Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Τότε και μόνο τότε θα χαθούμε σαν έθνος.

Διόλου δεν έφυγαν
Αναπνέουν ακόμη εδώ.
Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη.
Υπάρχει το άρωμά τους.
Αγριολούλουδα που επιμένουν.

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους,
βεβήλωσαν τα ιερά τους,
έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους
κι έκαψαν τα γραφτά τους.
Υπάρχουν ακόμη εδώ!

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος
 τους ιερούς ναούς τους.
Ξερίζωσαν τη θύμησή τους;

Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους.
Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε.
Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι.
Αναπνέουν ακόμη.
Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ.
Όσες γενιές και να περάσουν.
               Πάν Καρτσωνάκης
They never left.
They still breathe in here.
Like the flowers in springtime.
Their perfume exists.
Wildflowers that persist.

What if their temples are ravaged,their sacred places
are desecrated,their statues are broken
and their writings are burned .
 They are still here!

Their sacred temples were destroyed and demolished.
But their remembrance was not washed out?

No, they never left their homeland.
There are always in the soil 
that once gave them birth.
They never left hunted away.
They still breathe.
Their perfume is still here.
 For as many generations will pass through.
Pan Kartsonakis
Έχουν μνήμες οι πέτρες. 
Των κεραμικών τα όστρακα
 και των μαρμάρινων γλυπτών τα θραύσματα
 λένε ιστορίες. 

Έχουν οξειδωθεί με αναμνήσεις
 και οι αιώνες έχουν επάνω τους σταλάξει ιστορίες 
που κανείς, σωστά, δεν μπορεί να διαβάσει
 παρεκτός ποιητές και αλαφροΐσκιωτοι,
 σαλιγκάρια και πεταλούδες . . . .
 . . κανένας άλλος καλλίτερα. 

Έχουν μνήμες οι πέτρες . . . . 
Έτσι όπως και τα κύτταρα. 
Καρτσωνάκης Πάν 2009
The stones can recall. 
The ceramic sherds and the pieces
 of the marble sculptures, 
have stories to tell.
 They've been oxidized with memories 
and the centuries 

have dripped on them stories
 that no one can read, 
in the right way, 
except the poets and the "moonstrucked", 
the snails and the butterflies ... 
nobody else could. 

Stones can recall. . . . . . . . . 
Like bodycells do, the same way.
 Kartsonakis Pan 2009
Αν ξεχάσουμε, τη γλώσσα μας 
και ποιου πολιτισμού είμαστε κληρονόμοι
σε ποια χώματα είχαμε την τιμή
να γεννηθούμε και να κατοικούμε
τότε και μόνο τότε θα χαθούμε.
Ε, λοιπόν όχι.....
.........δεν μπορούμε να ξεχάσουμε!

Μια φωτογραφία αρχείου από χειρουργείο στο παλίό Γ.Κ.Ν Κορίνθου.

Αναγνωρίζετε κάποιον;
Άκρη αριστερά ο πατέρας μου
Κων/νος Γ. Καρτσωνάκης

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Απόφαση - βόμβα του ΣτΕ: Χάνουν οι Δήμοι τη διαχείριση των παραλιών.

Σοβαρό ζήτημα προκύπτει για πολλούς δήμους 
της χώρας, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των παραλιών. 
Το Ε’ τμήμα του ΣτΕ με την 646/2015 απόφασή του
 έκρινε παράνομη τη μαζική παραχώρηση αιγιαλού 
και παραλίας στους ΟΤΑ. 
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε 
ότι ανήκουν στη δημόσια κτήση και προορίζονται 
για άμεση εξυπηρέτηση των πολιτών. 
Η απόφαση αυτή βάζει… μπουρλότο στον σχεδιασμό
 των δήμων που εκμεταλλεύονταν τις παραλίες, 
αλλά ταυτόχρονα αφήνει κι ένα μεγάλο κενό 
στην αξιοποίηση, στη φύλαξη 
και στην εν γένει προστασία των ακτών.
 Δεν έχουν γίνει πολλές λεπτομέρειες γνωστές
 για την υπόθεση ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες
 το Ε’ τμήμα παραπέμπει την υπόθεση στην Ολομέλεια 
του συμβουλίου η οποία και θα κρίνει οριστικά
 την υπόθεση που έφτασε στο ανώτατο διοικητικό
 δικαστήριο της χώρας μετά από προσφυγή
 που είχε κάνει πριν 4 χρόνια 
ο δικηγορικός σύλλογος Αθηνών.

