Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Τον ήλιο π' ανατέλλει να χαρώ!

 Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια 
             τον ήλιο π' ανατέλλει να χαρώ 
       κι αν κάνετε τα στήθια μου κομμάτια 
              εσείς πεθαίνετε κι όχι εγώ. 

         Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια 
        δεν σκιάζομαι τα βόλια τα σκληρά, 
            πηγαίνω στα ουράνια παλάτια 
        να στείλω στους ανθρώπους τη χαρά.

               ποίηση:  Κώστας Βίρβος 
             Μουσική: Χρήστος Λεοντής 
        Πρώτη ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης
             και η χορωδία Κορίνθου
Το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του (πολύ νέου τότε )
       συνθέτη Χρήστου Λεοντή, βασισμένο στη γραφή
         του σπουδαίου λαϊκού ποιητή Κώστα Βίρβου
                 που έχει ως θέμα του το τρίπτυχο
            "Κατοχή - Αντίσταση - Απελευθέρωση".
              Κυκλοφόρησε το 1964 με ερμηνευτές
             τον Στέλιο Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα,
                  καθώς και τη χορωδία Κορίνθου
       υπό τη διεύθυνση του Αλέκου Παπαγιαννόπουλου.
Ο Βίρβος αρχικά είχε γράψει το έργο 
με το σκεπτικό να το δώσει
στον Μίκη Θεοδωράκη, ωστόσο άλλαξε εταιρεία 
και ο Μάκης Μάτσας του ζήτησε μήπως έχει τίποτε
               για δύο νέους συνθέτες,
       τον Χρήστο Λεοντή και τον Μάνο Λοΐζο.
Οι δυο τους συμμετείχαν στη θεατρική παράσταση 
                     «Μαγική πόλη»
    που είχε ανέβει το καλοκαίρι του 1963
με τη συμμετοχή του Θεοδωράκη 
και του Μάνου Χατζιδάκι
               και διηύθυναν από ένα δικό τους τραγούδι.
Ο Βίρβος την παρακολούθησε κι επέλεξε τον Λεοντή, 
οπότε του έδωσε να δει το έργο κι εν συνεχεία αν γινόταν 
                             να το μελοποιήσει.
 Ο συνθέτης ενθουσιάστηκε 
κι άρχισε να το δουλεύει αμέσως,
ωστόσο του πήρε αρκετό καιρό για να το τελειώσει.
Όταν το άκουσαν οι υπεύθυνοι της τότε ODEON
                            (μετέπειτα MINOS)
 ικανοποιήθηκαν απολύτως κι έβαλαν μπρος 
την ηχογράφησή του.
Τότε, ο στιχουργός πρότεινε για ερμηνευτές 
τον Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα, 
πιστεύοντας πως μόνον αυτοί οι δυο
θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν 
την τότε πανίσχυρη Columbia
που είχε καθιερώσει το έντεχνο λαϊκό τραγούδι 
με «μπροστάρη»
τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Τις διορθώσεις των πεζών σημειώσεων
 έκανε ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος,
ενώ ο Δημήτρης Μυράτ επελέγη 
για τα αφηγηματικά μέρη.

Τους έρωτες σαν όνειρα και θαύματα θα ζούμε.

Οι νύχτες κλέβουν θαύματα που κρύβουν τα σκοτάδια
τα νοιώθεις σαν τ΄ αρώματα κι αισθάνεσαι σα χάδια.
Μα στη ζωή μας τη μικρή ποιοι τάχα προλαβαίνουν
να εξηγήσουν θαύματα και πως αυτά συμβαίνουν;

Φεγγοβολούν σαν αστραπές, σαν έρωτες που σβήνουν
και παραμένουν θαύματα κι εξήγηση δε δίνουν.

Τις νύχτες ανεκπλήρωτα τα όνειρα θα μένουν
όσες φορές κι αν έλθουνε όσο κι αν επιμένουν.
Τους έρωτες σαν όνειρα και θαύματα θα ζούμε
εμείς που δεν θα μάθουμε απ τ΄ όνειρο να βγούμε. 
                           Καρτσωνάκης  Πάν
                               Νοέμβρης 2013

Τότε που έφευγαν τα τραίνα για το μέτωπο.

