

Ένας κατασκηνωτής μπορεί κάποιος να συλληφθεί αυτεπάγγελτα
 με τη διαδικασία του αυτοφώρου, σύμφωνα με παλαιότερες δηλώσεις
 του δικηγόρου Γιώργου Νικολακόπουλου στο newsbeast.gr. 
Την κατηγορία για ελεύθερο κάμπινγκ μπορεί να επιβαρύνουν παράμετροι
 που σχετίζονται με το εάν κάποιος έχει κατασκηνώσει σε δάσος 
και έχει ανάψει φωτιά, δεδομένου ότι υπάρχει απειλή για πυρκαγιά. 
Επίσης, η σύλληψη μπορεί να συνοδεύεται από ρύπανση του περιβάλλοντος, 
γεγονός που μεγεθύνει τις κατηγορίες εις βάρος του.

Τι γίνεται τελικά στην πράξη με το ελεύθερο κάμπινγκ;
Παρά τη σχετική νομοθεσία και τις συλλήψεις που γίνονται και ανακοινώνονται 
στη διάρκεια του καλοκαιριού από την Ελληνική Αστυνομία,
 οι λάτρεις της ελεύθερης κατασκήνωσης δεν πτοούνται και παραμένουν πιστοί 
σε αυτόν τον εναλλακτικό τρόπο διακοπών. Και είναι αρκετοί.

Στην Ελλάδα, υπάρχουν τοπικές αρχές περισσότερο και λιγότερο «ανεκτικές» 
απέναντι στους κατασκηνωτές. 
Σε ανακοινώσεις τους τα προηγούμενα χρόνια, δημοτικές αρχές, 
όπως της Ικαρίας και της Σαμοθράκης, έχουν… υπενθυμίσει 
πως το ελεύθερο κάμπινγκ απαγορεύεται. 
«Η επιλογή του ελεύθερου camping από ένα μέρος των επισκεπτών, 
δε μπορεί να στερεί το δικαίωμα της πρόσβασης-χρήσης των παραλιών 
από όλους τους υπόλοιπους επισκέπτες και κατοίκους του νησιού»,
 τόνιζε χαρακτηριστικά ο δήμος Ικαρίας στην ανακοίνωσή του.

Και ο δήμος Σαμοθράκης έχει χρειαστεί να δώσει διευκρινίσεις 
για την ελεύθερη κατασκήνωση προς τους επισκέπτες του νησιού, 
τονίζοντας ότι σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία απαγορεύεται
 σε όλο το νησί η ελεύθερη κατασκήνωση.
 «Η ελεύθερη κατασκήνωση λόγω της ορεινής και πυκνόφυτης φύσης 
του νησιού ενέχει πολλαπλούς κινδύνους τόσο για τους κατασκηνωτές
 όσο και για τους μόνιμους κατοίκους ενώ δημιουργεί εστίες ρύπανσης
 ιδιαίτερα σε δύσβατα σημεία και στα ρέματα», τόνισε ο δήμος.

Άλλες περιοχές είναι πάλι περισσότερο… ελαστικές ως προς το συγκεκριμένο 
ζήτημα, παρά τη νομοθεσία. 
Ένας από τους λόγους είναι οικονομικός, η στήριξη δηλαδή των τοπικών 
επιχειρήσεων από τους κατασκηνωτές. 
Υπάρχουν περιοχές όπου οι κατασκηνωτές πηγαίνουν χωρίς ιδιαίτερο άγχος. 
Ξέρουν ότι δύσκολα θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα, ενώ υπάρχουν αρκετοί 
που κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ επί χρόνια σε συγκεκριμένες περιοχές
 χωρίς να έρθουν ποτέ αντιμέτωποι με την αστυνομία.