Ποια είναι η πασίγνωστη αλυσίδα φούρνων, βιτρίνα κυκλώματος μαστροπών;

Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τεράστιο
 κύκλωμα μαστροπών, το οποίο σύμφωνα
 με το κατηγορητήριο κρύβεται πίσω
 από πασίγνωστη αλυσίδα αρτοποιείων 
σε ολόκληρη τη χώρα, έρχονται στο φως
 της δημοσιότητας από το βούλευμα του Συμβουλίου 
Εφετών που αποκαλύπτει το Έθνος. 

Από αυτό αποκαλύπτεται πώς οι κοπέλες εκδίδονταν
 παρά τη θέληση τους, για να «ξεχρεώσουν»
 τη βίζα τους στην Ελλάδα, πως συντηρούνταν 
με κοκαΐνη για να μην αντιδρούν 
και πως κρατούνταν φυλακισμένες.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το ρεπορτάζ, 
το Νοέμβριο του 2008 η αστυνομία, σε συνεργασία 
με την Ιντερπόλ συνέλαβαν 23 άτομα ως μέλη σπείρας σωματεμπορίας. Η επιχείρηση είχε την κωδική
ονομασία «λευκός άρτος». 
Οι συλληφθέντες κατηγορούνται ότι 
συνέστησαν εγκληματική οργάνωση που έκανε 
εμπόριο λευκής σάρκας και νομιμοποιούσε τα έσοδα, 
μέσω της αλυσίδας αρτοποιίας που διατηρούσε ο αρχηγός. 
Η υπόθεση θα εκδικαστεί την Τρίτη, 31 Μαρτίου.

Το κύκλωμα φέρεται σύμφωνα με το επίμαχο ρεπορτάζ
 να συνεργαζόταν με γραφεία ευρέσεως εργασίας
 σε χώρες της πρώην Σοβιετικής ένωσης. 
Εκεί εντοπίζονταν οι πιο καλλίγραμμες, 
τους υπόσχονταν ότι θα τους βρουν δουλειά 
στην Ελλάδα και τις προμήθευαν με τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα και τα αεροπορικά τους εισιτήρια. 
Όταν τα κορίτσια έφταναν στο αεροδρόμιο
 Ελευθέριος Βενιζέλος, τις παραλάμβανε ένας Μολδαβός στενός συνεργάτης των αφεντικών και τις εγκαθιστούσε
 σε διαμερίσματα του κυκλώματος. 

Για την «εξυπηρέτηση» αυτή, τις χρέωναν με 30.000 ευρώ
 και μετά τους έλεγαν πως θα τους ξεπλήρωναν
 με την εργασία τους. Μεταξύ άλλων οι νεαρές κοπέλες 
σύντομα ανακάλυπταν ότι στα... καθήκοντά τους
 για να αποπληρώσουν το χρέος τους ήταν να χορεύουν 
στα νυχτερινά κέντρα που διατηρούσε η οργάνωση
 στην Αττική και να κλείνουν ερωτικά ραντεβού. 
Όσες αντιδρούσαν, πείθονταν με βία και απειλές. 

Σε αυτό το σημείο «έμπαιναν» στο παίχνίδι οι φούρνοι, 
καθώς σύμφωνα με το ρεπορτάζ μέσω αυτών ξεπλένονταν 
ο πακτωλός χρημάτων. Έτσι κι αλλιώς είχαν συστήσει
 μια κυπριακή offshore για να αποφεύγουν τους ελέγχους. 
Από τα αναλυτικά στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει 
ότι οι ημερήσιες εισπράξεις κατά μέσον όρο
 έφταναν τα 25.000 ευρώ.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας
 οι ημερήσιες εισπράξεις κατά μέσον όρο έφταναν 
τα 25.000 ευρώ. Σημειώνεται εδώ ότι τα μαγαζιά αυτά, 
όπως και κάποια άλλα που φέρονται να κατέχουν
 οι κατηγορούμενοι, συνεχίζουν να λειτουργούν, 
χωρίς όμως να εμφανίζονται οι ίδιοι ιδιοκτήτες, 
που πλέον εμφανίζονται μόνο στις αλυσίδες
 των αρτοποιείων.