         "Και ξαφνικά, κάποια στιγμή, 
             οι ράγες γεμίζουν ζωή"!

"Στην παλαιά αποβάθρα ταξιδιώτες
περιμένουν χρόνια το τρένο.
Το διαμελισμένο τρένο του σταθμού.
Κουφάρια ακίνητα μηχανής και βαγονιών
στέκονται μπροστά τους.
Άνθρωποι και τρένο σε στάση."

“Ένα φάντασμα σταθμάρχη περιμένει το σινιάλο.
Ξαφνικά, κάποια στιγμή,
οι ράγες γεμίζουν ζωή …”

Ανάμεσα στις σκουριασμένες ράγες
των παλιών σιδηροδρομικών σταθμών
που από την εγκατάλειψη, έχουν χορταριάσει
κι έχουν αφίξεις κι αναχωρήσεις τρένων
κάτι χρόνια να αναγγείλουν,
ο επισκέπτης αν θα ψάξει
με προσοχή όμως μεγάλη και αγάπη
και είναι τυχερός,
θα ανακαλύψει
ανάμεσα στις πέτρες και τα σκουπίδια
κάτι πολύτιμα πετράδια που γυαλίζουν.

Είναι κάτι πέτρες
που σταλαγματιά με τη σταλαγματιά έχουνε γίνει
από χιλιάδες δάκρυα χαράς
μα πιότερο της λύπης
κι από βαλσαμωμένα λόγια αγάπης.
Τις έχουν σχηματίσει
τόσα λόγια, υποσχέσεις και φιλιά
αναχωρήσεων κι αφίξεων
απολιθώματα αναστεναγμών
και προπαντός ιζήματα
ανεκπλήρωτων υποσχέσεων επιστροφής.
 Καρτσωνάκης Πάν

Κόρινθος: Εκδήλωση για τον Δημήτρη Γαβαλά στην Πινακοθήκη.


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Κι αν δοθήκαμε ολάκεροι στη νιότη, κι αν άφραστα αγαπήσαμε ό,τι ζει.....

Κι αν δοθήκαμε ολάκεροι στη νιότη,
κι αν άφραστα αγαπήσαμε ό,τι ζει,
κι αν οι στερνοί δεν είμαστε, ούτ' οι πρώτοι
ένθεν η ορμή μας ξεπετά εκεί

επάνω απ' της αβύσσου τ' άγρια σκότη
και πέρα από του πλήθους τη βοή:
δρόμο να μη χαράξουμε προδότη,
στο χώμα χνάρι μας να μη σταθεί.

Κι αν η πίστη στη χίμαιρ' άλλης πλάσης
δε γλυκάνει τη πίκρα στη ψυχή,
Ανυπαρξία κι αν δε μας ξεγελάσεις,

οι κοσμικοί κι οι απόκοσμοι μαζί
να πούμε πως εζήσαμε σ' αμάχη,
μέσα μα και σαν έξω απ' τη ζωή!...

                                Ρώμος Φιλύρας


Λίγα Βιογραφικά στοιχεία
Ρώμος Φιλύρας
Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ιωάννη Οικονομόπουλου
Γεννήθηκε στο Δερβένι Κορινθίας το 1888
Πέρασε τα σύνορα της ουτοπίας και του δράματος,
για να υποκύψει στη τρέλα.
Το 1927 κλείστηκε στο Ψυχιατρείο,
όπου δε σταμάτησε να γράφει,
άλλοτε καλά και στρωτά κι άλλοτε
παντελώς αλλοπρόσαλλα ποιήματα,
τα οποία συνέγραφε σε χαρτί του ψυχιατρείου
και τα χάριζε αφειδώς στους επισκέπτες.
Πέθανε στο Δρομοκαΐτειο, στις 9 Σεπτεμβρίου 1942

Αγαπώ αυτόν που δεν κρατάει μερίδιο πνεύματος για τον εαυτό του.