Η Τήλος, για παράδειγμα, θεωρείται ένα φιλικό προς τους ελεύθερους
 κατασκηνωτές νησί, με τις αρχές του να έχουν εγκαταστήσει κοινόχρηστες
 υποδομές, ντουζιέρες και τουαλέτες. 
Χαρακτηριστικό είναι πως σε παλιότερες δηλώσεις της στην εφημερίδα
 «Ελευθεροτυπία», η δήμαρχος του νησιού τόνιζε
 πως «δεν είναι αρμοδιότητα του δήμου να κυνηγάει τους κατασκηνωτές». 
Σύμφωνα με την κ. Μαρία Καμμά-Αλιφέρη, «πέραν τούτου,
 η κοινωνία της Τήλου τούς θέλει και τους έχει ανάγκη. 
Χάρη στη δική τους παρουσία δουλεύουν τα εστιατόρια και τα μίνι μάρκετ. 
[…] όχι απλώς δεν ενοχλούν κανέναν, αλλά πολλές φορές που χρειάστηκε
 κάτι το νησί, πολλοί από αυτούς μάς έχουν βοηθήσει».

Πριν από περίπου έναν χρόνο, μια ερώτηση προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης
 και Εσωτερικών που υπέγραφαν 39 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ 
έθετε το θέμα της ελεύθερης κατασκήνωσης. 
«Η θερινή περίοδος πλησιάζει, και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, 
πληθαίνουν οι φωνές που τάσσονται υπέρ τις ανεμπόδιστης,
 οικονομικά ανέξοδης και υπεύθυνης απόλαυσης της φύσης, 
μέσα από την ελεύθερη κατασκήνωση», ανέφεραν οι βουλευτές, 
ενώ σχετικά με τη νομοθεσία σημείωναν ότι «οι συγκεκριμένες διατάξεις
 έχουν ξεπεραστεί από το πνεύμα της εποχής μας, τυποποιούν 
ένα ψευτοέγκλημα και είναι ηθικά, νομικά και κοινωνικά ανεπίτρεπτες».

Η πρόταση για αποποινικοποίηση της ελεύθερης κατασκήνωσης
 άνοιξε και πάλι τη συζήτηση και προκάλεσε αντιδράσεις, ενώ δεν ήταν λίγοι 
εκείνοι που σχολίασαν ειρωνικά ότι «τα λύσατε 
όλα και τώρα ασχολείστε και με αυτό».

Από την άλλη πλευρά, ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Κάμπινγκ 
και πρόεδρος της αντίστοιχης Ένωσης στη Χαλκιδική, 
Αντώνης Δεληδημητρίου, είχε καταγγείλει σε δηλώσεις του 
στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού - Μακεδονικού Πρακτορείου 
Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», ότι «τουλάχιστον 8 εκατομμύρια
 διανυκτερεύσεις χάνονται πανελλαδικά» από τα οργανωμένα κάμπινγκ
 λόγω της «άγριας ελεύθερης κατασκήνωσης που βρίσκεται σε έξαρση».
 «Η ελεύθερη κατασκήνωση βλάπτει την εικόνα της Ελλάδας 
και τον τουριστικό κλάδο, δημιουργούνται εστίες μόλυνσης
 από τα σκουπίδια και ενίοτε κίνδυνοι πυρκαγιάς», σύμφωνα με τον ίδιο.

Η διαμάχη ανάμεσα στους υπέρ και τους κατά κρατά χρόνια ολόκληρα, 
με την κάθε πλευρά να προβάλει τα δικά της επιχειρήματα. 
Γεγονός παραμένει πάντως ότι παρά την ύπαρξη της σχετικής νομοθεσίας,
 το ελεύθερο κάμπινγκ υπάρχει στις ελληνικές παραλίες και όχι μόνο,
 κερδίζοντας ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές
 της κατάργησης της απαγόρευσης.
 Μια κατάργηση, που εφόσον γίνει πράξη, καλείται πάντως να δώσει λύση
 στα ζητήματα της προστασίας του περιβάλλοντος και της ελεύθερης
 πρόσβασης όλων των ανθρώπων στις υπέροχες ελληνικές παραλίες.
Γράφει
η Ιουλία Κιλέρη
Δύο σχόλια αναγνωστών της ιστοσελίδας της πηγής μας.