Μάλιστα, αδιαμφισβήτητος αρχηγός της οργάνωσης 
ήταν ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας φούρνων. 
Υπαρχηγός, ήταν ο αδερφός του. 
Ο αρχηγός εμφανιζόταν καθημερινά στα νυχτερινά κέντρα. 

Κομβικό ρόλο στο κύκλωμα είχε και ένας 
συνταξιούχος αστυνομικός, ο οποίος πληρωνόταν αδρά 
για να ειδοποιεί για τις ξαφνικές εφόδους 
που μπορεί να έκαναν οι αστυνομικές Αρχές.

Περισσότερες από 50 γυναίκες φέρονται να εργάζονταν 
στα στριπτιζάδικα του κυκλώματος σύμφωνα 
με τις καταθέσεις των αξιωματικών
 της Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος.
 Το πρόγραμμα μάλιστα, περιλάμβανε
 και live sex που προβαλλόταν σε γιγαντοοθόνη.

Στο ρεπορτάζ σημειώνεται 
ότι οι κατηγορούμενοι εξακολουθούν
 να έχουν στην κατοχή τους
 την πασίγνωστη αλυσίδα φούρνων.
Δικό μας σχόλιο: Επειδή πολλά ονόματα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο
μήπως θα πρέπει πριν από την όποια δημοσιοποίηση του όλου θέματος
να έχει εξασφαλιστεί η άδεια και της δημοσιοποίησης του ονόματος
της αλυσίδας για να μην "δαιμονοποιούνται" όλες;
Ποια λοιπόν είναι η πασίγνωστη αλυσίδα φούρνων, βιτρίνα κυκλώματος μαστροπών;


Ο Έλληνας μαθηματικός που κατασκευάσε το πρώτο ρομπότ στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Αρχύτας ο Ταραντίνος
Άγνωστος για τους περισσότερους ανθρώπους,
 αφού δεν υπάρχει γι αυτόν αναφορά ούτε
 στα σχολικά μας βιβλία, αποτελεί ένα 
από τα μεγαλύτερα μυαλά που ανέδειξε 
ποτέ η Ελλάδα στην ιστορία της.
Αναφερόμενος ως ο τελευταίος των Πυθαγορείων, 
γεννήθηκε στον Τάραντα το 428 πΧ, ενώ πέθανε 
σε τραγικό ναυάγιο στην Αδριατική θάλασσα, το 366 πΧ.
 Στις μέρες μας όλοι καταλαβαίνουμε τι πάει να πει 
η λέξη «ρομπότ» και έχουμε μια εικόνα για το πώς 
μπορεί να μοιάζει και τι μπορεί να κάνει, είτε 
επηρεαζόμενοι από τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, 
είτε μαθαίνονται νέα που σχετίζονται 
με τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Τι είναι τα ρομπότ;
Ένα ρομπότ είναι μια μηχανική συσκευή η οποία
 μπορεί να υποκαθιστά τον άνθρωπο 
σε διάφορες εργασίες. 
Μπορεί να δράσει κάτω από τον απευθείας έλεγχο 
ενός ανθρώπου ή αυτόνομα κάτω από τον έλεγχο 
ενός προγραμματισμένου υπολογιστή.
Τα ρομπότ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε 
να κάνουν εργασίες οι οποίες, είτε είναι δύσκολες
 ή επικίνδυνες, για να γίνουν απευθείας από έναν άνθρωπο.
 Σε άλλες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται
για να εκτελέσουν εργασίες ταχύτερα ή φθηνότερα 
απ” ότι ο άνθρωπος. Έτσι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν
 στην αυτόματη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων
 κάποιου προϊόντος και με χαμηλότερο κόστος.
Η λέξη ρομπότ προέρχεται από το σλαβικό robota 
που σημαίνει εργασία. Καθιερώθηκε ως όρος
 με την σημερινή του έννοια το 1920 από τον τσέχο 
θεατρικό συγγραφέα Karel Čapek
 στο έργο του «R.U.R.» (Rossum’s Universal Robots),
 όπου σατιρίζει την εξάρτηση της κοινωνίας
 από τους μηχανικούς εργάτες (ρομπότ) 
της τεχνολογικής εξέλιξης και οι οποίοι τελικά 
εξοντώνουν τους δημιουργούς τους,
 αναφέρει η Wikipedia.
Πότε όμως δημιουργήθηκε
 το πρώτο ρομπότ;
Το πρώτο γνωστό ρομπότ στην ιστορία 
της ανθρωπότητας κατασκευάστηκε περίπου
στο 400-350 π.Χ. από τον αρχαίο έλληνα 
μαθηματικό Αρχύτα και ήταν ένα ατμοκίνητο περιστέρι.