Αγαπώ αυτόν του οποίου η ψυχή είναι βαθιά ακόμα
 και στο πλήγωμα, και μπορεί να υποχωρήσει 
σε κάτι μικρό: έτσι περνάει εθελουσίως 
πάνω από τη γέφυρα. 
Αγαπώ αυτόν που οποίου η ψυχή είναι τόσο υπερπλήρης,
 που ξεχνάει τον εαυτό του, και όλα τα πράγματα 
είναι μέσα του: έτσι όλα τα πράγματα 
γίνονται η κάθοδός του.
ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΨΥΧΗ
 ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΙΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΛΗΓΩΜΑ, 
και μπορεί να υποχωρήσει σε κάτι μικρό: 
έτσι περνάει εθελουσίως πάνω από τη γέφυρα.
 Αγαπώ αυτόν του οποίου η ψυχή 
είναι τόσο υπερπλήρης, που ξεχνάει 
τον εαυτό του, και όλα τα πράγματα
 είναι μέσα του: έτσι όλα τα πράγματα γίνονται
 η κάθοδός του. ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ
 ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ: 
έτσι το κεφάλι του είναι μόνο τα σπλάχνα 
της καρδιάς του, η καρδιά του, όμως, προκαλεί 
την κατάβασή του. Αγαπώ όλους όσοι είναι
 σαν βαριές σταγόνες που πέφτουν μια-μια 
απ' το μαύρο σύννεφο που χαμήλωσε πάνω 
απ' τον άνθρωπο: προμηνύουν τον ερχομό 
της αστραπής, και υποχωρούν σαν προάγγελοι. 
ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΨΥΧΗ 
ΕΙΝΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΗ, που δε θέλει ευχαριστώ
 και δεν τα επιστρέφει: αφού πάντα παρέχει 
και δεν επιθυμεί να κρατήσει για τον εαυτό του. 
Αγαπώ αυτόν που ντρέπεται όταν τα ζάρια πέφτουν 
ευνοϊκά γι' αυτόν, και που στη συνέχεια ρωτάει:
 «Είμαι ανέντιμος παίχτης;» -επειδή είναι
 διατεθειμένος να υποχωρήσει 
ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΕΙ
 ΜΕΡΙΔΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, 
αλλά θέλει να είναι πλήρως το πνεύμα 
της αρετής του: έτσι περπατάει σαν πνεύμα
 πάνω απ' τη γέφυρα. Αγαπώ αυτόν που κάνει 
την αρετή του κλίση και πεπρωμένο του: έτσι, 
για χάρη της αρετής του, είναι διατεθειμένος
 να συνεχίσει να ζει, διαφορετικά να μη ζήσει άλλο.
 Αγαπώ αυτόν που δεν επιθυμεί πολλές αρετές. 
Μια αρετή είναι περισσότερο αρετή από δύο, επειδή 
είναι περισσότερο κόμβος για να πιαστεί 
το πεπρωμένο κάποιου.
Αγαπώ αυτόν που σκορπάει λόγια χρυσά 
πριν από τα έργα, και πάντα κάνει περισσότερα 
απ' ό,τι υποσχέθηκε: γιατί αναζητάει 
τη δική του κατάβαση. 
Αγαπώ αυτόν που δικαιολογεί τους μελλοντικούς
 και συγχωρεί τους παρελθόντες: γιατί είναι 
διατεθειμένος να υποχωρήσει στους τωρινούς. 
Αγαπώ αυτόν που δαμάζει τον Θεό του, επειδή 
αγαπάει τον Θεό του : γιατί πρέπει να υποχωρήσει 
δια της οργής του Θεού του.
 "Τάδε έφη Ζαρατούστρας" 
Φ.Β. Νίτσε


Ποιος είναι ο Έλληνας «Top Gun»;

Ο πιλότος των F-16 
που μάγεψε τη Θεσσαλονίκη.
Κάποιοι τον παρουσιάζουν με τον πρωταγωνιστή της χολιγουντιανής 
ταινίας «Top Gun»! Κάθε του «βουτιά» κι ένα επιφώνημα θαυμασμού, 
ένα χαμόγελο ικανοποίησης από όλους όσοι παρακολουθούσαν ενεοί, από εδάφους, 
το F-16 με χειριστή τον σμηναγό Σωτήριο Στράλη να κάνει στροφές, 
roll τεσσάρων σημείων, high speed pass και άλλους εντυπωσιακούς ελιγμούς
 στον αέρα, μετά τη σημερινή παρέλαση στη Θεσσαλονίκη 
για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
Με περισσότερες από 1700 ώρες πτήσης, από τις οποίες οι 1300 
είναι σε αεροσκάφη F-16 και με τον τίτλο του κορυφαίου πιλότου του ΝΑΤΟ
 το 2011, ο Σμηναγός Στράλης, πιλότος της Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων 
Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «ΖΕΥΣ», επιδόθηκε σε έναν «άγριο χορό» 
στους αιθέρες για περισσότερα από 12 λεπτά.
«Έσκισε» στα δύο το λευκό από τα σύννεφα «σεντόνι» του ουρανού
 κι «ανάγκασε» τα βλέμματα όλων -ακόμη και του πρώτου πολίτη της χώρας, 
του Προέδρου της Δημοκρατίας- να παραμείνουν κολλημένα 
στα ατσάλινα φτερά του έως ότου χαθεί από τον ορίζοντα.
Λίγο πριν είχε φροντίσει, με ένα low speed pass  (ένα πέρασμα σε χαμηλές ταχύτητες) 
την ώρα της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου, να αποδώσει, με τον δικό του τρόπο, 
φόρο τιμής στα εθνικά σύμβολα, τον Πρόεδρο, 
τους υπόλοιπους επισήμους και τον κόσμο. Αλλά και να προτρέψει, 
με μήνυμά του μέσα από το cockpit, τους Έλληνες να κρατήσουν το κεφάλι ψηλά! 
Ένα μήνυμα που, όπως εξηγεί, είναι όχι μόνο εκ μέρους
 του αλλά από όλη την Πολεμική Αεροπορία.
«Την ώρα της πτήσης είμαι απομονωμένος. Δεν ακούω αυτό που λέει ο narrator, 
δεν ακούω τις αντιδράσεις του κόσμου. 
Δεν ακούω τον εθνικό ύμνο, αν και ξέρω ότι παίζει. Κι αυτό είναι καλό 
γιατί εργάζομαι σε ένα περιβάλλον αποστειρωμένο, οπότε μπορώ να συγκεντρωθώ
απόλυτα και να κάνω αυτά που πρέπει να κάνω με τη συγκεκριμένη σειρά. 
Η ικανοποίηση και η υπερηφάνεια έρχονται μετά την προσγείωση, 
όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την αγάπη του κόσμου και βλέπεις ότι αυτό
 που κάνεις έχει ανταπόκριση» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο σμηναγός Στράλης, 
λίγες ώρες μετά το show στη Θεσσαλονίκη.