Ο Αρχύτας είναι γνωστός ως
 ο «πατέρας της μηχανολογίας».
Κατασκεύασε το πουλί-ρομπότ από ξύλο 
και χρησιμοποίησε ατμό για να τροφοδοτήσει
 τις κινήσεις του. Κατάφερε να το κάνει να πετάξει 
για περίπου 200 μέτρα, προτού ξεμείνει από ατμό.
Δεν ήταν μόνο το πρώτο γνωστό ρομπότ, αλλά
 και μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες φορές 
στην ιστορία, που ένας επιστήμονας μελετούσε 
τον τρόπο με τον οποίο πετούν τα πουλιά.
Ο Αρχύτας ήταν διάσημος φιλόσοφος, 
μαθηματικός, αστρονόμος, διοικητής, 
πολιτικός και στρατηγός.
Ανάμεσα στα πολλά επιτεύγματά του 
περιλαμβάνονται τα εξής: ήταν ο πρώτος 
που εφάρμοσε μαθηματικές αρχές στη μηχανική 
(αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως μηχανολογία).
Επίσης, εξελέγη επί επτά συνεχόμενα χρόνια Στρατηγός, 
παρότι ο νόμος απαγόρευε σε όλους να πάρουν 
τη θέση αυτή για δεύτερη φορά.
 Όμως, καθώς δεν είχε χάσει ποτέ του καμία μάχη, 
οι συμπολίτες του αποφάσισαν να συνεχίσουν
 να το εκλέγουν ως κυβερνήτη της πόλης-κράτους τους,
 γράφει ο Daven Hiskey στο Today I Found Out.
Οι μαθηματικές εργασίες του επηρεάστηκαν βαθιά
 από τον Πλάτωνα και τον Ευκλείδη, μεταξύ άλλων.
Ο ίδιος έλυσε το πρόβλημα
του «διπλασιασμού του κύβου», που είχε προτείνει
 ο Ιπποκράτης της Χίου, γνωστό και ως Δήλιο πρόβλημα
 που είναι ένα από τα τρία άλυτα γεωμετρικά
 προβλήματα με κανόνα και διαβήτη.
Ακόμη, έκανε μεγάλες προόδους στη θεωρία 
της μουσικής, χρησιμοποιώντας μαθηματικά 
για να καθορίσει διαστήματα τόνων στην εναρμονική
 κλίμακα εκτός από τα ήδη γνωστά 
στη χρωματική και διατονική. 
Και εκτός από αυτό έδειξε ότι ο τόνος 
ενός έγχορδου μουσικού οργάνου σχετίζεται
με το δονούμενο αέρα.
Η μοίρα όμως δεν επεφύλασσε καλό τέλος
 για το μεγάλο διανοητή της Ελληνικής αρχαιότητας.
Ο Αρχύτας πέθανε από πνιγμό σε ένα ναυάγιο, 
ενώ η σορός του ξεβράστηκε σε μια ακτή.
maiandros

Ο Νίκος Μπελογιάννης έπεσε θύμα της "λογικής του χλοοτάπητα".