Σε μια τέτοια πτήση ακόμη και το δευτερόλεπτο μετράει. «Εκείνη την ώρα
 είναι τόσο απαιτητικά τα πράγματα, που είμαι σε ένα ήσυχο cockpit και κάνω
 τους ελιγμούς με τη σειρά και τον τρόπο που πρέπει να τους κάνω, χωρίς 
να παραβιάσω τα ελάχιστα, γιατί είναι θέμα ασφάλειας.
 Κι όταν με το καλό τελειώνω το show, παίρνω μια βαθιά ανάσα και αρχίζω 
να συνειδητοποιώ τι γίνεται. Μέχρι τότε είμαι 100% εκεί» εξηγεί ο Σμηναγός.
Η σημερινή επίδειξη, όπως σημειώνει, πήγε πολύ καλά καθώς όλα ήταν 
προετοιμασμένα και σχεδιασμένα, ενώ βοήθησε -εν μέρει- και ο καιρός, 
αφού σε αντίθεση με πέρυσι που δεν επέτρεψε την εκτέλεση του show, 
φέτος έδωσε τη δυνατότητα στους Θεσσαλονικείς -και όχι μόνο- να απολαύσουν
 ένα υπερθέαμα στον ουρανό της πόλης.
«Ο καιρός δεν ήταν όπως θα θέλαμε, καθαρός, ώστε να κάνουμε το πλήρες
 πρόγραμμα της επίδειξης (high show), το οποίο περιλαμβάνει και κάποιους
 παραπάνω ελιγμούς -κατακόρυφες ανόδους, που είναι πιο 
εντυπωσιακές- αλλά είμαστε αρκετά ευχαριστημένοι γιατί μπορέσαμε
 να κάνουμε το low show» τονίζει ο χειριστής του F16.
«Ο καιρός -διευκρινίζει- μας επηρεάζει, υπό την έννοια ότι ποτέ 
και για κανέναν λόγο ο ιπτάμενος δεν πρέπει να μπει μέσα στα σύννεφα
 ή να χάσει την οπτική με το έδαφος».
Η καταπόνηση του οργανισμού για τους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας
 είναι μεγάλη γιατί τα αεροσκάφη κινούνται σε τρεις διαστάσεις
 και υπό τις συνθήκες αυτές πρέπει να μπορούν οι πιλότοι να υπερνικήσουν
 τη βαρύτητα για να ανταπεξέλθουν. Εξίσου σημαντική είναι
 και η πνευματική καταπόνηση καθώς ο χρόνος κυλά αμείλικτα
 και η όποια απόφαση πρέπει να λαμβάνεται άμεσα.
Το ιδιαίτερο, ωστόσο, για έναν ιπτάμενο επιδείξεων, όπως εξηγεί 
ο σμηναγός Στράλης, είναι ότι «μέσα σε 12-14 λεπτά έχεις συνεχόμενη 
καταπόνηση και πολύ υψηλά g 
(σ.σ. η πίεση που αναπτύσσεται στιγμιαία στην επιτάχυνση). 
Πρόκειται για συνεχόμενη, αδιάκοπη καταπόνηση, σωματικά
 αλλά και πνευματικά γιατί πρέπει ταυτόχρονα να παρακολουθείς 
όλες τις παραμέτρους. Γιατί με το μυαλό πετάει το αεροπλάνο. 
Τα χέρια απλώς εκτελούν».
Με καταγωγή από τη Βέροια, ο σμηναγός Στράλης εισήχθη 
στη Σχολή Ικάρων το 1997. Το 2002, τοποθετήθηκε στην 116 ΠΜ/ 336 Μοίρα 
σε αεροσκάφη Α-7Η Corsair ΙΙ, ενώ το 2004 τοποθετήθηκε στην 115 ΠΜ/ ΣΜΕΤ