"Άρμεγε, με τα μάτια του, το φως της οικουμένης".
Αυτός ο στίχος του ποιητή
έρχεται και ξανάρχεται στο μυαλό μου
 κάθε φορά που κοιτάζω τη φωτογραφία,
με την οποία πέρασε στην αθανασία
ο Νίκος Μπελογιάννης,
σαν ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο.
Μια φωτογραφία, του Κώστα Μεγαλοκονόμου,
από τις πολλές που τράβηξαν
οι φωτορεπόρτερ της εποχής
σε κάποιο από τα διαλείμματα της δίκης. 
Μια φωτογραφία που έμελλε να γίνει η εικόνα του,
πάνω στο διαβατήριο, για την αιωνιότητα. 
Ήταν μια στιγμή, μετά το πέρας της απολογίας του
 στην πρώτη δίκη, που κάποια από τις γυναίκες
 που κάθονταν μαζί του στο ειδώλιο,
του πρόσφερε ένα γαρύφαλλο. 
Ένα κίτρινο γαρύφαλλο πολύ πιθανόν
από τη σύντροφό του Έλλη
και το οποίο πράγματι βάφτηκε κόκκινο αργότερα. 
Μια φωτογραφία που έκανε το γύρο του κόσμου,
μια φωτογραφία που ενέπνευσε
στον Πάμπλο Πικάσο το σκίτσο,
ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο. 
Ένα σκίτσο και μία φωτογραφία
 που έγιναν πρωτοσέλιδα,
 αφίσα αλλά και παντιέρα. 
Ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάστηκε σε θάνατο
επί εσχάτη προδοσία,
 αλλά η εκτέλεσή του θύμιζε δολοφονία.
Ο Μπελογιάννης έπεσε θύμα 
της λογικής του χλοοτάπητα
 πως ότι ξεχωρίζει κόβεται. 
Από την γέννησή του, 
προς το τέλος του 1915 στην Αμαλιάδα
 μέχρι και την τελευταία του αναπνοή,
ξεχώρισε σαν μπροστάρης και ηγετική μορφή.
Ήταν άνθρωπος που έχει ιδέες
και αγωνίζεται με συνέπεια για αυτές.
Κάποιοι όμως δεν άντεχαν
την μυθοποίηση που του πρόσφεραν τελικά,
κάνοντάς τον παγκόσμια γνωστό σύμβολο. 
Εκτελέστηκε στο Γουδί, ημέρα Κυριακή
30 του Μάρτη του 1952
 την Κυριακή ούτε οι Γερμανοί, στην Κατοχή,
δεν εκτελούσαν μελλοθανάτους 
στις 4 και 12 και πριν ακόμα ξημερώσει,
με φώτα από προβολείς αυτοκινήτων,
 μαζί με τους συντρόφους του
Νίκο Καλούμενο, Ηλία Αργυριάδη
 και Δημήτρη Μπάτση.
Δημήτρης Μπάτσης, Νίκος Καλούμενος 
και ο Ηλίας Αργυριάδης
Ο Δημήτρης Μπάτσης ήταν νομικός και οικονομολόγος 
και είχε γράψει το περίφημο βιβλίο:
 «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα» 
που είχε εκδοθεί το 1947 και είχε σκοπό 
να υποδείξει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας 
και να βοηθήσει στην ανάπτυξή τους. 
.................................................................
Ο εξόριστος τότε, στον Αη Στράτη, ποιητής 
Γιάννης Ρίτσος 
έγραψε ένα μεγάλο ποίημα 
"Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ" 
που οι δυο του τελευταίοι στίχοι είναι:  
Μ ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία. 
Μ ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει!
Κείμενο © Παν Καρτσωνάκης
Υ.Γ: Ο ήλιος ήθελε κάπου δυο ώρες ακόμα να βγει. 
Η εκτέλεση έγινε υπό το φως των προβολέων
 των στρατιωτικών αυτοκινήτων! 