 σε αεροσκάφη F-16 Block 52+. Από το 2005 υπηρετεί στην 340 Μοίρα.
Πριν από ενάμιση χρόνο, ο μοίραρχός του τον πρότεινε για ένταξη 
στην Ομάδα «ΖΕΥΣ» κι ύστερα από την επιτυχή ολοκλήρωση
 της εκπαίδευσής του από τον επικεφαλής της, σμηναγό Γεώργιο Ανδρουλάκη, 
εντάχθηκε στο δυναμικό των «γητευτών των αιθέρων».
Συνεχίζοντας τη μακρά παράδοση των ακροβατικών σμηνών της Πολεμικής 
Αεροπορίας: «Καρέ των Άσσων», «Acro Team», «Ελληνική Φλόγα», 
«Νέα Ελληνική Φλόγα» καθώς και του Μεμονωμένου Αεροσκάφους 
Αεροπορικών Επιδείξεων Τ-6Α Texan II, το 2009 ξεκίνησε η προσπάθεια 
δημιουργίας μιας Ομάδας Αεροπορικών
 Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους με F-16.
Έπειτα από τις πρώτες επαφές και διαβουλεύσεις συμφωνήθηκε
 η εκπαίδευση δύο πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας από την πεπειραμένη
 ομάδα Viper West F-16 Demo Team της Πολεμικής Αεροπορίας
 των ΗΠΑ (USAF), η οποία εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Hill 
στην πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ.
Ομάδα αποτελούμενη από τον επισμηναγό David Graham ιπτάμενο
 εκπαιδευτή, τον σμηναγό Steve Masek υπεύθυνο Ασφάλειας Πτήσεω
ν και τον αρχισμηνία Kerry Clark επικεφαλής Προσωπικού Εδάφους 
και αφηγητή, ανέλαβε την εκπαίδευση των ιπτάμενων σμηναγών Εμμανουήλ 
Καραχάλιου της 340 Μ και Δημήτριου Κοντούλη της 343 Μ καθώς
 και της ομάδας υποστήριξης εδάφους.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης, διάρκειας 28 ημερών, ξεκίνησε 
στις 4 Ιανουαρίου 2010 και ολοκληρώθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2010 
στην 115 Πτέρυγα Μάχης στην Αεροπορική Βάση Σούδας.
Στις 7 Νοεμβρίου 2010, η ομάδα F-16 Demo Team της Πολεμικής Αεροπορίας 
πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη αεροπορική επίδειξη στην 114 Πτέρυγα 
Μάχης στην Αεροπορική Βάση της Τανάγρας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων 
για την εορτή των προστατών της Πολεμικής Αεροπορίας
Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ.
Έκτοτε, η Ομάδα έχει λάβει μέρος σε αρκετές επιδείξεις στην Ελλάδα
 και το εξωτερικό και το σημαντικό, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ
 και ο σμηναγός Στράλης, είναι ότι «με αυτό τον τρόπο η Πολεμική Αεροπορία
 έρχεται κοντά στον κόσμο και υπάρχει μια διάδραση μεταξύ τους».