Παραλία Λουτράκι το 1928 (φωτογραφία)


Γιατί ο Αχιλλέας σεβάστηκε τον ικέτη Πρίαμο;

Το έλεος και η ικεσία στην αρχαία Ελλάδα. 
Γιατί ο Αχιλλέας σεβάστηκε τον ικέτη Πρίαμο,
 που ζήταγε το σώμα του νεκρού γιου του, Έκτορα;
Στην αρχαία Ελλάδα το να γονατίσεις μπροστά 
σε κάποιον και να δηλώσεις οποιασδήποτε μορφή
 υποταγής ήταν χειρότερο
 από το να χάσεις τη ζωή σου. 
Προτιμούσαν να πεθάνουν υπερήφανοι και ελεύθεροι 
παρά να ζήσουν έχοντας γονατίσει έστω και μια φορά. 
Η ζωή εκείνα τα χρόνια διέπονταν από κώδικες τιμής
 που αν τους παρέβαινες έχανες την υπόληψή σου
 σαν άνθρωπος 
(πράγμα πολύ σημαντικό για τους αρχαίους Έλληνες)
 και ακόμα χειρότερα, θα έπρεπε να αντιμετωπίσεις
 τη θεϊκή νέμεση. 
Όπως ακριβώς και στην περίπτωση που......
 ......αψηφούσε κάποιος έναν ικέτη. 
Ο ικέτης ήταν ένα απελπισμένο πρόσωπο το οποίο
 είχε παραβιάσει κάποιο ηθικό ή πολιτικό νόμο 
ή είχε διαπράξει κάποιο έγκλημα και ζητούσε 
συγχώρεση και προστατευόταν, όπως λέγεται,
 από τον Ικέσιο Δία. 
Για να γίνει κάποιος ικέτης και να ζητήσει ασυλία,
 συγχώρεση ή έλεος έπρεπε 
να ακολουθήσει μία διαδικασία.
 Για να δείξει τη δύσκολή του θέση έπρεπε να πάρει
 στα χέρια του ένα κλαδί ελιάς και να το τυλίξει 
με άσπρο μαλλί προβάτου, αυτό το σύμβολο
 ονομαζόταν ικετηρία.
 Έπειτα έπρεπε να καταφύγει σε έναν ναό 
και να αφήσει την ικετηρία στον βωμό του ναού,
 όμως μπορούσε να πάει και στην οικία κάποιου
 ισχυρού άνδρα και να αφήσει την ικετηρία 
στην εστία του σπιτιού. 
Αν ο τοπικός άρχοντας ή ο ιδιοκτήτης 
του σπιτιού δυσκολευόταν να δεχτεί την ικεσία, 
τότε ο ικέτης γονάτιζε μπροστά του
 και του ακουμπούσε με τα γένια του τα γόνατα.
 Στη συνέχεια, όταν γίνονταν δεκτή η ικεσία του, 
έπαιρνε την ικετηρία έφευγε και περίμενε 
από κάποιο δικαστήριο να εκδικάσει 
την υπόθεσή του δείχνοντας κάποιο έλεος.
Αξιοσημείωτη ήταν η ικεσία του Πρίαμου, 
πατέρα του Έκτορα, στον Αχιλλέα. 
Ο Πρίαμος πήγε κρυφά ικέτης στον Αχιλλέα 
που είχε στοτώσει το γιο του και αγκαλιάζοντάς του
 τα γόνατα τον παρακάλεσε να τον αφήσει να πάρει
 το άψυχο σώμα του Έκτορα. 
Ο Αχιλλέας, ο οποίος επί δέκα μέρες ατίμαζε 
το κορμί του Έκτορα περιφέροντας το με ένα άρμα, 
έκανε δεκτό το αίτημα του μισητού εχθρού του 
και αφού πρόσταξε τις δούλες να πλύνουν το άψυχο
 σώμα το κήδεψε με τιμές και υποσχέθηκε 
ενδεκαήμερη ανακωχή. 
Αν τελικά κάποιος αψηφούσε έναν ικέτη αυτό 
θα κινούσε την οργή των θεών, διότι ο ικέτης
 θεωρούνταν ιερό πρόσωπο και κανείς
 δεν μπορούσε να τον βλάψει. 
Αυτή η οργή ονομαζόταν Άγος. 
Όποιος είχε επιβαρυνθεί με το Άγος επιβάρυνε επίσης
 τη χώρα που ζούσε και τους απόγονούς του.
 Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση όπου
 οι Αθηναίοι επιβαρύνθηκαν με το Άγος. 
Ο Κύλων απέτυχε να καταλάβει την Ακρόπολη, 
αλλά κατάφερε να ξεφύγει από τη μετέπειτα πολιορκία
 των Αθηναίων.
Οι οπαδοί του που δεν κατάφεραν να διαφύγουν 
κατέφυγαν ικέτες στο βωμό της Αθηνάς.
 Οι Αθηναίοι εγγυήθηκαν για την ασφάλεια τους,
 αλλά μόλις απομακρύνθηκαν 
από το βωμό τους φόνευσαν.
 Εξ αιτίας της σφαγής των ικετών έπεσε μεγάλος 
λοιμός στην πόλη της Αθήνας που σκότωσε πάρα 
πολλούς Αθηναίους (Κυλώνειο Άγος). 
Όπως επίσης χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση
όπου οι Σπαρτιάτες δολοφόνησαν τους είλωτες
ικέτες του Ποσειδώνα και αυτός με τη σειρά του 
έστειλε έναν μεγάλο σεισμό στη Σπάρτη.
Διονύσης Μουζάκης

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Μια φωτογραφία από πολύ παλιά καλοκαίρια.



Συνηθισμένο φαινόμενο, όταν η αντιπολίτευση γίνεται κυβέρνηση.


Κόρινθος:19 φωτογραφίες από την σημερινή λαϊκή αγορά.



















Όλες οι φωτογραφίες είναι σημερινές
28 του Μάρτη 2015

Αρνί που διαβάζει το ζώδιό του....


12 συλλεκτικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες.Μπορείτε να προσδιορίσετε εποχή;













Η ιστορία της ΙΖΟΛΑ που εισήγαγε τον πολιτισμό στο σπίτι.






Όλη η πορεία της εταιρείας, που 24 χρόνια
 μετά βγαίνει από την κατάψυξη...

«Είδατε ποτέ ελέφαντα στην Ελλάδα;
 Κι όμως θα συναντήσετε τη δύναμην
 και την αντοχή του εις τα προϊόντα 
της βιομηχανίας ΙΖΟΛΑ..» έγραφε το διαφημιστικό 
πόστερ για τα προϊόντα
 που «εισήγαγαν τον πολιτισμό». 
Σήμερα, εξήντα και πλέον, χρόνια μετά
 από την εκρηκτική άνοδο τους στην αγορά 
η τα προϊόντα βγαίνουν από το χρονοντούλαπο 
της ιστορίας για να φροντίσουν εκ νέου 
τις ανάγκες του σπιτιού…

Παρά την για είκοσι χρόνια σιωπή τους οι λευκές 
συσκευές της θρυλικής βιομηχανίας δεν έχουν χαθεί 
από την αγοραστική μνήμη του ελληνικού κοινού. 
Άλλωστε ακόμα και το λάστιχο στις πόρτες
του ψυγείου έχει φυράνει, ακόμα κι αν ο φούρνος 
στο άνοιγμά του τρίζει, ακόμα κι αν το λευκό του
 ψυγείου έχει κατά τόπους ξεθωριάσει, τις συσκευές 
με το σήμα που ταυτίστηκε με την μοναδική περίοδο
 της βιομηχανικής ανάπτυξης της Ελλάδας, μπορεί
 να τις συναντήσει κανείς σε κάποιος εξοχικό 
ή σε κάποιο σπίτι στο χωριό. 
Παραμένουν εκεί όρθιες και λειτουργικές 
για να μας θυμίζουν πως υπήρξαν περιπτώσεις 
όπου τα προϊόντα που αγοράζαμε κατασκευάζονταν
 στην Ελλάδα, προσφέροντας εργασία
 σε 2.500 εργαζόμενους και εξοπλίζοντας 
800.000 κατοικίες ετησίως. 

Σε αυτές τις γλυκές αυτές αναμνήσεις 
της θρυλικής βιομηχανίας οικιακών συσκευών
 έρχεται να προστεθεί η ανακοίνωση που θέλει 
την μάρκα να βγαίνει από την κατάψυξη 
και να επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά πως 
μια «αγαπημένη ταινία φαίνεται από τα remake της»…