Κόρινθος: Όποιος αναγνωρίσει αυτόν τον πιτσιρίκο εύζωνο......

 Όποιος αναγνωρίσει αυτόν 
τον πιτσιρίκο εύζωνο......
......τον κερνάμε καφέ στον LOUKOUMAN
αύριο το πρωί.
Γράψτε το εδώ στα σχόλια και μόνο.
Απαραίτητη διευκρίνηση:
Είναι Κορίνθιος 
πριν από περισσότερα από 60 χρόνια.

Βρέθηκαν τεκτονικά σύμβολα στην Αμφίπολη!

Επιβεβαιώνεται η πληροφορία
 από το υπουργείο Πολιτισμού.
Παρά την απογοήτευση για την Αμφίπολη 
και την ταυτότητα του νεκρού φουντώνουν 
τα σενάρια για το Μέγα Αλέξανδρο.
Συγκεκριμένα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου 
έχουν βρεθεί στα μάρμαρα 
του περιβόλου στην Αμφίπολη.
Κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων έγινε
 γνωστό ότι έχουν εντοπιστεί εγχάρακτα γράμματα
 πάνω στον τοίχο που περιβάλλει
 τον τύμβο της Αμφίπολης.
Η νέα αυτή πληροφορία προέκυψε κατά τη συνέντευξη 
τύπου της Τρίτης, όταν οι δημοσιογράφοι ρώτησαν 
σχετικά με μια ανάρτηση στο ιστολόγιο
 της αρχαιολόγου κυρίας Ντόροθι Κινγκ.
 Η αμερικανίδα αρχαιολόγος αναφερόταν 
σε επιγραφές, δείχνοντας φωτογραφίες 
από την ορθομαρμάρωση του περιβόλου
με εγχάρακτο σημάδι, το οποίο ερμήνευσε
 ως μονόγραμμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Απαντώντας η Γ.Γ. του υπουργείου Πολιτισμού
 κυρία Λίνα Μενδώνη σημείωσε ότι «το 2013, 
όταν αποκαλύφθηκε το μαρμάρινο μέρος 
του περιβόλου, φωτογραφίες του οποίου 
έδωσε στη δημοσιότητα η ανασκαφέας,
εντοπίστηκαν τεκτονικά σύμβολα, δηλαδή 
σημάδια των μαστόρων της εποχής. 
Πρόκειται για μεμονωμένα γράμματα 
του ελληνικού αλφαβήτου, τα οποία συνηγορούν 
στη χρονολόγηση του μνημείου».
Η Αμερικανίδα αρχαιολόγος Ντόροθι Κινγκ 
με ανάρτηση της στο προσωπικό της ιστολόγιο,
 είχε θίξει το θέμα της εύρεσης επιγραφών στον τάφο 
στην Αμφίπολη στην ανασκαφή του μεγάλου 
τύμβου επισημαίνοντας ότι δεν βρέθηκαν μέσα,
 αλλά έξω από τον τάφο. 
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι σε μία από αυτές 
εμφανίζεται το μονόγραμμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Πιο αναλυτικά η ίδια σημειώνει, μην περιμένετε
 να βρεθούν μεγάλες επιγραφές αλλά μικρές, 
τόσο μικρές όσο ένα μονόγραμμα, που ωστόσο
 στο παρελθόν αποδείχθηκε χρήσιμο 
για την εξαγωγή συμπερασμάτων σε άλλα μνημεία.
 Όσον αφορά στην Αμφίπολη τονίζει πως όταν έγινε 
θέμα η εύρεση των επιγραφών, ο «ντόρος»
 δεν είχε σχέση με κάτι που εντοπίστηκε 
την συγκεκριμένη ημέρα αλλά πολύ νωρίτερα, 
καθώς αφορά σε εύρημα που ήταν γνωστό όταν
 επισκέφτηκε το χώρο της ανασκαφής, 
στις 12 Αυγούστου, 
ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς. 
Επ' αυτού η Αμερικανίδα αρχαιολόγος γράφει
 ότι βρέθηκαν δύο επιγραφές αλλά περιορίζεται
να σχολιάσει μόνο την μία, αυτή που είναι έξω 
από τον τάφο και όχι την δεύτερη, αυτή 
που σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο της Αμφίπολης.
Για να στηρίξει τους ισχυρισμούς της,
 η κυρία Κινγκ δημοσιεύει φωτογραφία 
στην οποία υποστηρίζει ότι εμφανίζεται 
το μονόγραμμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου
 και μάλιστα προσθέτει ότι στην φωτογραφία 
που δόθηκε στη δημοσιότητα είναι σαν να το έχουν
 καλύψει με στόκο, για να μη φαίνεται, προφανώς.
 Μάλιστα, στη συνέχεια παραθέτει φωτογραφία 
του περιβόλου με το επίμαχο σημείο
 αλλά και εικόνες από νομίσματα
 του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα οποία εμφανίζεται 
το ίδιο μονόγραμμα, ώστε να κάνει κανείς μία σύγκριση.
Η ίδια λέει πως δεν θα πρέπει να περιμένουμε 
την ανακάλυψη μιας τόσο συναρπαστικής επιγραφής, 
όσο αυτή που θα έλεγε: «Αλέξανδρος, εδώ είναι 
δεμένο το άλογό του και θάφτηκε στην Αμφίπολη»
 και προσθέτει ότι αυτού τους είδους το μονόγραμμα
 ήταν σημαντικό για τη χρονολόγηση του ναού 
της Αθηνάς στο Ίλιον, που ο Αλέξανδρος
 είχε υποσχεθεί στη διαθήκη του.
Δικό μας σχόλιο:
Τώ γιατί όλο αυτό μου θυμίζει 
τον Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ 
 και το διήγημά του
 "Ο Άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς" (1888) 
που έχει γίνει και κινηματογραφική ταινία;

Μια γυναίκα αφηγείται μια μικρή ιστορία από την εποχή του 40.

Την φωτογραφία, με το άλογο, μεγέθυνε
ο Κορίνθιος φωτογράφος Μπίρης
Φωτογραφείον το Μοδέρνο.
Ο Λοχίας του Ιππικού, της φωτογραφίας,
είναι ο πατέρας μου 
Κωνσταντίνος Γεωργίου Καρτσωνάκης
και αφηγήτρια, στο βίντεο,
η μητέρα μου
Αργυρώ Μεζόγλου-Καρτσωνάκη
απεβίωσε 16-09-2014
88 ετών.
Όπως ήταν νέα
και όπως θα ήθελα να την θυμάμαι.

Προς Βρετανικό Μουσείο: Ακόμη και η λέξη "Μουσείο", Ελληνική είναι!

Άρθρο-πρόκληση από την «Telegraph»
Ένα ιδιαιτέρως προκλητικό άρθρο για τα γλυπτά 
του Παρθενώνα φιλοξενεί η βρετανική εφημερίδα
 «Telegraph» με τον τίτλο «Τα “Ελγίνεια” Μάρμαρα 
ανήκουν στη Βρετανία, κα Κλούνει».
Μάλιστα, ο αρθρογράφος σημειώνει ειρωνικά 
πως «εάν ο απαίσιος Λόρδος Έλγιν δεν είχε λεηλατήσει
 τα γλυπτά, θα είχαν καταλήξει στα θεμέλια 
κάποιου κεμπαπτζίδικου»!
Ο αρθρογράφος Jeremy Paxman συνεχίζει λέγοντας 
πως νωρίτερα αυτό το μήνα, οι Έλληνες ξενάγησαν
 την κα Κλούνεϊ στο νέο μουσείο της Ακρόπολης, 
για το οποίο «η χώρα ξόδεψε εκατομμύρια που δεν έχει». 
Είναι καταφανώς ένα υπέροχο μουσείο, παραδέχεται
 ο Paxman αν και όπως σημειώνει φλεγματικά, 
έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: «όχι απλά 
δείχνει τι κατέχει, αλλά και τι δεν βρίσκεται 
στην κατοχή του» με τα πιο σημαντικά πράγματα
 που δεν κατέχει να είναι τα γλυπτά του Παρθενώνα.
«Ο Λόρδος Έλγιν είχε αγοράσει τα γλυπτά νόμιμα, 
αν και σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρίσκονταν 
υπό τουρκική κατοχή: οι κυβερνήτες της εποχής 
μπορεί να συμφώνησαν, αν και οι Έλληνες όχι», 
εξηγεί ο Paxman. 
«Τι θα είχε συμβεί όμως σε αυτά τα γλυπτά 
αν είχαν μείνει στην Αθήνα;» αναρωτιέται 
και εξηγεί πως οι Αθηναίοι «συνήθιζαν να λιώνου
ν τα αγάλματα για την παραγωγή ασβέστη
 και να χρησιμοποιούν τμήματα των υπέροχων 
κλασικών κτιρίων» για να κατασκευάσουν 
τις κατοικίες τους. 
Σύμφωνα με τον αρθογράφο τα σημερινά 
επιχειρήματα της Αθήνας για την επιστροφή
 των γλυπτών είναι στην ουσία πολιτικά. 
«Ένας φτωχός μεσογειακός πολιτισμός απαιτεί 
την επιστροφή από μια ξεθωριασμένη
 αυτοκρατορική δύναμη», σημειώνει. 
Κάποια από τα σχόλια
στη σελίδα που το διαβάσαμε:

Δικό μας σχόλιο:
Προς Βρετανικό Μουσείο: 
Ακόμη και η λέξη "Μουσείο",
 Ελληνική είναι!
Υ.Γ: Ελάτε τώρα
παραδεχτείτε το.
'Εχετε αρχίσει και χάνετε
την ψυχραιμία σας.

Αυτός, ο δρόμος είχε την δική του ιστορία. Εσύ την έμαθες;


Φωτογραφία εποχής.